Et omnia quidem ista peccata, siue quibus iniuria fit
hominibus in ipsis uitae huius commodis siue quibus se ipsi
homines corrumpunt et nulli inuito nocent, omnia ergo ista
peccata, etiamsi huic temporali uitae ad aliquam delectationem
uel utilitatem uidentur consulere — nam nullus aliquid horum
alio proposito ac fine committit - tamen ad illam uitam,
quae sempiterna est, inplicatos omnibus modis inpediunt.
horum autem alia sunt, quae solos facientes inpediunt, alia,
quae eos etiam, in quibus fiunt. nam illa, quae utilitatis ad
hanc uitam pertinentis gratia seruantur, cum auferuntur ab
iniuriosis, illi soli peccant et a uita aeterna inpediuntur, qui
ea faciunt, non hi, quibus faciunt. itaque etiamsi ea sibi
auferri quisque consentiat, uel ne faciat aliquid mali uel ne
in his ipsis maius aliquid incommodi patiatur, non solum
M paenitus S 4 lusuriosos S luxoriosoa
MR sint SFLEbd nec F 5 non curant T in iniuriam R
8 aduersantur (d s. I.) F aeternam MR si iam] sua 3 9 ceperant
<p 11 abitat S 12 corrumpit alt. S 15 incommodis MRfb iųcommodis
T sine F1 quibusnipsi. o 17 dilectionem S delectionem p
18 uident. m 19 finem. R 21 horum-inpediunt in mg. M 22 eos]
hos JB-foJf2 os pM1 25 ii Ebd sibil ui S sit ui (sit s. I.) F
27 his] id 7 uinis p.
inculpabiliter facit. quae autem sanctitatis religionisque causa
seruantur, cum haec uiolare iniuriosi uoluerint, etiam peccatis
minoribus, non tamen iniuriis aliorum, si condicio proponitur
et facultas datur, redimenda sunt. et tunc iam illa desinunt
esse peccata, quae propter grauiora uitanda suscipiuntur. sicut
enim in rebus utilibus, uelut in pecunia alioue aliquo commodo
corporali, non uocatur damnum, quod propter maius lucrum
amittitur, sic et in rebus sanctis non uocatur peccatum, quod,
ne grauius admittatur, admittitur. aut si et illud damnum
dicitur, quod aliquis perdit, ne amplius perdat, uocetur et
hoc peccatum, dum tamen suscipiendum esse, ut amplius
euitetur, ita nemo dubitet, sicut nemo dubitat cauendi maioris
damni causa patiendum esse quod minus est.