Haec ubi dicta dedit, dextrae coniungere dextramconatus rupto tellurem solvit hiatu.Tune Fortuna levi defudit pectore voces:'O genitor, cui Cocyti penetralia parent,si modo vera mihi fas est impune profari,vota tibi cedent; nec enim minor ira rebellatpectore in hoc leviorque exurit flamma medullas,Omnia, quae tribui Romanis arcibus, odimuneribusque meis irascor. Destruet istasidem, qui posuit, moles deus. Et mihi cordiquippe cremare viros et sanguine pascere luxum.Cerno equidem gemina iam stratos morte PhilipposThessaliaeque rogos et funera gentis Hiberae.Iam fragor armorum trepidantes personat aures.EtLibyae cerno tua, Nile, gementia claustraActiacosque sinus et Apollinis arma timentes.Pande, age, terrarum sitientia regna tuarumatque animas accerse novas. Vix navita Porthmeussufficiet simulacra virum traducere cumba;classe opus est. Tuque ingenti satiare ruina,pallida Tisiphone, concisaque vulnera mande:ad Stygios manes laceratus ducitur orbis.' ” “