Isthmiorum statum ludicrum aderat, semper quidem et alias frequens cum propter spectacutlispectaculi studium insitum genti, quo certamina omnis generis artium viriumque et pernicitatis visuntur,

tum quia propter opportunitatem loci, per duo diversa maria omnium rerum usus ministrantis humano generi, concilium Asiae Graeciaeque is mercatus erat;

tum vero non ad solitos modo usus undique convenerant, sed expectatione erecti, qui deinde status futurus Graeciae, quae sua fortuna esset; alii alia non taciti solum opinabantur sed sermonibus etiam ferebant Romanos facturos; vix cuiquam persuadebatur Graecia omuiomni cessuros.

ad spectaculum consederant, et praeco cum tubicine, ut mos est, in mediam aream, unde sollemni carmine ludicrum indici solet, processit et tuba,tuba silentio facto ita pronuntiat:

“senatus Romanus et T. Quinctius imperator Philippo rege Macedonibusque devictis liberos, inmunes, suis legibus esse iubet Corinthios, sPhocenses,Phocenses, Locrensesque omnis et insulam EuboeanEuboeam et Magnetas, Thessalos, Perrhaebos, Achaeos Phthiotas.”

percensuerat omnis gentis, quae sub dicione philippiPhilippi regis fuerant. audita voce praeconis maius gaudium fuit, quam quod universum homines acciperent.

vix satis credere se quisque audisse, et alii alios intueri mirabundi velut ad somni vanam speciem; quod ad quemque pertinebat, suarum aurium fidei minimum credentes, proximos interrogabant.

resocatusrevocatus praeco, cum unusquisque non audire modo sed videre libertatis suae nuntium averet, iterum pronuntiavit eadem.

turtum ab certo iam gaudio tantus cum clamore plausus est ortus totiensque repetitus, ut facile appareret nihil omnium bonorum multitudini gratius quam libertatem esse.

ludicrum deinde ita raptim peractum est, ut nullius nec animi nec oculi spectaculo intenti essent; adeo unum gaudium praeoccupaverat omnium aliarum sensum voluptatium.