Venit etiam necessitas, quae me cogeret aduersus Pelagianam
heresem scribere, contra quam, cum opus erat, non scriptis,
sed sermonibus et conlocutionibus agebamus, ut quisque
nostrum poterat aut debebat. missis ergo mihi a Carthagine
quaestionibus eorum, quas rescribendo dissoluerem, scripsi
primum tres libros, quorum titulus est: de peccatorum meritis
et remissione.
165. 169. 174. 176. 181 V, codices Ml adiubant Cx, adiuuat EOPa
2 quam] quod V 3 grego C1, greco cet. interpraetatam D, interpretatum
R 4 duodecem 01 tribus BlFG2HRS, om. Gl 5 dispersionem
FR, dispersiones (om. salutem) H salus B, salute D1
6 num. om. BFPQ, XXXIII v 7 meretis Cl pr. et add. C2D2M2
* i
8. 1., per Ml, et de F, ac a re**missione M, remissione et meretisC,
or
remissione et meritis Dl alt. de om. R 8 marcellianum R IIII R
9 eciam 01 necessita D1 cogerit ClD1 aduersus ClDlB, ut
aduersus nouam GOS, aduersus nouam cet. v pelagianum El, pela- .
gianam nouam D2 10 heresim BC2D2FH3POPBSV2 scriberem
GOS quam ODIR, quam prius cet. v cum in ras. V, quam R
11 sed om. CD1HM1R et] sed add. 02 s. 1. conloquutionibus H,
locutionibus BN, locationibua F ut] et CxDl, corr. m. 2 8. 1. 8& D2
. 12 nostrum om. a debeat Hl misis H karthagine EN, kartagine
0, cartagine BGS, chartagine Q 13 scribendo R dissolueram
MlOa, resoluerem D2 14 libros tres v titolos B1 meretis
01Dl 15 remisione H
Vbi maxime disputatur de baptismate paruulorum propter
originale peccatum, et de gratia, qua iustificamur, hoc est
iusti efficimur, quamuis in hac uita nemo ita seruat mandata
iustitiae, ut non sit ei necessarium pro suis peccatis orando
dicere: dimitte nobis debita nostra. contra quae omnia
sentientes illi nouam heresem condiderunt. in his autem
• libris tangenda adhuc arbitratus sum nomina eorum sic eos
facilius posse corrigi sperans, immo etiam in tertio libro,
quae est epistula, sed in libris habita propter duos, quibus
eam conectendam putaui, Pelagi ipsius nomen non sine aliqua
laude posui, quia uita eius a multis praedicabatur, et eius
illa redargui, quae in suis scriptis non ex persona sua posuit,
sed quid ab aliis diceretur exposuit, quae tamen postea iam
hereticus pertinacissima animositate defendit. Caelestius uero
discipulus eius iam propter tales assertiones apud Carthaginem
in episcopali iudicio, ubi ego non interfui, excommunicationem
meruerat.
de gest. Pel. 23, 47 10 De pecc. mer. et rem. III, 3, 5 11 Aug. de
gest. Pel. 22, 46 14 Aug. de haeres. 88 E 2 uriginale Cl de om. a gratia
C1D1R, gratia dei cet. v qua] que Cl, quae Dl, quia H hocefficimur
om. BF 3 efficimur (ef in ras. m. 2) D hac] ac 01 ser-
*
uat ODt, seruet V, seruet cet. v 4 iusticiae C 5 demitte ClD
deuita C1, debitta Q quae (ae in ras.) V, quam Oa 6 heresim
BC2D2FHM2OBV conderunt 0 7 libri G1 tangenda ClDl,
tacenda cet. v facilius eos B 8 separans Ql in om. B 9 aepistula
H **duos (bu ras.) C 10 eam] etiam (ti m. 2) S conectandam
BF pelagi C1D1l, pelagii cet. v laude aliqua B 11 illa eius V
12 redarguit GSa 13 quid] quod B, quid et ElOa ab om. V
exposui H 14 hereticos ClDl pertinacissima (a alt. m. 2 in ras.) C,
pertinatissima F celestios H, celestis B, celestinus N 15 discipolus
V adsertiones EHV, assertione CD, assertiones eius B cartaginem
BGS, karthaginem E, carthagine ClDl 16 episcopale C1
iudio ClDl ubi om. B non om. a excommunicatione M
17 merat ClD
In secundo libro quodam loco: hoc quibusdam, inquam, etiam
in fine largietur, ut mortem repentina commutatione non sentiant, .
seruans locum diligentiori de hac re inquisitioni. aut enim
non morientur aut de ista uita in mortem et de morte in
aeternam uitam celerrima commutatione tamquam in ictu
oculi transeundo mortem non sentient.
Hoc opus sic incipit: Quamuis in mediis et magnis curarum
aestibus.