Aulularia

Plautus, Titus Maccius

Plautus. Plauti Comoediae, Volume 1. Leo, Friedrich, editor. Berlin: Weidmann, 1895.

  1. scio quid dictura es: hanc esse pauperem. haec pauper placet.
E.
  1. Di bene vortant.
M.
  1. Idem ego spero.
E.
  1. Quid me? num quid vis?
M.
  1. Vale.
Evn.
  1. Et tu, frater.—
Meg.
  1. Ego conveniam Eúclionem, si domi est.
  2. sed eccum video. nescio unde sese homo recipit domum.
Evclio
  1. Praesagibat mi animus frustra me ire, quom exibam domo;
  2. itaque abibam invitus; nam neque quisquam curialium
  3. venit neque magister quem dividere argentum oportuit.
  4. nunc domum properare propero, nam egomet sum hic, animus domi est.
Meg.
  1. Salvos atque fortunatus, Euclio, semper sies.
Evcl.
  1. Di te ament, Megadore.
M.
  1. Quid tu? recten atque ut vis vales?
Evcl.
  1. Non temerarium est, ubi dives blande appellat pauperem.
  2. iam illic homo aurum scit me habere, eo me salutat blandius.
Meg.
  1. Ain tu te valere?