dimisso conventu decem legati, partiti munia inter se, ad liberandas suae quisque regionis civitates discesserunt,

P. Lentulus Bargylias, L. Stertinius Hephaestiam et Thasum et Thraeciae urbes, P. Villius et L. Terentius ad regem Antiochum, CIn.Cn.

Cornelius ad Philippum. qui de minoribnsminoribusrebus_rebus editis mandatis percunctatus, si consilium non utile solum sed etiam salutare admittere auribus posset,

cum rex gratias quoque se acturum diceret, si quid,

quod in rem suam esset, expromeret, magno opere ei suasit, quoniam pacem impetrasset, ad societatem anicitiamqueamicitiamque petendam mitteret Romam legatos, ne,

si quid Antiochus moveret, expectasse et temporum opportunitates captasse ad rebellandum videri posset.

ad Tempe Thessalica Philippus est conventus. qui cum se missurum extemplo legatos respondisset,

Cornelius Thermopylas, ubi frequens Graeciae statis diebus esse solet conventus — Pylaicum appellant — ,

venit; Aetolos praecipue monuit, constanter et fideliter in amicitia populi Romani permanerent.

Aetolorum principes alii leniter questi sunt, quod non idem erga suam gentem Romanorum animus esset post victoriam,

qui in bello fuisset, alii ferocius incusarunt exprobraruntque non modo vinci sine Aetolis Philippum, sed ne transire quidem in Graeciam Romanos potuisse.

adversus ea respondere, ne in altercationem excederet res, cum supersedisset Romanus, omnia eos aequa impetraturos, si Romam misissent, dixit. itaque ex auctoritate eius decreti legati sunt. hunc finem bellum cum Philippo habuit.