dum haec geruntur, Q. Fabius Pictor legatus a Delphis Romam rediit responsumque ex scripto recitavit. divi divaeque in eo erant, quibus quoque modo supplicaretur;
tum “
Pythio Apollini re publica vestra bene gesta servataque de lucris meritis donum mittitote deque
praeda, manubiis spoliisque honorem habetote; lasciviam a vobis
prohibetote.”
haec ubi ex Graeco carmine interpretata recitavit, tum dixit se oraculo egressum extemplo iis omnibus divis rem divinam ture ac vino fecisse;
iussumque a templi antistite, sicut coronatus laurea corona et oraculum adisset et rem divinam fecisset, ita coronatum navem ascendere nec ante deponere eam,
quam Romam pervenisset, se, quaecumque imperata sint, cum summa religione ac diligentia exsecutum coronam Romae in ara Apollinis deposuisse. senatus decrevit, ut eae res divinae supplicationesque primo quoque tempore cum cura fierent.
dum haec Romae atque in Italia geruntur nuntius victoriae ad
Cannas Carthaginem venerat Mago Hamilcaris filius, non ex ipsa
acie a fratre missus, sed retentus aliquot dies in recipiendis
civitatibus Bruttiorum, quaeque aliae
deficiebant.
is, cum ei senatus datus esset, res gestas in Italia a fratre exponit: cum sex imperatoribus eum, quorum quattuor consules, duo dictator ac magister equitum fuerint, cum sex consularibus exercitibus acie conflixisse;
occidisse supra ducenta milia hostium, supra quinquaginta
cepisse, binacastra
expugnasse; ex quattuor consulibus duos occidisse, ex
duobus saucium alterum, alterum toto amisso exercitu vix cum
quinquaginta hominibus effugisse; magistrum equitum,
quae consularis potestas sit, fusum fugatum; dictatorem, quia se
in aciem numquam cominiserit,
Bruttios Apulosque, partem Samnitium ac Lucanorum defecisse ad
Poenos; Capuam, quod caput non Campaniae modo sed post adflictam
rem Romanam Cannensi pugna Italiae sit, Hannibali se tradidisse.
pro his tantis totque victoriis verum esse grates deis immortalibus agi haberique.