GetPassage urn:cts:latinLit:phi0620.phi001.perseus-lat3:3.10.1-3.10.20 urn:cts:latinLit:phi0620.phi001.perseus-lat3:3.10.1-3.10.20

Mirabar, quidnam visissent mane Camenae,ante meum stantes sole rubente torum.natalis nostrae signum misere puellaeet manibus faustos ter crepuere sonos.transeat hic sine nube dies, stent aere venti,ponat et in sicco molliter unda minas.aspiciam nullos hodierna luce dolentis,et Niobae lacrimas supprimat ipse lapis;alcyonum positis requiescant ora querelis;increpet absumptum nec sua mater Ityn.tuque, o cara mihi, felicibus edita pennis,surge et poscentis iusta precare deos.at primum pura somnum tibi discute lympha,et nitidas presso pollice finge comas;dein qua primum oculos cepisti veste Propertiindue, nec vacuum flore relinque caput;et pete, qua polles, ut sit tibi forma perennis,inque meum semper stent tua regna caput.inde coronatas ubi ture piaveris aras,luxerit et tota flamma secunda domo,