ὀρχεῦνται, θηητὸν ἑλισσόμεναι περὶ κύκλον,εὖτε Διωνύσοιο χοροστασίας τελέοιεν·σὺν καὶ παρθενικαὶ νεοθηλέες, οἷά τε νεβροί,σκαίρουσιν· τῇσιν δὲ περισμαραγεῦντες ἀῆταιἱμερτοὺς δονέουσιν ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνας.Ἀλλὰ τὰ μὲν Λυδοῖσι μετʼ ἀνθρώποισι μέλονταιπρὸς δʼ ἅλα κεκλιμένοι Λύκιοι χθόνα ναιετάουσιΞάνθου ἐπὶ προχοῇσιν, ἐϋρρείτου ποταμοῖο·ἔνθα βαθυκρήμνοιο φαείνεται οὔρεα ΤαύρουΠαμφύλων καὶ μέχρι· Κράγον δέ ἑ φημίζουσιν.Κεῖθι δʼ ἂν ἀθρήσειας ὑπειράλιον πτολίεθρονἌσπενδον, ποταμοῖο παρὰ ῥόον Εὐρυμέδοντος,ἔνθα συοκτονίῃσι Διωναίην ἱλάονται.Ἄλλαι δʼ ἑξείης Παμφυλίδες εἰσὶ πόληες,Κώρυκος Πέργη τε καὶ ἤνεμόεσσα Φάσηλις.Τῶν δὲ πρὸς ἀντολιην μεσάτην χθόνα ναιετάουσινἴδριες ἐν πολέμοισι Λυκάονες ἀγκυλότοξοι.Τοῖς δʼ ἔπι Πισιδέων λιπαρὸν πέδον, ἧχι πόληες γη.Τερμησσὸς Λύρβη τε καὶ ἣν ἐπολίσσατο λαὸςπρίν ποτʼ Ἀμυκλαίων μεγαλώνυμος ἐν χθονὶ Σέλ