<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi2331.phi004.perseus-lat2:13-14</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi2331.phi004.perseus-lat2:13-14</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi2331.phi004.perseus-lat2"><div type="textpart" n="13" subtype="chapter"><p><milestone unit="section" n="1"/>
Germanico imperatores, tantus autem terror belli Marcomannici fuit
<note target="n4.166.1"/>
ut undique sacerdotes Antoninus acciverit, peregrinos ritus impleverit, Romam omni genere lustraverit retardatusque a
<note target="n4.166.2"/>
bellica profectione
<milestone unit="section" n="2"/>
sit. celebravit et Romano ritu lectisternia per septem
<milestone unit="section" n="3"/>
dies. tanta autem pestilentia fuit ut vehiculis cadavera
<milestone unit="section" n="4"/>
sint exportata sarracisque. tunc autem Antonini leges sepeliendi sepulchrorumque asperrimas sanxerunt, quando quidem caverunt ne quis villae adfabricaretur
<note target="n4.166.3"/>
sepulchrum, quod hodieque servatur.
<milestone unit="section" n="5"/>
et multa quidem milia pestilentia consumpsit multosque ex proceribus, quorum amplissimis Antoninus
<milestone unit="section" n="6"/>
statuas conlocavit, tantaque clementia fuit ut et sumptu publico vulgaria funera iuberet efferri
<note target="n4.166.4"/>
et vano cuidam, qui diripiendae urbis occasionem cum quibusdam consciis requirens de caprifici arbore in Campo Martio contionabundus ignem de caelo lapsurum
<note n="n4.166.1">fuit P corr., om. by P 1. </note>
<note n="n4.166.2"> a om. in P. </note>
<note n="n4.166.3"> Thus Madvig and Petschenig; uelle abfricaretur P; ne quis ubi uellet fabricaretur s. Novak. </note>
<note n="n4.166.4"> efferi Jordan; et eo ferri P 1; ferri et eo ferri P 1 corr. </note>
<pb n="p.168"/>
finemque mundi affore diceret, si ipse lapsus ex arbore in ciconiam verteretur, cum statuto tempore decidisset atque ex sinu ciconiam emisisset, perducto ad se atque confesso veniam daret. </p></div><div type="textpart" n="14" subtype="chapter"><p><milestone unit="section" n="1"/>
Profecti tamen sunt paludati ambo imperatores et Victualis et Marcomannis cuncta turbantibus, aliis etiam gentibus, quae pulsae a superioribus barbaris fugerant, nisi reciperentur, bellum inferentibus.
<milestone unit="section" n="2"/>
nec parum profuit ista profectio, cum Aquileiam usque venissent, nam plerique reges et cum populis suis se retraxerunt et tumultus auctores interemerunt.
<milestone unit="section" n="3"/>
Quadi autem amisso rege suo non prius se confirmaturos eum qui erat creatus dicebant, quam id nostris
<milestone unit="section" n="4"/>
placuisset imperatoribus. Lucius tamen invitus profectus est, cum plerique ad legatos imperatorum
<milestone unit="section" n="5"/>
mitterent defectionis veniam postulantes, et Lucius quidem, quod amissus esset praefectus praetorio Furius Victorinus, atque
<note target="n4.168.1"/>
pars exercitus interisset, redeundum esse censebat; Marcus autem fingere barbaros aestimans et fugam et cetera quae securitatem bellicam ostenderent, ob hoc ne tanti apparatus mole
<milestone unit="section" n="6"/>
premerentur, instandum esse ducebat. denique transcensis Alpibus longius processerunt composueruntque omnia, quae ad munimen Italiae atque Illyrici pertinebant.
<milestone unit="section" n="7"/>
placuit autem urgente Lucio, ut prae-
<note n="n4.168.1">utque P. </note>
<note n="n4.168.2">See note to c. xiii. 1. </note>
<pb n="p.170"/>
missis ad senatum litteris Lucius Romam rediret.
<milestone unit="section" n="8"/>
via quoque 1, postquam iter ingressi sunt, sedens cum fratre in vehiculo Lucius apoplexi arreptus periit. </p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>