<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa020.opp-lat1:9-10</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa020.opp-lat1:9-10</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa020.opp-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="9"><p>Compendiis pauculorum verborum quot attinguntur edicta 
prophetarum, evangeliorum, apostolorum, sermones domini, parabolae,
exempla, praecepta! quot simul expunguntur officia! Dei
honor in patre, fidei testimonium in nomine, oblatio obsequii in
voluntate, commemoratio spei in regno, petitio vitae in pane, exomologesis
debitorum in deprecatione, sollicitudo temptationum in
postulatione tutelae. Quid mirum? Deus solus docere potuit,
quomodo se vellet orari. Ab ipso igitur ordinata religio orationis,
et de spiritu ipsius iam tunc, cum ex ore divino ferretur,
<pb xml:id="v.1.p.564"/>

animata, suo privilegio ascendit in caelum, commendans patri quae
filius docuit.</p></div><div type="textpart" subtype="chapter" n="10"><p> Quoniam tamen dominus prospector humanarum necessitatum
<bibl n="Matth. VII, 7. Luc. XI, 9."/> seorsum post traditam orandi disciplinam, Petite, inquit, et accipietis,
et sunt, quae petantur pro circumstantia cuiusque, praemissa
legitima et ordinaria oratione quasi fundamento, accedentium
desideriorum ius est superstruendi extrinsecus petitiones, cum
memoria tamen praeceptorum.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>