Χορόςκαὶ μὴν βασιλεὺς ὅδε δὴ στείχει,Μενέλαος ἄναξ, πολλῇ ἁβροσύνῃδῆλος ὁρᾶσθαιτῶν Τανταλιδῶν ἐξ αἵματος ὤν.ὦ χιλιόναυν στρατὸν ὁρμήσαςἐς γῆν Ἀσίαν,χαῖρʼ, εὐτυχίᾳ δʼ αὐτὸς ὁμιλεῖς,θεόθεν πράξας ἅπερ ηὔχου.
Μενέλαοςὦ δῶμα, τῇ μέν σʼ ἡδέως προσδέρκομαιΤροίαθεν ἐλθών, τῇ δʼ ἰδὼν καταστένω·κύκλῳ γὰρ εἱλιχθεῖσαν ἀθλίως κακοῖςοὐπώποτʼ ἄλλην μᾶλλον εἶδον ἑστίαν.Ἀγαμέμνονος μὲν γὰρ τύχας ἠπιστάμηνκαὶ θάνατον, οἵῳ πρὸς δάμαρτος ὤλετο,Μαλέᾳ προσίσχων πρῷραν· ἐκ δὲ κυμάτωνὁ ναυτίλοισι μάντις ἐξήγγειλέ μοιΝηρέως προφήτης Γλαῦκος, ἀψευδὴς θεός,ὅς μοι τόδʼ εἶπεν ἐμφανῶς κατασταθείς·