nullane finis erit nostro concessa dolori,turpis et in tepido limine somnus erit?me mediae noctes, me sidera prona iacentem,frigidaque Eoo me dolet aura gelu.o utinam traiecta cava mea vocula rimapercussas dominae vertat in auriculas!sit licet et saxo patientior illa Sicano,sit licet et ferro durior et chalybe,non tamen illa suos poterit compescere ocellos,surget et invitis spiritus in lacrimis.nunc iacet alterius felici nixa lacerto,at mea nocturno verba cadunt Zephyro.sed tu sola mei, tu maxima causa doloris,victa meis numquam, ianua, muneribus,tu sola humanos numquam miserata doloresrespondes tacitis mutua cardinibus.te non ulla meae laesit petulantia linguae;quae solet irato dicere tanta ioco,ut me tam longa raucum patiare querelasollicitas trivio pervigilare moras?