<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0914.phi001.perseus-lat2:24.31.1-24.31.15</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0914.phi001.perseus-lat2:24.31.1-24.31.15</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xml:lang="eng"><text><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0914.phi001.perseus-lat2"><div type="textpart" subtype="part" n="2"><div type="textpart" subtype="book" n="24"><div type="textpart" subtype="chapter" n="31"><div type="textpart" subtype="section" n="1"><p>enimvero conclamant, bonum ut animum haberent: omnem se cum illis
									fortunam subituros.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="2"><p>inter hoc conloquium signa constiterant tenebaturque <choice><sic>agmen;</sic><corr>agmen</corr></choice> necdum, quae morae causa foret, pervenerat ad duces.
									postquam Hippocraten atque Epicyden <hi rend="italics">adesse
										ordines</hi> pervasit rumor, fremitusque toto agmine erat <choice><sic>baud</sic><corr>haud</corr></choice> dubie adprobantium adventum eorum, extemplo praetores
									citatis equis ad prima signa perrexerunt.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="3"><p>qui mos ille, quae licentia Cretensium esset, rogitantes
									conloquia serendi eum hoste iniussuque praetorum miscendi eos
									agmini <pb n="215"/> suo, conprehendi inicique catenas iusserunt
									Hippocrati.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="4"><p>ad quam vocem tantus extemplo primum a Cretensibus clamor est
									ortus, deinde exceptus ab aliis, ut facile, si ultra tenderent,
									appareret eis timendum esse.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="5"><p>solliciti incertique rerum suarum Megara, unde profecti erant,
									referri signa iubent nuntiosque de statu praesenti Syracusas
									mittunt.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="6"><p>fraudem quoque Hippocrates addit inclinatis ad omnem suspicionem animis et Cretensium
									quibusdam ad itinera insidenda missis velut interceptas
									litteras, quas ipse composuerat, recitat: “praetores Syracusani
									consuli Marcello.”</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="7"><p>secundum salutem, ut adsolet, scriptum erat recte eum atque
									ordine fecisse, quod in Leontinis nulli pepercisset.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="8"><p>sed omnium mercennariorum militum eandem esse causam, nec umquam
									Syracusas quieturas, donec quicquam externorum auxiliorum aut in
									urbe aut in exercitu suo esset itaque daret operam,</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="9"><p>ut eos, qui cum suis praetoribus castra ad Megara haberent, in
									suam potestatem redigeret ac supplicio eorum liberaret tandem
									Syracusas.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="10"><p>haec cum recitata essent, cum tanto clamore ad arma discursum
									est, ut praetores inter tumultum pavidi abequitaverint
									Syracusas.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="11"><p>et ne fuga quidem eorum seditio conpressa est, impetusque in
									Syracusanos milites fiebant; nec ab ullo temperatum foret, ni
									Epicydes atque Hippocrates irae multitudinis obviam issent, non
									a misericordia aut humano consilio, sed ne spem reditus
									praeciderent sibi et,</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="12"><p>cum ipsos simul milites fidos haberent simul obsides,</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="13"><p>tum cognatos quoque eorum atque amicos tanto merito primum, dein
									pignore sibi conciliarent.</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="14"><p>expertique, quam vana aut levi aura mobile volgus esset, militem
									nancti ex eo numero, qui in Leontinis circumsessi erant,
									subornant, ut Syracusas perferret nuntium convenientem eis, quae
									ad <choice><sic>Mylan</sic><corr>Mylas</corr></choice> falso nuntiata erant,</p></div><div type="textpart" subtype="section" n="15"><p>auctoremque se exhibendo ac velut visa, quae dubia erant,
									narrando concitaret iras hominum.</p></div></div></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>