Si cognouisti tempus pariendi tragelaphorum
petras?
ergo compositum animal ex hirco et ceruo. significat
igitur mentem seruientem legi dei secundum interiorem
hominem; uidet autem, quantum adhuc ex parte hircus est,
aliam legem in membris suis repugnantem legi
mentis suae et captiuantem se in lege peccati.
peperit autem talibus petras oportuno tempore ille, qui firmamenta
solida exemplorum in scripturis posuit, in quibus et
quiescentes de se non desperent, quorum caro concupiscit
aduersus spiritum et spiritus aduersus carnem,
donec uiuacitate cerui serpentinis suasionibus superatis spiritu
uiuant et spiritum sectentur, ne regnet peccatum — unde
similitudo hirci ducitur — in eorum mortali corpore ad
oboediendum desideriis eius. aut partus ceruarum
custodisti? ecclesiarum in numero spiritalium, materno
affectu imitationem suam persuadentium, quibus iam non
possunt serpentinae opiniones nocere; tamen et tales custodiuntur
non de se, sed de deo praesumentes. et numerasti
menses partus earum? non enim pariunt nisi per euangelium,
quod a baptismo suo dominus usque ad passionem
atque ascensionem suam certis mensibus magisterii sui
19 cf. Rom. 6, 12 21 Iob 39, 1 25 Iob 39, 2 Cbd 5 conuersurum P 7 cognouiatis P trauelaphorum
C 8 in petris Hier tragos TPC est om. b gelafos T
gelaphos PC 9 ex hirco et ceruo animal bd 11 uidetur PC 13 menti
T 14 peperit] parat P 19 nec P 20 hirci] cerui b dicitur b
23 non] nihil d 28 atque] et Cbd
sine dolore dicebatur: filii mei, quos iterum parturio,
donec Christus formetur in uobis. soluuntur autem
isti dolores, cum fuerit partus editus, id est ueritas persuasa
eis, pro quibus ita ingemiscitur id agente in interioribus
conscientiae uerbo dei. et nutristi hinnulos earum sine
metu? in lacte sacramentorum non timidos; non enim
acceperunt spiritum seruitutis iterum in timore.
partus earum emittes? in libertatem uberioris pascuae
spiritalis. abrumpent filii earum: uincula concupiscentiarum
saecularium. multiplicabuntur in tritico: solidiore
cibo sapientiae post nutrimenta lactis. exibunt et non
reuertentur eis: exibunt tamquam ex angustiis doctrinae,
quae per homines incipientibus traditur; etnon reuertentur
matribus suis, non iam opus habentes lacte nec doctoribus
hominibus indigentes. sane isti tres uersus non per interrogationem
pronuntiandi sunt. quis autem est qui dimisit
onagrum liberum? mirum nisi eos per onagrum significat,
qui pauci ab omni negotio liberi deo seruiunt. et uincula
eiusquis resoluit ? affectionum carnalium atque popularium.
posui enim habitaculum desertum et tabernacula
eius salsuginem. unde clamet: sitiuit in te anima
mea. inridens multitudinem ciuitatis: quam Babyloniam
scriptura dicit, perambulantem per latam uiam, quae
ducit ad perditionem. et querelam exactoris non
audiens: nemini quidquam debens. considerauit montes
pascuae suae: magnitudinem reuelationum. et post omne
9 Iob 39, 3 10 Iob 39, 4 11 Iob 39, 4 12 Iob 39. 4 17 Iob
39, 5 19 Iob 39, 5 21 Iob 39, 6 22 Ps. 62, 2 23 Iob 39, 7
24 cf. Matth. 7, 13 25 lob 39, 7 26 lob 39, 8 27 lob 39, 8 om. Cb 6 hyrculos C 8 iterum om. C 9 emittea] emittene
P euntes Cb 10 abrumpe te C abrumpentes b eorum TPb
15 doctoribua] doloribus P 16 humanis P 17 est om. PC 21 habitaculum]
tabernaculum eius Hier habitacuia Hier 27 omnem C
seruire tibi? superbus dignitate huius saeculi. quia
et tales subiugauit Christus et ministros ecclesiae constituit;
[i/,vxspa)i; enim unicornis est, quod superbiam significat. aut
dormire super praesepe tuum? sicut super illius
humilitatem, qui etiam in praesepi est infans positus, requiescitur
securitate ueniae peccatorum et obliuione curarum malae
conscientiae. et alligabit in loris iugum suum? iugum
leue portans alligatum loris, hoc est in auctoritatibus eorum
qui carnem mortificauerunt atque domuerunt. unde et Iohannes
zona pellicea cingebatur, non asperis restibus peccatorum. aut
ducet tibi sulcos in campo? aperiet pectora plebis
oboedientis ad obtinendum regnum dei. confidis autem
in eo, quia mutata est uirtus eius? ut non uanitatem
humanae laudis et honoris etiam in ecclesiae ministerio
requirat, sicut requirebat in saeculo. aut dimittes ei
opera tua? sicut ille, pro quo se dicit apostolus legatione
fungi, exhortans pro Christo reconciliari deo. et credes ei,
quia reddet tibi sementem? nihil ex eo suo dominatui
uindicabit; sementem quippe dicit opus seminandi. et in
aream tuam inferet? ut sit inter illos, quibus ipse
dominus praecipit rogandum dominum messis. ut mittat
operarios in messem suam, non autem ut sibi uelit aream
facere, sicut princeps haeresum et schismatum et quicumque
non dei gloriam quaerunt, sed suam. difficillimum est enim
ut uelit iste monoceros, sed tamen et hoc praestat atque
efficit in hominis animo, qui facit mirabilia solus,
10 cf. Matth. 3, 4 11 lob 39, 10 13 lob 39, 11 16 lob 39, 11
18 cf. II Cor. 6, 20 lob 39, 12 20 Iob 39, 12 21 cf. Luc. 10, 2
27 Ps. 71, 18 TPC monocheros TPC 8 et] ut C aut Hier
alligabis Hter 9 lene d 10 dormierunt C et om. C 11 pellicia TP
uestibus C aut ducet] adducet TPC 18 et] aut Hier 19 dominatu PC
20 uendicabit b 24 haeresim (haeresun?) C alt. et] id est C 25 dei
om. C 26 et om. C atque] et Cb 27 deficit b
se aduersus scientiam dei et captiuans omnem
intellectum ad oboedientiam suam. penna struthionum
mixta est alis herodionis et accipitris: tardis
ingenio, quos significant struthiones, quia uolare non possunt,
donatum esse per eius gratiam qui stulta mundi elegit, ut
aequarentur ingeniosorum celeritati pariter credentium, qui
per has aues quas commemorauit significantur, per hunc
uersum intellegendum est. et reliquit in terra oua sua:
iam incipit de struthione dicere, id est de his, quos per hoc
animal significat. non enim miscerentur pennae eorum tardae
alis uelocium auium ad pariter uolandum, nisi spem priorem
in terra relinquerent, quam per oua significat. et in puluere
calefiunt: quia etsi id quod sperabat in saeculo non adtenderit,
plerumque fauentibus amatoribus saeculi, qui pulueri
comparantur, prouenit. et oblita est quia pes disperdet
ea et bestia agri conculcabit ea: quodsi et aduersa
cuiusquam cupiditas et iniqui huius mundi perturbent et
obterant spem eius talem, tamquam oua eius quae relinquit
in terra, ita non curat, ut tamquam oblita non sentiat.
obduruit contra filios suos, ne sint eius: etiamsi
iam non spes sit sicut oua, sed res ipsa, sicut filii iam nati,
hoc est felicitas temporalis, fortiter contemnit nolens eam
suam esse felicitatem, quia illam ueram desiderat. frustra
laborauit absque ullo timore: hoc antequamconuertatur;
laborat enim spe saeculi sine fructu et, quod est insipientius,
sine ullo timore, dum praesumit in rebus incertis. quia
39, 14 13 Iob 39, 14 16 Iob 39, 15 21 Iob 39, 16 24 Iob
39, 16 27 Iob 39, 17 T strucionum P structionum C 5 quod
T qui C strutiones TP structiones C 8 has] alias bd 9 relinquit
Hier 10 de struthione om. C 16 et] ut Hier disperdit TP disperdidit
Cb dispergit Hier 17 bestiae Hier conculcauit TPCb
conculcabunt Hier 19 eius oua P 20 terram TPC ut om. C
22 sit] sed C 23 eam contemnit P contemnit eam Cbd uolens C
intellectum: quid enim stultius quam fidere in uanitate
et laborare ad adquirenda peritura sine ullo timore amittendi?
concipiunt enim plerique hunc affectum, quibus longa felicitas
saeculi prouenit, praesertim si ab auis et atauis perpetua
successione ducatur, ut se repente infelices fieri posse non
credant. et quia magni solent adparere in terra, non tamen
pennis uirtutum caelesti conuersatione frui, recte struthionibus
comparantur. sed adtende quod sequitur: cum tempus
fuerit, in altum euolabit et deridebit equitem et
ascensorem. posteaquam uenit plenitudo temporis, ut
praeciperetur diuitibus huius saeculi non superbe
sapere nec sperare in incerto diuitiarum, sed in
deo uiuo, coeperunt sursum cor habere ad dominum et
deridere superbos persecutores, quos dominus proiecit in mare;
tunc enim penna struthionis mixta uelocibus auibus caelum
petit et cetera quae de hoc animali supra dicta sunt fiunt.
an tu circumdedisti equo uirtutem? martyrem uidetur
describere, intrepidum et alacrem testem fidei salutaris, non
tamen uirtute propria, sed qua eum circumdedit dominus. et
inseruisti collo eius hinnitum? induite uos armaturam
dei, ut possitis resistere in die malo. et
gloriae pectoris eius audacia? haec est audacia qua
Esaias audet et dicit. gloria uero pectoris est conscientia
opus hominis probans, ut in semet ipso quisque habeat
gloriam et non in altero. prodiens in campo luxuriat:
39, 19 20 lob 39, 19 21 Ephes. 6, 11 22 lob 39, 20 24 cf. Es.
65, 1; Rom. 10, 20 cf. II Cor. 1, 12 25 cf. Gal. 6, 4 26 lob 39,21 PC dominus Hier ei om. TPCb 4 concupiunt C
5 attauis C 8 strutionibus T strucionibus P structionibus C 10 euolabitj
se leuabit Hier irridebit bd 13 neque P sperare] sapere Cb
14 rursum T rursus P corda b deum b 17 fiunt om. Tb
21 arma T annatura PCb 24 ysaias TP esayas C Isaias d dicit:
nuentus sum non quaerentibus me palam apparui hiis qui me non interrogabant
P 25 habeat quisque Cbd
caritatis exultat. et procedit in proelium cum uirtute:
aduersus tentationes aduersitatum. occurrensque iaculo
contemnit: quia circumposita sunt ei arma, in quibus est
illud scutum fidei, in quo ignita inimici iacula extinguntur.
nec se auertit a ferro: uel a morte uisibili uel quia sunt
et duri ad non consentiendum ueritati et acuti ad persequendum
a quibus se non auertit, quia etiam ipsos ut diligat
iubetur. super ipsum enim gaudet arcus et gladius:
per confessionem quippe eius adseritur et comminatio dei,
quae inuisibiles poenas longe praenuntiat, et testificatio uerbi,
qua omnes tamquam cominus errores debellat. aliud est enim
minari, quod longe futura sunt supplicia peccatorum, quod
est tamquam arcu tela intendere, aliud tamquam manu ad
manum gladio uerbi praesentes debellare cupiditates. lanceae
hastaeque tremore: quid est quod lanceae hastaeque tremore
super ipsum gaudet arcus et gladius? an quia et ipse
nisi tremat, hoc est timeat futuram mortem, quam iaculatur
diuina iustitia, non potest praesentem contemnere, quam persecutor
minatur, ut intrepidam habeat confessionem et praedicet
cum fiducia ueritatem, cui non possint inimici resistere;
atque ita "super eum gaudeat", hoc est per ipsum libere
adseratur doctrina dei, per quam minatur inpiis futurum
interitum et interficit praesentem iniquitatem? nisi enim
gaudium spei nostrae cum tremore damnationis esset, in nobis
neglegens esset ipsa securitas et superba praesumptio neque
in psalmo nobis diceretur: exultate ei cum tremore.
et iracundia euertit terram: apud semet ipsum irascens
ad euertendas in se terrenas concupiscentias et timores
9 lob 39, 23 15 lob 39, 23 27 Ps. 2, 11 28 lob 39, 24 P occurrens b 4 sunt om. C 6 a om. C a morte]
amore TP qui d 8 ipsos etiam bd diligamus P diligit C
9 enim] autem Hier 12 communes C 13 sunt futura P 15 uerbi]
ubi C debellare] debere b 16 asteque C hosteque b 17 nisi et
ipse Cbd 20 praedicit Cb 22 ita om. C eam b
hac sententia forte dictum est: irascimini et nolite
peccare; cum iracundia enim saluberrima se debet quisque
correctione corripere dicens: ut quid tristis es, anima
mea? et quare conturbas me? spera in deum, quia
confitebor illi. quia enim ore confessio fit ad
salutem, statim sequitur: salutare uultus mei deus
meus. nec credet, donec clamauerit tuba: ante
tempus quippe tentationis, etiamsi euersa est terrena trepidatio,
non adparet nec facile credendum est, nisi tempus ipsum
tentationis docuerit. cum autem tuba cecinerit, dicet:
euge: cum tempus tentationis uenerit, tunc uero placebit ei
anima eius, si gloriatur in tribulationibus, quia tribulatio
patientiam operatur, patientia uero probationem,
probatio uero spem, ut iam non dicat animae suae
irascens: ut quid conturbas me? sed glorians dicat:
lauda, anima mea, dominum. et procul odoratur
pugnam: non quasi in hominibus persequentibus qui uidentur,
sed procul, hoc est pro longe ab oculis, sciens quia
non est ei colluctatio aduersus carnem et sanguinem,
sed aduersus principes et potestates et
rectores mundi tenebrarum harum, aduersus spiritalia
nequitiae in caelestibus, hoc est procul. apte
autem dictum est" odoratur" propter principem potestatis
aeris huius. odores quippe olfactu sentiuntur siue boni siue
mali. odoratur ergo pugnam, qui intellegit principem
potestatis aeris huius operari in filiis diffidentiae,,
quorum persequentium iras aut insidias patitur, ut aduersus
spiritalia nequitiae spiritalibus armis dimicet, non corporalibus
11 lob 39, 25 13 cf. Rora. 5, 3. 4 17 Ps. 145, 2 lob 39, 25
20 cf. Ephes. 6, 12 26 lob 39, 25 cf. Ephes. 2, 2 1 attolerantia C 5 deo C domino b 6 ad] ab b 8 credit b
clanguerit Hier 14 operatur om. C 16 sed] ai Cb 19 pro om. d
22 uereus C 23 aperte Cb 24 adoratur C 25 olphatu C
homines, quos carneis oculis uidet. tonitrum ducum et
clam orem: subaudiendum est "odoratur". tonitrum autem
propter ipsum aerem puto dictum esse, in quibus eadem
spiritalia nequitiae uersantur; non enim rectores
mundi propterea dicti sunt hi spiritus, quia caelum et
terram regunt, sed sicut ipse exponit apostolus. etenim ne
ita intellegeretur, subiecit statim quid dixerit rectores mundi,
tenebrarum harum, inquit, hoc est inpiorum, quibus ad
dominum conuersis dicit: fuistis enim aliquando
tenebrae; nunc autem lux in domino. in uoluntate
enim cuiusque est, utrum tenebrae sit, an lux; sed cum
tenebrae, in se ipso, hoc est peccatis quae ipsius sunt propria,
cum autem lux, non in se ipso sed in domino, a quo
inluminatur, ut, quemadmodum dicit Esaias, tenebrae eius
sint uelut meridies; dicitur et in Psalmis: inluminabis
tenebras meas. quos ergo dicit apostolus rectores
tenebrarum, ipsi et in hoc uersu dicti sunt duces.
ducuntur enim et ab his tenebrae, hoc est inpii, ut persequantur
pios, id est eos qui persecutionem patiuntur propter
iustitiam, non eos qui patiuntur propter inpietates et iniquitates
suas. ducum autem talium clamorem dicit odorari
martyrem, non quia sonitus inde aliquis auditur auribus
corporis, sed quia cordis auribus per fidem clament, quanta
diabolus et angeli eius aduersus dei seruos machinentur. unde
ait apostolus: non enim ignoramus mentes eius.
aduersus quem clamorem ducum surdae utique sunt aures
infidelium. numquid in sapientia tua plumescit
2 lob 39, 25 5 cf. Ephes. 6, 12 10 Ephes. 5, 8 15 cf. Es.
58, 10 16 Ps. 17, 29 26 II Cor. 2, 11 28 lob 39, 26 2 tonitruum Hier duetfl b 3 adoratur C odoratum b 4 esse
om. TP quibus eadem] quo clausa bd 7 non d 10 deum PC
dixit Cbd 15 dixit Cbd ysaias TP esayas C 16 meridies] mihi
dies b in om, C 23 aliquis inde Cbd 25 machinent C unde
om. b 26 ait enim b mentesj jstutiam bd eius om. TP
homo paulatim innouatur, conuersationem habiturus in caelestibus.
expansis pennis inmobilis, respiciens ad
austrum? explicatis ab omni inpedimento saeculari uirtutibus
geminae dilectionis permanens inconcussus in fide; non
tamen in hoc ipso de se ipso praesumens, sed sperans in
deum et in illum reuocans intentionem, a quo ipse caritatis
ardor inspiratur, ut fortitudinem suam ad ipsum custodiat
dicens: nonne deo subiecta erit anima mea? ab ipso
enim salutare meum; etenim ipse est deus meus
et salutaris meus, susceptor meus; non mouebor
amplius. ac tuo praecepto exaltatur aquila? sicut
eius praecepto, qui ait: cum exaltatus fuero, omnia
traham ad me. pro nobis enim moriturus et corpus resurrectione
leuaturus in caelum, ubi fuerit, inquit, cadauer,
illuc congregabuntur et aquilae. satiauit enim in
bonis caelestibus desiderium eius, cuius iuuentus sicut aquilae
renouabitur. potest et exaltatio aquilae ad id pertinere, quod
ait apostolus: siue enim mente excessimus, deo, ut
uersus, qui sequitur de uulture, ad id pertineat quod etiam
ibi sequitur; siue temperantes sumus, uobis. sequitur
enim: aut uultur super nidum suum in petra
sedens morabitur? quia ex affectu dictum uidetur non
sublimia contemplandi mentis excessu, sed inferioribus con-,
sulendi per temperantiam, qua humanis rebus congruitur, ut
inpii qui pro mortuis habentur iustificati per uerbum, hoc est
quasi ore deuorati conuertantur in corpus ecclesiae. uultur
enim de mortuis pascitur; et ideo: super nidum suum,
ubi tamquam fetus ponit opera huic uitae necessaria. ideo
12 lob 39, 27 13 Ioh. 12, 32 15 Matth. 24, 28 17 cf. Ps. 102. 5
19 II Cor. 5, 13. 14 22 lob 39, 27 1 ancipiter C 2 mnouat 0 3 et respiciens TC 11 exaltabitur C
16 illic b 17 sicut aquilae iuuentus d iuuentus om. b 20 qui etiam
ibi bd 21 simus P sequitur] sicut b 22 aut] et Hier 23 sedens]
fides b 25 congruitnr] coguntur C 26 iustificari b
temperantes sumus, uobis, continuo subiunxit: caritas
enim Christi conpellit nos; petra autem erat
Christus. et bene sedens morabitur secundum id quod
dictum est: conpellor autem ex duobus, concupiscentiam
habens dissolui et esse cum Christo;
multo enim magis optimum, ut hoc ad exaltationem
aquilae pertineat; ad uulturem uero sedentem in nido et
morantem manere in carne necessarium propter uos.
et quia petra etiam tota ecclesia bene intellegitur propter
etiam Symonem, qui ob hoc a domino Petrus appellatus est,
summitas petrae est caput ecclesiae. ad hoc additur uersus
qui sequitur: in summitate petrae et in cauerna?
summitas enim refertur ad id quod caput est, cauerna uero
ad id quod uita nostra abscondita est cum Christo
in deo. et cum ibi fuerit, quaerit escas: de quibus
dictum est Petro: macta et manduca, ut incorporaret
ecclesiae credituros ex gentibus. longe oculi eius prospiciunt
et pulli eius uolutantur in sanguine: spe
futurae inmortalitatis in uitam aeternam intentionem suam
longe porrigit, quamuis opera eius in carnis infirmitate uolutentur,
id est dubiis motibus iactetur, dum incertum habet
humana ignorantia ex his quae misericorditer facit quid cui
prosit ad deum, cum tamen longe oculis prospicientibus
propter aeternam salutem sincera caritate dispensat. sed cum
inuenerit iste talis operator et dispensator eos qui per affectum
quo renuntiant diabolo iam mortui sint huic saeculo, sine
dubitatione aliqua eis exhibet oris ministerium in opere
13 Iob 39. 28 15 cf. Col. 3, 3 16 Iob 39, 29 17 Act. 11, 7 18 Iob
39, 29. 30 modo PT 5 est om. C copello b 7 ut otn. P
8 in nido om. C 11 simeonem Cbd est om. P 14 est caput d
15 quod] quia C 16 de om. b 18 respiciunt Cbd 19 uoluptantur C
21 opera] corpora C 22 iactentur b 23 iis d 26 dispensator et
operator b
et ideo sequitur: ubicumque fuerint cadauera,
confestim reperiuntur.
Respondit dominus lob et dixit quod nunc dominus
tamquam repetit sermonem, cum ipse loqueretur, intellegitur
lob ad ea quae dicta sunt obstupuisse in silentio et quieuisse,
ut nihil amplius dicere auderet. ergo duobus qui sequuntur
uersibus exhortatur eum dominus ad respondendum. numquid
qui disputat cum omnipotente quiescit? hoc est: quare
tu quiescis cum omnipotente disputans? arguens deum
respondebit ita? subaudiendum est: numquid, ut sit sensus:
numquid arguit deum qui disputans respondebit? quaerendo
enim cum omnipotente disputatur, non conuincendo aut
refellendo. non ergo quia omnipotens est, ideo quiescendum
est a disputando cum eo. neque enim ad arguendum ab eo
aliquid per disputationem tamquam ab ipsa ueritate requiritur.
potest et sic intellegi: numquid qui disputat cum domino,
quiescit? id est: quia non quiescit qui cum omnipotente
disputat, non est cum eo disputandum ut quiescatur. solet
enim disputans contradicere; qui autem contradicit deo
quiescere non potest, hoc est: non inuenit quietem nisi in
eius uoluntate sine ulla contradictione consentiat. arguens
enim deum respondebit ita, id est: cum disputando respondet
deo, arguit deum et propterea non peruenit ad
quietem. unde dictum est:s o homo, tu quis es, qui
respondeas deo? sed quid tale fecerat lob? non enim deus
sic illum accipit tamquam contradicentem sibi, sicut amici
eius non intellegentes, cum tale illi testimonium perhibeat et
in capite libri et in fine. an propter personam quam lob
25 Rom. 9, 20 Hier 4 Et adiecit dominus et locutus est ad lob Hitr
lob om. PCbd 8 eiortatur T deus C 10 dominum Hier 19 quiescat
Cb 23 dominum PC 24 domino TPCb dominum TPC
25 quie] qui Tbd 27 sic om. b 28 testimonium illi Cbd
in qua multa infirmorum pars est non quidem desperatorum,
sed tamen adhuc in prouentu suo periclitantium, quibus paene
commouentur pedes et quorum paulo minus effunduntur
gressus, dum zelant in peccatoribus pacem peccatorum intuentes?
qui dicunt: quomodo sciuit deus? et si est
scientia in altissimo? ecce ipsi peccatores et abundantes
in saeculo obtinuerunt diuitias. numquid uano
iustificaui cor meum et laui in innocentibus manus
meas et fui flagellatus tota die et arguitio mea in
matutinum? nam hinc potius Iob ipse uidetur respondere
sequentibus uersibus.
Respondens autem Iob dixit: quid ergo iudicer commonitus
et increpatus a domino audiens talia, cum
nihil sim? id est: quid ergo mihi iudicium comparo, cum
me commonet et arguit dominus, si ei contradicam. audiens
talia, id est talia intellegens quanta iustitia et misericordia
mecum sic agatur, cum per me ipsum utique nihil sim. quod
responsum dabo? id est: quid potero contradicere ueritati?
manum ponam ad os meum, id est: tenebo atque cohibebo
loquacitatem meam. semel locutus sum, iterum non
adiciam: nisi in mysterio accipiatur, quomodo semel locutus
est Iob qui totiens locutus est? aut quomodo iterum non
adiciet post paululum locuturus? sed locutio hic intellegenda
est progressus animae in haec exteriora, quo relinquit deum
et ei resistit. unde maior iste progressus etiam clamor in
scriptura appellatur, cum dicit deus clamorem Sodomorum ad
se peruenisse. cui locutioni atque clamori contrarium est
beatissimum illud silentium de quo dicitur. et silebit sine
39, 34 20 Iob. 39, 34 21 Iob 39, 35 27 cf. Gen. 18, 20 PCb
6 est om. C 8 nane d 10 argutio b 13 iudicor Hier 17 et
om. C 20 atque] et PCbd 22 mysterio] ministerio C 23 toties Cbd
25 reliquit P
continua quadam locutione in tota uita ueteris hominis cum
esset spiritus ambulans et non reuertens. nunc autem
manum inponens ori, ne ultra progrediatur, promittit se non
adicere iterum, ne recedat a deo. amen.
fol. 46 T Expliciunt annotationes in iob foZ. 172 P subscriptio cibest
a C Diui aurelii augustini hipponensis epi liber annotationum in iob
explicit 6