Rex fuit Antiochus Syriae ditissimus olim, in cuius regno mater natique fuisse septem, ut fama refert, de sancta gente creati: quos cura assiduo generis meminisse iubebat, et legi seruire datae: sic nanque uolentes de populo meliore dei sua iura tenebant. rex auidus mutare fidem, mutare timorem uoluit, et ut populo pariter misceret iniquo praemia promittit matri, promittit et illis, et quicquid posset totum perquirere regnum, si demutaret mentes, sensusque priores, cogeret et natos alios sibi fingere mores. illa . negat, tacitumque premit sub corde dolorem. hanc postquam nulla potuit compellere praeda, tentauit primum tormentis uincere saeuis. pertulit illa tamen gemitus, et tristia regis uerbera non timuit. uictum se uidit ut ille, heu quid agam, dixit: uincor, quid plura? dolendo, non tamen effugies, plus est quod plura dolebis, in natos saeuibo tuos, licet improba perstes,