<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa004.opp-lat1:39</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa004.opp-lat1:39</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:latinLit:stoa0275.stoa004.opp-lat1" xml:lang="lat"><div type="textpart" subtype="chapter" n="39"><p>Sit nunc definitiva, sicut rectius tibi videtur, per demutationes 
suas et translationes, sit et comprehensibilis, ut quae fabricatur,
inquis, a deo, quia et convertibilis et demutabilis et dispartibilis.
Demutationes enim eius, inquis, dispartibilem eam ostendunt.
Et hic a lineis tuis excidisti, quibus circa personam dei usus
es, praescribens deum illam non ex semetipso fecisse, quia in
partes venire non posset qui sit aeternus et manens in aevum ae
per hoc immutabilis et indivisibilis. Si et materia eadem aeternitate
censetur, neque initium habens neque finem, eadem ratione
non poterit pati dispertitionem et demutationem, qua nec deus.
In aeternitatis consortio posita participet cum illo necesse est et
vires et leges et condiciones aeternitatis. Aeque cum dicis, Partes
<pb xml:id="v.2.p.374"/>

autem eius omnia simul ex omnibus habent, ut ex partibus totum
dinoscatur, utique eas partes intellegi vis quae ex illa prolatae
sunt, quae hodie videntur a nobis. Quomodo ergo omnia ex omnibus
habent, utique ex pristinis, quando quae hodie videntur aliter
habeant quam pristina fuerunt?</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>