ἄνδρας φονεύειν, καταφυγὰς ποιούμεναιἐς τέκνα, μαστοῖς τὸν ἔλεον θηρώμεναι,παρʼ οὐδὲν αὐταῖς ἦν ἂν ὀλλύναι πόσειςἐπίκλημʼ ἐχούσαις ὅ τι τύχοι. δράσας δʼ ἐγὼδείνʼ, ὡς σὺ κομπεῖς, τόνδʼ ἔπαυσα τὸν νόμον.μισῶν δὲ μητέρʼ ἐνδίκως ἀπώλεσα,ἥτις μεθʼ ὅπλων ἄνδρʼ ἀπόντʼ ἐκ δωμάτωνπάσης ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος στρατηλάτηνπρούδωκε κοὐκ ἔσῳσʼ ἀκήρατον λέχος·ἐπεὶ δʼ ἁμαρτοῦσʼ ᾔσθετʼ, οὐχ αὑτῇ δίκηνἐπέθηκεν, ἀλλʼ, ὡς μὴ δίκην δοίη πόσει,ἐζημίωσε πατέρα κἀπέκτεινʼ ἐμόν.πρὸς θεῶν — ἐν οὐ καλῷ μὲν ἐμνήσθην θεῶν,φόνον δικάζων· εἰ δὲ δὴ τὰ μητέροςσιγῶν ἐπῄνουν, τί μʼ ἂν ἔδρασʼ ὁ κατθανών;οὐκ ἄν με μισῶν ἀνεχόρευʼ Ἐρινύσιν;ἢ μητρὶ μὲν πάρεισι σύμμαχοι θεαί,τῷ δʼ οὐ πάρεισι, μᾶλλον ἠδικημένῳ;σύ τοι φυτεύσας θυγατέρʼ, ὦ γέρον, κακὴνἀπώλεσάς με· διὰ τὸ γὰρ κείνης θράσος