<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:4.8-4.14</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:4.8-4.14</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1"><div type="textpart" n="4" subtype="book"><div type="textpart" n="8" subtype="section"><p>Non mihi videtur omni<note>omnia X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V()</note> animi perturbatione posse sapiens vacare.</p><p>Aegritudine<note>aegritudine<figure/> V</note> quidem hesterna disputatione videbatur, nisi forte temporis causa nobis<note>nobis <foreign xml:lang="greek">s</foreign> novis Gr. novi X (nōvi V<hi rend="sup">rec</hi>)</note> adsentiebare.<note>absenti<figure/>abare G (<figure/>
                        <hi rend="italics">et</hi>
                        <figure/>2) asentiabare R<hi rend="sup">1</hi>
(<hi rend="italics">ass.</hi>
                        <hi rend="sup">2?</hi>) asentiabaere V<hi rend="sup">1</hi> assentiebare KV<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note>
                  </p><p>Minime vero; nam mihi egregie<note>aegregiae X (agr- V<hi rend="sup">1</hi> -ie G)</note> probata est oratio tua.</p><p>Non igitur existumas cadere in sapientem aegritudinem?</p><p>Prorsus non arbitror.</p><p>Atqui, si ista perturbare animum sapientis non potest, nulla poterit. quid enim? metusne conturbet?
at<note>at <foreign xml:lang="greek">s</foreign> et X</note> earum rerum est absentium metus, quarum praesentium est aegritudo; sublata<note>et sublatus KR</note> igitur aegritudine sublatus est metus. restant duae perturbationes, laetitia
gestiens et libido; quae si non cadent in sapientem,
semper<note>semper K<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">ex</hi> sip</note> mens erit tranquilla sapientis.
</p></div><div type="textpart" n="9" subtype="section"><p>
</p><p>Sic prorsus intellego.</p><p>Utrum igitur mavis? statimne nos vela<note>vela <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> facere an
quasi e portu egredientis<note>aegridientis V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> paululum remigare?</p><p>Quidnam est istuc? non enim intellego.</p><p>Quia Chrysippus et Stoici cum de animi perturbationibus<note><hi rend="italics">St. fr. 3, 483</hi></note> disputant, magnam partem in his<note><w>his</w> is?</note> partiendis et definiendis occupati sunt, illa eorum perexigua
oratio est, qua medeantur animis nec eos turbulentos
esse patiantur, Peripatetici autem ad placandos animos multa adferunt, spinas partiendi et definiendi
praetermittunt. quaerebam igitur, utrum panderem
vela orationis<note>vela orationis V<hi rend="sup">c</hi> (vela or <hi rend="italics">in r.</hi>) <foreign xml:lang="greek">s</foreign>
velorationis GKR (o<figure/> R<hi rend="sup">2</hi>)</note> statim an eam ante paululum dialecticorum remis propellerem.<note><w>propellerem</w><figure/> propalarem K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> 
                     <pb n="p.366"/>
                  </p><p>Isto modo vero; erit enim hoc totum, quod quaero,
ex utroque perfectius.
</p><p>Est id quidem rectius;

</p></div><div type="textpart" n="10" subtype="section"><p>sed post requires, si quid
fuerit obscurius.</p><p>Faciam equidem; tu tamen, ut soles, dices ista ipsa
obscura planius quam dicuntur a Graecis.</p><p>Enitar equidem, sed intento opus est animo, ne<note><w>ne</w> nemo K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> omnia dilabantur, si unum aliquid effugerit. Quoniam,
quae Graeci <foreign xml:lang="greek">pa/qh</foreign> vocant, nobis perturbationes<note>pathe X perturbationes cf.<hi rend="italics"> Aug. civ. 14, 5</hi>
                     </note> appellari magis placet quam morbos, in his explicandis veterem illam equidem Pythagorae primum, dein Platonis discriptionem sequar, qui animum in duas partes
dividunt: alteram rationis participem faciunt,<note>fiunt K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> alteram
expertem; in participe rationis ponunt<note>ponunt V<hi rend="sup">rec</hi>
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> ponant X</note> tranquillitatem,
id est placidam quietamque constantiam, in illa altera
motus turbidos cum<note>cum <hi rend="italics">We.</hi> tum</note> irae tum cupiditatis, contrarios
inimicosque rationi.

</p></div><div type="textpart" n="11" subtype="section"><p>sit igitur hic<note>hic K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> fons; utamur tamen
in his perturbationibus describendis<note>discrib. <hi rend="italics">Mue. sed cf. Th. l. l. 5, 663</hi>
                     </note> Stoicorum definitionibus et partitionibus,<note>parti<figure/>cipationibus R<hi rend="sup">1</hi> particionibus GVH</note> qui mihi videntur in hac quaestione versari acutissime.</p><p>Est igitur Zenonis haec definitio, ut perturbatio<note><hi rend="italics">Zeno fr. 205</hi></note>
sit, quod <foreign xml:lang="greek">pa/qos</foreign>
                     <note><foreign xml:lang="greek">pat</foreign>OC K patos R (<foreign xml:lang="greek">p</foreign><hi rend="italics">ex</hi><figure/>) <foreign xml:lang="greek">PL</foreign>T<foreign xml:lang="greek">w</foreign>C H</note> ille dicit, aversa a<note>a <hi rend="italics">om.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> recta ratione contra
naturam animi commotio. quidam brevius perturbationem esse adpetitum vehementiorem, sed vehementiorem eum volunt esse, qui longius discesserit a naturae
constantia. partes autem perturbationum volunt ex duobus opinatis bonis nasci et ex duobus opinatis malis;
ita esse quattuor, ex bonis libidinem et laetitiam, <pb n="p.367"/>
ut sit laetitia praesentium bonorum, libido futurorum, ex
malis metum et aegritudinem nasci censent, metum futuris, aegritudinem praesentibus; quae enim venientia metuuntur, eadem adficiunt aegritudine<note>aegritudinem K (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) RH</note> instantia.

</p></div><div type="textpart" n="12" subtype="section"><p>laetitia autem et libido in bonorum opinione versantur, cum libido ad id, quod videtur bonum, inlecta<note>inlecta <foreign xml:lang="greek">s</foreign> iniecta
X</note> et<note>sqq. <hi rend="italics">cf. Barlaami eth. sec.
Stoicos 2, 11 qui hinc haud pauca adsumpsit.</hi>
                     </note>
inflammata rapiatur, laetitia ut adepta iam aliquid concupitum ecferatur et gestiat. natura<note>natura <foreign xml:lang="greek">s</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi> naturae X (-re K)</note> enim omnes ea,<note><hi rend="italics">Stoic. fr. 3, 438</hi></note>
quae bona videntur, secuntur fugiuntque contraria;
quam ob rem simul obiecta species est<note>speciei est H speci est KR (<figure/>
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>) speciest GV</note> cuiuspiam, quod
bonum videatur, ad id adipiscendum impellit ipsa natura. id cum constanter prudenterque fit, eius modi
adpetitionem Stoici <foreign xml:lang="greek">bou/lhsin</foreign>
                     <note>BO<foreign xml:lang="greek">gL</foreign>AHClN KR bo<foreign xml:lang="greek">gL</foreign>HC<figure/>in G bo<foreign xml:lang="greek">ga</foreign>HCin V</note> appellant, nos appellemus<note>appellemus <hi rend="italics">We.</hi> appellamus X (apell<figure/> G) <hi rend="italics">cf. v. 26, fin. 3, 20</hi>
                     </note> voluntatem, eam<note><w>eam</w> iam V</note> illi putant in solo esse sapiente; quam sic definiunt: voluntas est, quae quid cum
ratione desiderat. quae autem ratione adversante<note>adversante <hi rend="italics">Po.</hi>
(<hi rend="italics">cf. p.368, 6; 326, 3; St. fr. 3, 462</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">a)peiqw=s tw=| lo/gw| w)qou/menon e)pi\ plei=on</foreign> adversa X (d <hi rend="italics">del.</hi> H<hi rend="sup">1</hi>) a ratione aversa <hi rend="italics">Or.</hi>
                     </note> incitata est vehementius, ea libido est vel cupiditas effrenata,
quae in omnibus stultis invenitur.

</p></div><div type="textpart" n="13" subtype="section"><p>itemque cum ita<note>ita <hi rend="italics">om.</hi> H</note> movemur, ut in bono simus aliquo, dupliciter id contingit.
nam cum ratione<note>curatione K<hi rend="sup">1</hi> (ũ<hi rend="sup">2</hi>)</note> animus movetur placide atque constanter, tum illud gaudium dicitur; cum autem inaniter et effuse animus exultat, tum illa laetitia gestiens vel
nimia dici potest, quam ita definiunt: sine ratione animi elationem. quoniamque,<note>quoniam quae X <hi rend="italics">praeter</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
(quae <hi rend="italics">del.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>)</note> ut bona natura adpetimus,<note>app. KR<hi rend="sup">2?</hi> (H 367, 24)</note>
sic a malis natura declinamus, quae declinatio <del>si</del> cum<note><hi rend="italics">del. Bentl.</hi></note>
ratione fiet, cautio appelletur,<note>appellatur K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">rec</hi>
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                     </note> eaque intellegatur in
solo esse sapiente; quae autem sine ratione et cum
exanimatione humili atque fracta, nominetur metus; <pb n="p.368"/>
est igitur metus <add>a</add>
                     <note>a Gr.(?) <foreign xml:lang="greek">s</foreign> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X</note> ratione aversa cautio.<note><w>cautio</w><hi rend="italics">Cic. dicere debebat:</hi> declinatio</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="14" subtype="section"><p>praesentis
autem mali sapientis adfectio nulla est, stultorum<note>stultorum <hi rend="italics">Dav.</hi> stulta autem</note>
aegritudo est, eaque<note>eaque <hi rend="italics">Ba.</hi> ea qua X (ea
qu<figure/>e M<hi rend="sup">1</hi>)</note> adficiuntur in malis opinatis
animosque demittunt et contrahunt rationi non obtemperantes. itaque haec prima definitio<note>difin. V</note> est, ut aegritudo sit animi adversante ratione contractio.<note>itaque ... 6 contractio <hi rend="italics">Non. 93, 1</hi>
                     </note> sic quattuor perturbationes sunt, tres constantiae, quoniam<note><hi rend="italics">cf. Aug. civ. 14, 8</hi></note>
aegritudini nulla constantia opponitur.</p><p>Sed omnes perturbationes iudicio censent fieri et<note><hi rend="italics">St. fr. 3, 380 et 393</hi></note>
opinione. itaque eas definiunt pressius, ut intellegatur, non modo quam vitiosae,<note>vitiose GKR</note> sed etiam quam in nostra sint potestate. est ergo<note><w>ergo</w> igitur H<foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                     </note> aegritudo<note>aegritudo <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">add.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">et</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>
                     </note> opinio recens
mali praesentis, in quo demitti contrahique animo
rectum esse videatur, laetitia opinio recens boni
praesentis, in quo ecferri<note><w>ecferri</w> haec ferri VK<hi rend="sup">c</hi> (eff. K<hi rend="sup">2</hi>)</note> rectum esse videatur,<note>laetitia...15 videatur <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg. inf.</hi> (<hi rend="italics">lemmata</hi> laetitia metus
<hi rend="italics">adscr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi> 
                        <hi rend="italics">cf. praef.</hi>)</note> metus
opinio impendentis mali, quod intolerabile<note>intollerabile V</note> esse videatur, libido<note>lubido K, <hi rend="italics">in</hi> lib. <hi rend="italics">corr.</hi> G<hi rend="sup">1</hi> (libido <hi rend="italics">etiam
in mg.</hi>) R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> opinio venturi boni, quod sit ex usu iam
praesens esse atque adesse.

</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>