νῆσόν κεν Θούλην εὐεργέϊ νηὶ περήσαις·ἔνθα μὲν, ἠελίοιο βεβηκότος ἐς πόλον ἄρκτων,ἤμαθ’ ὁμοῦ καὶ νύκτας ἀειφανές ἐκκέχυται πῦρ·λοξοτέρῃ γὰρ τῆμος ἐπιστρέφεται στροφάλιγγι,ἀκτίνων ἰθεῖαν ἐπὶ κλίσιν ἐρχομενάων,μέσφʼ ἐπὶ κυανέους νοτίην ὁδὸν αὖτις ἐλάσσῃ·ἀλλ’ ὁπόταν Σκυθικοῖο βαθὺν ῥόον Ὠκεανοῖονηὶ τάμῃς, προτέρω δὲ πρὸς ἠῴην ἅλα κάμψῃς,Χρυσείην τοι νῆσον ἄγει πόρος, ἔνθα καὶ αὐτοῦἀντολίη καθαροῖο φαείνεται ἠελίοιο.Κεῖθεν δὲ στρεφθεὶς νοτίης προπάροιθε κολώνης,αἶψά κε Κωλιάδος μεγάλην ἐπὶ νῆσον ἵκοιο,μητέρα Ταπροβάνην Ἀσιηγενέων ἐλεφάντων,ᾗς ὕπερ, οὐρανίῃσιν ἀειρόμενος στροφάδεσσι,δινεῖται κατὰ κύκλον ἐν αἰθέρι Καρκίνος αἴθων·αὐτὴ δʼ εὐρυτάτη μέγεθος πέλει· ἀμφὶ δὲ πάντηκήτεα θῖνες ἔχουσιν, Ἐρυθραίου βοτὰ πόντου,οὔρεσιν ἠλιβάτοισιν ἐοικότα· τῶν δʼ ὑπὲρ ἄκρωντέτρηχεν νώτων περιμήκετος ὁλκὸς ἀκάνθηςΔυσμενέων τοι παῖδες, ἑλισσόμενοι περὶ πόντον,