Unde et illud, quod inperitia laudabili deridendo commemorasti:
pone manum sub femore meo, Abraham seruo
suo dixit, postulans iurisiurandi fidem pone, inquit. manum
sub femore meo et iura per deum caeli. seruus quidem
ille oboediendo iurabat. sed Abraham iubendo prophetabat
deum scilicet caeli in eam carnem esse uenturum. quae fuisset
ex illo femore propagata. uos hoc aspernamini. detestamini,
abominamini, casti et mundi homines, qui filio dei, quem
nullus contactus carnis mutare potuisset. unum uterum uirginis
formidatis; et dei uestri naturam mutatam atque pollutam
omnium feminarum, non hominum tantum, sed bestiarum quoque
uteris inplicatis . ac per hoc qui unum patriarchae femur
horretis, quae tandem femora, non dico prophetarum, sed
quarumlibet prostitutarum inuenitis. ubi non per deum uestrum
illic tam turpiter conpeditum iurare debeatis? nisi forte non
quidem caste. tangere humani corporis membrum, sed pudet
iurare per deum tam turpiter uinctum. tanta illic deformitate
captiuo nomine pancarpi, qui in ludicris muneribus. edi solet.
C . offitium C 4 eligerunt C 6 quam b qualis C
6 sarra C offitium C ? dispensatione penaatione pens. C 8 propa.
gande V 9 cumuiuium C sarrc S murię preb 10 illft C
iopericia C deridenda C 12 inquid C 13 celi C quidam C
16 celi C. que C 17 abominlhmini C qae C 18 nullus (alt.
1 ex n mut. m. t) C contractus C 19 uestri scripti: uini lib. natura C
20 omnium C . 21 uteros implirulos b patriarclie C femor C
.22 que C 201 iurare] uitare b 26 uictum C tan C 27 captiud C
arcam Noe, quae per omne genus animalium futuram ex
omnibus gentibus figurabat ecclesiam. ubi te uel non aduertentem
uel ignorantem gratulor congruum posuisse uocabulum;
uerum est . et non adtendis. Noe cum suis inter illas feras,
quo inlaesus ingressus est, unde inlaesus egressus est, quam
felicior fuerit deo uestro, qui ferina rabie gentis tenebrarum
dilaniatus et deuoratus est. itaque ille non pancarpus, sed
plane camparcus factus est, qui omni feritate discerptus eat.
luctam Iacob cum angelo inrides, ubi futura cum carne Christi
lucta populi Israhel prophetice figurata est. sed quomodolibet
intellegas, quanto melius deus uester cum homine luctaretur,
quam uictus atque captiuus a daemonum gente diriperetur.
falso Abraham, quod pudicitiam coniugis uendiderit criminaris:
ubi non est mentitus sororem, sed cautela humana
tacuit uxorem, deo suo committens eius pudicitiam conseruandam:
qui nisi faceret, quod facere posset, non in deum
fidere, sed deum temptare iudicaretur. nec tamen respicis deum
uestrum, qui non uxorem, sed membra sua hostibus polluenda,
corrumpenda, turpanda non uendidit, sed gratis dedit. ad quem.
si posset, certe optaretis, ut tam inlibata rediret ab inimicis
suis dei uestri praeclara natura, quam inlibata uiro reddita
est Sara.
Laudas mores et studia quondam mea et quaeris, quis
me repente mutauerit. deinde circumloquendo commemoras
om. Cb que C exagitatis b Maur. 2 arrham C noe ̨ C
que C . futuruM C 5 pancarpos C est] ex C 6 cof C
7 inlesus C egr.] ingressus C 8 rabieC 9 pancarpos C 10 compartus (in
mg. al. cainpertus) b Dlaur. oroniO C deserptus Cb 12 propheticę
C 18 homini (i fin. e juit) C 14 ademoninn C 15 congiitgis
C uindiderit C 16 umana C 17 cummittens C 18 qui
om. Cb nisi non Cb quo C 20 menbra C 21 turpenda C uindidit
C quam C 22 possetis C aptaretis C ut tamJ uitam b
jniibatam Cb 28 preclara C 24 saxra C 25 queria C 26 cummemoras C
domini Iesu Christi. quem uis utique diabolum intellegi. quid
ego tibi de mea mutatione respondeam. quam nisi eo modo
in melius fieri crederem, non utique rue uestro errore detestato
atque damnato ad catholicam ecclesiam fidemque conferrem?
quod utrum recte fecerim, id est. a malo in bonum mutatus
sim, tu mihi ipse soluis quaestionem in eodem uerbo. quod
posuisti mutationis meae. anima enim mea, si - quem-
: admodum dicitis — dei natura esset, siue in melius. sicut
confido, siue in deterius, sicut arguis, mutari omnino non
posset nec a se ipsa nec a cuiusquam uel alterius inpulsu.
unde cum errorem istum reliqui et elegi eam fidem, ubi dei
. natura prorsus incommutabilis pie creditur. ut sapienter intellegatur,
non displicet mutatio mea, nisi quibus displicet
incommutabilis deus. est autem diabolus sanctorum aduersarius,
non quod aduersus eos ex alterius naturae contrario
principio consurgit inimicus, sed quod eis inuidet honorem
caelestem, unde est ipse deiectus. mutatus enim ipse alios
mutare molitur. nam sicut a uobis Persica-e illius fabulae
prolixitate describitur, si non mutatus alios mutat, profecto
maior et uictor est ; si autem, sicut adfirmatis. sanctae lucis,
non inimicus dei est, sed amicus. et illis melior, quos decipit,
qui eos lumini sancto inimicos, cui est ipse amicus, efficit ?
ideo quippe dicit Manichaeus aeterno subplicio animas in illo
horribili globo damnandas, quod errare se a priore lucida
sua natura passae sunt et inimicae luminis tunc ex-.
titerunt, cum ipsam mentem gentis tenebrarum tenendae
apud se lucis amore flagrantem animalium corpora creare
Cferrem C\' 6 amalo C 7 ipse (8. l. m. 1) C questionem C
8 quem ammodum C 11 cuius quam C 13 naturam C pie C 17 consurgat
b Maur. inimicos C quia b Maw. 18 celestem C 19 auobis C
fabule C 20 alius C 24 manicheus C sabplitio C 25 damnandns
damnandas C erra (a ex e corr m. 1) C 26 passe C tunc] cum C
28 aput C
ut eripias, mutandus in melius illius adiutorio, qui nec in
melius nec in deterius commutatur.