GetPassage urn:cts:latinLit:stoa0238.stoa007.perseus-lat2:2.1.622-2.1.641 urn:cts:latinLit:stoa0238.stoa007.perseus-lat2:2.1.622-2.1.641

pacis amicitia struxit moderamine Romae.nam locus esse Deo quis posset in orbe ferocipectoribusque hominum discordibus et sua iuradissimili ratione tuentibus, ut fuit olim? sic inconpositos humano in pectore sensusdisiunctasque animi turbato foedere partesnec liquida invisit sapientia nec Deus intrat.at si mentis apex regnandi iure potituspugnacis stomachi pulsus fibrasque rebelles frenet et omne iecur ratione coerceat una,fit stabilis vitae status, et sententia certahaurit corde Deum domino et subiungitur uni.en ades, Omnipotens, concordibus influe terris: iam mundus te, Christe, capit, quem congrege nexupax et Roma tenent, capita haec et culmina rerumesse iubes, nec Roma tibi sine pace probatur,et pax ut placeat facit excellentia Romae,quae motus varios simul et dicione coercetet terrore premit; nec enim spoliata prioris robore virtutis senuit nec saecula sensit,