hac certe ratione meum sanabo dolorem. Sustulit illa manus, caelumque inspexit in altum emisit gemitus, et talia uerba loquuta est: tu licet et gazas tradas, et regna tyranne, non capimur regum donis, nec munera sanctis eripient promissa dei: spes certior illa est, quae uitam nobis promittit tempore longo: hanc sequor, hanc didici: non lubrica tangere regna. sumere diuitias facile est, et perdere uitam. sed licet et flammas post uerbera saeua mineris, nil mutare potes: primis accepimus annis uirtutem cum lege datam: mihi linquere certum est quicquid saeue iubes. natis quod nunc dominaris, hoc solum poteris, matrem turbare timore. est mihi nanque deus spes, est mihi certa meorum, per quem iam sperem te nullum uincere posse, *coelum faue, coelique parens, te iusta rogamus. rex furit Antiochus, turbataque corda tumebant, concutit et saeuos testatus lumine uultus. miraturque diu possit quod foemina tantum.