Tres tulerat Fortuna duces, quos obruit omnesarmorum strue diversa feralis Enyo.Crassum Parthus habet, Libyco iacet aequore Magnus,Iulius ingratam perfudit sanguine Romam,et quasi non posset tot tellus ferre sepulcra,divisit cineres. Hos gloria reddit honores.Est locus exciso penitus demersus hiatuParthenopen inter magnaeque Dicarchidos arva,Cocyti perfusus aqua; nam spiritus, extraqui furit effusus, funesto spargitur aestu.Non haec autumno tellus viret aut alit herbas ” “ caespite laetus ager, non verno persona cantumollia discordi strepitu virgulta locuntur,sed chaos et nigro squalentia pumice saxagaudent ferali circum tumulata cupressu.Has inter sedes Ditis pater extulit orabustorum flammis et cana sparsa favilla,ac tali volucrem Fortunam voce lacessit:Rerum humanarum divinarumque potestas,Fors, cui nulla placet nimium secura potestas,quae nova semper amas et mox possessa relinquis,ecquid Romano sentis te pondere victam,nec posse ulterius perituram extollere molem?Ipsa suas vires odit Romana iuventuset quas struxit opes, male sustinet. Aspice lateluxuriam spoliorum et censum in damna furentem.Aedificant auro sedesque ad sidera mittunt,expelluntur aquae saxis, mare nascitur arvis,et permutata rerum statione rebellant.En etiam mea regna petunt. Perfossa dehiscitmolibus insanis tellus, iam montibus haustisantra gemunt, et dum vanosvanos Delbenius: vanus O: varios L. lapis invenit usus,inferni manes caelum sperare fatentur.Quare age, Fors, muta pacatum in proelia vultumRomanosque cie ac nostris da funera regnis.Iam pridem nullo perfundimus ora cruore,nec mea Tisiphone sitientis perluit artus, ex quo Sullanus bibit ensis et horrida tellusextulit in lucem nutritas sanguine fruges.' ” “