<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0914.phi001.perseus-lat2:3.38.1-3.38.13</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0914.phi001.perseus-lat2:3.38.1-3.38.13</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="eng"><text><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0914.phi001.perseus-lat2"><div type="textpart" subtype="part" n="1"><div type="textpart" subtype="book" n="3"><div type="textpart" subtype="chapter" n="38"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>idus Maiae venere. nullis subrogatis magistratibus privati pro
                                    decemviris neque animis ad imperium inhibendum inminutis neque
                                    ad speciem honoris insignibus prodeunt. id vero regnum haud
                                    dubie videri. deploratur in perpetuum libertas,</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p>nec vindex quisquam existit aut futurus videtur. nec ipsi solum
                                    desponderant animos, sed contemni coepti erant a finitimis
                                    populis imperiumque ibi esse, ubi non esset libertas,
                                    indignabantur.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="3"><p>Sabini magna manu incursionem in agrum Romanum fecere lateque
                                    populati, cum hominum atque pecudum inulti praedas egissent,
                                    recepto ad Eretum, quod passim vagatum erat, agmine castra
                                    locant spem in discordia Romana ponentes:</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="4"><p><choice><sic>earn</sic><corr>eam</corr></choice> inpedimentum dilectui fore. non nuntii solum, sed per
                                    urbem agrestium fuga trepidationem iniecit. decemviri
                                    consultant, quid opus facto sit, destituti inter patrum et
                                    plebis odia, addit terrorem insuper alium fortuna.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="5"><p>aequi alia ex parte castra in Algido locant depopulanturque inde
                                    excursionibus Tusculanum agrum. legati ea ab Tusculo praesidium
                                    orantes nuntiant.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="6"><p>is pavor perculit decemviros, ut senatum simul duobus
                                    circumstantibus urbem bellis consulerent.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="7"><p>citari iubent in curiam patres haud ignari, quanta invidiae
                                    inmineret tempestas: omnes vastati agri periculorumque
                                    inminentium causas in se congesturos, temptationemque <choice><sic>ear</sic><corr>eam</corr></choice> fore abolendi sibi magistratus, ni consensu
                                    resisterent imperioque inhibendo acriter in paucos praeferocis
                                    animi conatus aliorum conprimerent.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="8"><p>postquam audita vox in foro est praeconis patres in curiam ad
                                    decemviros vocantis, velut nova res, quia intermiserant <pb n="178"/> iam diu morem consulendi senatus, mirabundam
                                    plebem convertit, quidnam incidisset, cur ex tanto intervallo
                                    rem desuetam usurparent:</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="9"><p>hostibus belloque gratiam habendam, quod solitum quicquam liberae
                                    civitati fieret. circumspectare omnibus fori partibus senatorem
                                    raroque usquam noscitare;</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="10"><p>curiam inde ac solitudinem circa decemviros intueri, cum et ipsi
                                    consensu invisum imperium et plebs, quia privatis ius non esset
                                    vocandi senatum, non convenire patres interpretarentur; iam
                                    caput fieri libertatem repetentium, si se plebs comitem senatui
                                    det et, quem ad modum patres vocati non coeant in senatum, sic
                                    plebs abnuat dilectum. haec fremunt plebes.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="11"><p>patrum haud fere quisquam in foro, in urbe rari erant.
                                    indignitate rerum cesserant in agros suarumque rerum erant
                                    omissa publica <hi rend="italics">cura,</hi> tantum ab iniuria
                                    se abesse rati, quantum a coetu congressuque inpotentium
                                    dominorum se amovissent. postquam citati non conveniebant,</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="12"><p>dimissi circa domos adparitores simul ad pignera capienda
                                    sciscitandumque, num consulto detrectarent, referunt senatum in
                                    agris esse. laetius id decemviris accidit, quam si praesentes
                                    detrectare imperium referrent.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="13"><p>iubent acciri omnes senatumque in diem posterum edicunt; qui
                                    aliquanto spe ipsorum frequentior convenit. quo facto proditam a
                                    patribus plebs libertatem rata, quod iis, qui iam magistratu
                                    abissent, privatisque, si vis abesset, tamquam iure cogentibus
                                    senatus paruisset.</p></div></div></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>