dum volucri quatit asper equo silvasque fatigatCyzicus, ingenti praedae deceptus amoreadsuetum Phrygias dominam vectare per urbesoppressitOppressit M 2, Oppressus V iaculo redeuntem ad frena leonem.et nunc ille iubas captivaque postibus oraimposuit, spolium infelix divaeque pudendum.quae postquam Haemoniam tantae non immemor iraeaerisono de monte ratem praefixaque regumscuta videt, nova monstra viro, nova funera volvit,ut socias in nocte manus utque impia bellaconserat et saevis erroribus implicet urbem.Nox erat et leni canebant aequora sulco,et iam prona leves spargebant sidera somnos.aura vehit; religant tonsas veloque Procnessonreligant T, religat V | ueloq. procnesson V, uelo proconesson C et te iamEt te iam M 1 ut vid., T, cod. Bon., Ecce iam V, Et Caeam C medio flaventem, Rhundace, pontospumosumque legunt fracta Scylaceon abscylaceon ab V, scyllaceon (ab om.) C unda.ipse diem longe solisque cubilia Tiphysconsulit, ipse ratem vento stellisque ministrat.atque ilium non ante sopor luctamine tantolenit agensLenit agens M 2, Lenitangens V divum imperiis; cadit inscia clavo