Te quoque Thessalico iam serus ab hospite vesperdividit et iam te tua gaudia, virgo, relinquunt,noxque ruit soli veniens non mitis amanti.ergo ubi cunctatis extremo in limine plantiscontigit aegra toros et mens incensa tenebris,vertere tunc variosuarios M
2, uario V
per longa insomnia questusnec pereat quo scire malo, tandemque fateriausa sibi paulum,paulum V, causam Ph.
Wagner
medio sic fata dolore est:'nunc ego quo casu vel quo sic pervigilperuigil M, pergil V
usqueipsa volens errore trahor? non haec mihi certenox erat ante tuos,tuos M
2, uos V
iuvenis fortissime, vultus.quos ego cur iterum demens iterumque recordortam magnomagno M
2, magna V
discreta mari? quid in hospite solomens mihi? cognati potius iam vellera Phrixiaccipiat, quae sola petit quaeque una laborumcausa viro. nam quando domos has ille reviset?reuiset M
2, reuisit V
aut meus Aesonias quando pater ibit ad urbes?felices, mediis qui se dare fluctibus ausinec tantas timuere vias talemque secutihunchuc Schenkl
qui deinde virum: sed sic quoque talis
abito.'