concitatur multitudo partim atrocitate sceleris, partim spe per occasionem repetendae libertatis.
Appius nunc vocari Icilium, nunc retractantem arripi, postremo, cum locus adeundi apparitoribus non daretur, ipse cum agmine patriciorum iuvenum per turbam vadens in vincula duci iubet.
iam circa Icilium non solum multitudo, sed duces quoque
multitudinis erant, L. Valerius et M. Horatius, qui repulso
lictore, si iure ageret, vindicare se a privato Icilium aiebant;
si vim adferre conaretur, ibi quoque
Valerium Horatiumque lictor decemviri invadit; franguntur a
multitudine fasces. in contionem Appius escendit; secuntur
Horatius Valeriusque. .
decemviro obstrepitur. iam pro imperio Valerius discedere a privato lictores iubebat, cum fractis animis Appius vitae metuens in domum se propinquam foro insciis adversariis capite obvoluto recipit.
Sp. Oppius, ut auxilio collegae esset, in forum ex altera parte inrumpit. videt imperium vi victum. agitatus deinde consiliis, ad quae ex omni parte adsentiendo multis auctoribus trepidaverat, senatum postremo vocari iussit.
ea res, quod magnae parti patrum displicere acta decemvirorum videbantur, spe per senatum finiendae potestatis eius multitudinem sedavit. senatus
nec plebem inritandam censuit et multo magis providendum, ne quid Verginii adventus in exercitu motus faceret.