M. Atilio praetori provincia Sardinia obvenerat;
sed cum legione nova, quam consules conscripserant, quinque
milibus peditum, trecentis equitibus in Corsicam iussus est
transire. dum is ibi bellum gereret, Cornelio prorogatum
imperium,
Cn. Servilio Caepioni in Hispaniam ulteriorem et P. Furio Philo in citeriorem tria milia peditum Romanorum, equites centum quinquaginta, et socium Latini nominis quinque milia peditum, trecenti equites, Sicilia L. Claudio sine supplemento decreta.
duas praeterea legiones consules scribere iussi cum iusto numero peditum equitumque, et decem milia peditum sociis imperare et sescentos equites.
dilectus consulibus eo difficilior erat, quod pestilentia, quae priore anno in boves ingruerat, eo verterat in hominum morbos. qui inciderant, haud facile septimum diem superabant; qui superaverant, longinquo, maxime quartanae, inplicabantur morbo.
servitia maxime moriebantur; eorum strages per omnis vias insepultorum erat. ne liberorum quidem funeribus Libitina sufficiebat. cadavera intacta a canibus ac volturibus tabes absumebat;
satisque constabat nec illo nec priore anno in tanta strage boum hominumque volturium usquam visum.
sacerdotes publici ea pestilentia mortui sunt Cn. Servilius
Caepio pontifex, pater praetoris, et Ti. Sempronius Ti. filius
Longus decemvir sacrorum et P. Aelius Paetus augur et Ti.
Sempronius Gracchus et C. Mamilius Atellus curio maximus et M. Sempronius Tuditanus pontifex. pontifices suffecti sunt C.
Sulpicius Galba
augures suffecti sunt in Gracchi locum T. Veturius Gracchus Sempronianus, in P. Aeli Q. Aelius Paetus. decemvir sacrorum C. Sempronius Longus, curio maximus C. Scribonius Curio sufficitur.
cum pestilentiae finis non fieret, senatus decrevit, uti decemviri libros Sibyllinos adirent.
ex decreto eorum diem unum supplicatio fuit, et Q. Marcio Philippo verba praeeunte populus in foro votum concepit, si morbus pestilentiaque ex agro Romano emota esset, biduum ferias ac supplicationem se habiturum.
in Veienti agro biceps natus puer, et Sinuessae unimanus, et
Auximi puella cum dentibus, et arcus interdiu sereno caelo super
aedem Saturni in foro Romano
et tres simul soles effulserunt, et faces eadem nocte plures per caelum lapsae sunt, et Lanuvini Caeritesque anguem in oppido suo iubatum, aureis maculis sparsum, apparuisse adfirmabant, et in agro Campano bovem locutum esse satis constabat.