Ab urbe condita

Titus Livius (Livy)

Titi Livi ab urbe condita libri editionem priman, Pars I-IV, Libri I-XL. Editio Stereotypica. Weissenborn, Wilhelm; Mueller, Moritz, editors. Leipzig: Teubner, 1884-1911.

postquam plures ex urbe adfluebant, et iam omnis multitudo effundebatur, timor incessit Livium, ne et auxiliares circumvenirentur et navibus etiam ab terra periculum esset.

ita non milites sed etiam navalis socios, remigum turbam, quibus quisque poterat telis, armatos in proelium eduxit.

quoque anceps pugna fuit, neque milites solum aliquot, sed L Apustius tumultuario proelio cecidit; postremo tamen fusi fugatique sunt Lycii atque in urbem compulsi, et Romani cum haud incruenta victoria ad naves redierunt.

inde in Telmessicum profecti sinum, qui latere uno Cariam altero Lyciam contingit, omisso consilio Patara amplius temptandi Rhodii domum dimissi sunt,

Livius praetervectus Asiam in Graeciam transmisit, ut conventis Scipionibus, qui circa Thessaliam erant, in Italiam traiceret.

Aemilius postquam omissas in Lycia res et Livium profectum in Italiam cognovit, cum ipse

305
ab Epheso tempestate repulsus irrito incepto Samum revertisset,

turpe ratus temptata frustra Patara esse, proficisci eo tota classe et summa vi adgredi urbem statuit.

Miletum et ceteram oram sociorum praetervecti in Bargylietico sinu escensionem ad fecerunt. urbem regium tenebat praesidium; agrum circa Romani hostiliter depopulati sunt.

missis deinde, qui per colloquia principum et magistratuum temptarent animos, postquam nihil in potestate sua responderunt esse, ad urbem oppugnandam ducit.