<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3.1-3.20</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1:3.1-3.20</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi049.perseus-lat1"><div type="textpart" n="3" subtype="book"><div type="textpart" n="1" subtype="section"><p>
Quidnam esse, Brute,<note>Quidnam-Brute <hi rend="italics">om.</hi> RK <hi rend="italics">cf. praef.</hi> cur <hi rend="italics">om.</hi> K</note> causae putem, cur, cum constemus ex animo et corpore, corporis curandi tuendique causa quaesita sit ars atque eius<note>ars eius atque X (areius atque K<hi rend="sup">1</hi>, <hi rend="italics">cf. praef.</hi>) <hi rend="italics">corr. Man.</hi>
                     </note> utilitas deorum inmortalium<note>de eorum inm.
R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> inventioni consecrata, animi autem
medicina nec tam desiderata<note>desidera GRV (<figure/> 
                        <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>)</note> sit, ante quam inventa,
nec tam culta, posteaquam cognita est, nec tam multis grata et probata, pluribus etiam suspecta et invisa?
an quod corporis gravitatem et dolorem animo iudicamus, animi morbum corpore non sentimus? ita fit ut
animus de se ipse tum<note><w>tum</w><hi rend="italics">ex</hi> cum <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> iudicet, cum id ipsum, quo
iudicatur, aegrotet.

</p></div><div type="textpart" n="2" subtype="section"><p>Quodsi talis nos natura genuisset,
ut eam ipsam intueri et perspicere eademque optima
duce cursum vitae conficere possemus, haut<note>haut V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
                     <note>aut GK<hi rend="sup">1</hi>RV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
                     <note>haud K<hi rend="sup">2</hi>B<foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                     </note> erat sane
quod quisquam rationem ac doctrinam<note>rationem ac doctrinam <foreign xml:lang="greek">s</foreign> ratione ac doctrina X rationedẽ V<hi rend="sup">2</hi> hac <hi rend="italics">pro</hi> ac G<hi rend="sup">1</hi> et
Gr.?)</note> requireret.<note>requiret G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nunc
parvulos nobis dedit igniculos, quos celeriter malis
moribus opinionibusque depravati<note>depravati V<hi rend="sup">1?</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> B<foreign xml:lang="greek">s</foreign> depravatis X</note> sic restinguimus, ut
nusquam naturae lumen appareat. sunt enim ingeniis <pb n="p.317"/>

nostris semina<note>semita G</note> innata virtutum, quae si adolescere<note>adholescere G<hi rend="sup">1</hi> adol. <hi rend="italics">sed o in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> liceret,<note>licet <hi rend="italics">in</hi>
liceret <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">c</hi> licetret G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ipsa nos ad beatam vitam natura perduceret. nunc
autem, simul atque editi in lucem et suscepti sumus,
in omni continuo pravitate et in summa opinionum perversitate versamur, ut paene cum lacte nutricis errorem
suxisse videamur. cum vero parentibus redditi, dein<note>reddit idem G reddit<figure/>idemr R
(<figure/> 
                        <hi rend="italics">et</hi> r = <hi rend="italics">require</hi>
                        <hi rend="sup">al.m.</hi>) redditidē V<hi rend="sup">1</hi> (redditi dein V<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">sec. Str.</hi>)
redditi idem HK (<figure/>demŭ <hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) redditi demum Gr.(?)B</note>
magistris traditi sumus, tum<note>tum ... 9 cedat <hi rend="italics">Non. 416, 32</hi>
                     </note> ita variis imbuimur<note>inb. KR</note> erroribus, ut vanitati veritas et opinioni<note>opinio G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> confirmatae<note>confirmatae <foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                        <hi rend="italics">Non.</hi> confirmata X</note> natura<note>naturae K</note>
ipsa cedat.

</p></div><div type="textpart" n="3" subtype="section"><p>accedunt etiam poëtae, qui cum magnam
speciem doctrinae sapientiaeque prae se tulerunt,
audiuntur leguntur ediscuntur et inhaerescunt penitus
in mentibus. cum vero eodem quasi maxumus quidam<note>quidem K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>H</note>
magister populus accessit<note>accessit V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">cf. rep. 4,9</hi>) <hi rend="italics">om.</hi> X (accedit <hi rend="italics">ante</hi> eodem <hi rend="italics">add. multi</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign>)</note> atque omnis undique ad vitia
consentiens multitudo, tum plane inficimur opinionum
pravitate a naturaque desciscimus,<note>dessciscimus KR<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> ut nobis optime naturae vim vidisse<note>naturae vim vidisse <hi rend="italics">Mdv. ad fin. 3,62</hi>
naturam invidisse</note> videantur, qui nihil melius homini,
nihil magis expetendum, nihil praestantius honoribus,
imperiis, populari gloria iudicaverunt. ad<note><w>ad</w> at K</note> quam fertur
optumus quisque veramque illam honestatem expetens,<note>expe<figure/>tens V</note>
quam unam natura maxime anquirit,<note>unam <foreign xml:lang="greek">s</foreign> una anquirit <hi rend="italics">Mos.</hi> inquirit</note> in summa inanitate versatur consectaturque nullam eminentem effigiem virtutis,<note>virtutis <hi rend="italics">del. Bentl.</hi> gloriae (<hi rend="italics">ex</hi>
gloria V<hi rend="sup">2</hi>) <hi rend="italics">del. Bai.</hi>
                     </note> sed adumbratam imaginem gloriae. est
enim gloria solida quaedam res et expressa, non adumbrata; ea est consentiens laus bonorum, incorrupta<note>et <hi rend="italics">ante</hi> incorrupta <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> vox
bene iudicantium de excellenti<note>excellenti <hi rend="italics">ex</hi> -te V<hi rend="sup">1</hi> excellente <hi rend="italics">rell.</hi> (<hi rend="italics">ft. recte cf. de orat. 2, 85 fr. ap.
Char. GL. I p. 138, 13</hi>)</note> virtute, ea virtuti resonat
<pb n="p.318"/>
 tamquam imago;<note>gloriae <hi rend="italics">post</hi> imago <hi rend="italics">add.</hi> X <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quae quia recte factorum plerumque comes est, non est<note><w>non est</w> ea H est
<hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> bonis viris repudianda.<note>repudienda <hi rend="italics">in</hi> -anda <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="4" subtype="section"><p>illa
autem, quae se eius imitatricem esse volt,<note>uult R <hi rend="italics">e corr.</hi> H</note> temeraria
atque inconsiderata et plerumque peccatorum vitiorumque laudatrix, fama popularis, simulatione honestatis
formam<note>forme G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> eius pulchritudinemque corrumpit. qua caecitate homines, cum quaedam etiam praeclara cuperent
eaque<note>que <hi rend="italics">om.</hi> H</note> nescirent nec ubi nec qualia essent, funditus
alii everterunt<note>everterent X <hi rend="italics">corr.</hi> K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c</hi>V<hi rend="sup">1?</hi>
                     </note> suas civitates, alii ipsi occiderunt. atque
hi quidem optuma petentes non tam voluntate quam
cursus errore falluntur. quid? qui<note><w>quid qui</w> K<hi rend="sup">c</hi>R<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">1?</hi> 
                        <hi rend="italics">e corr.</hi> quid-
que GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> quiqui K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> pecuniae cupiditate,
qui voluptatum libidine feruntur,<note>quid...12 feruntur <hi rend="italics">om.</hi> H</note> quorumque ita perturbantur animi, ut non multum absint ab insania, quod
insipientibus contingit<note>contigit G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> omnibus,<note>quod  <gap reason="omitted"/> 14 omnibus <hi rend="italics">del. Ba.</hi>
                     </note> is<note>is H his <hi rend="italics">rell.</hi>
                     </note> nullane<note>ne <hi rend="italics">om.</hi> G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est adhibenda curatio? utrum quod minus noceant animi
aegrotationes quam corporis, an quod corpora curari
possint, animorum medicina nulla sit?

</p></div><div type="textpart" n="5" subtype="section"><p>at et morbi<note>morbi <hi rend="italics">ex</hi> moribus K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> perniciosiores pluresque sunt animi quam corporis;<note>an ... 18 corporis <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">in mg.</hi>
                     </note> hi
enim ipsi<note><w>hi...19 ipsi</w> hoc. . ipso <hi rend="italics">Ba. male: 'ipsi corporis morbi animi
morbos efficere possunt eorumque numerum augent'</hi> (plures!)
<hi rend="italics">cf. p. 405,14</hi>
                     </note> odiosi sunt, quod ad animum pertinent<note>pertine<figure/>t V</note>
eumque sollicitant,<note>solicitant G<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> 
                     <quote>animusque aeger</quote>, ut ait Ennius,<note><hi rend="italics">Enn. sc. 392</hi></note>
                     <quote>semper errat neque pati<note><w>pati</w> poti <hi rend="italics">Ribb. sed cf. Va.</hi>
                        </note> neque perpeti potest, cupere
numquam desinit.</quote> quibus duobus morbis, ut omittam
alios, aegritudine et cupiditate,<note>cupidldatẽ R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> qui tandem possunt
in corpore esse graviores? qui vero probari potest
ut sibi mederi animus non possit, cum ipsam medicinam corporis animus invenerit, cumque ad corporum sanationem multum ipsa corpora et natura valeat <pb n="p.319"/>
nec omnes,<note>omnis X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> sint <hi rend="italics">Tregd.</hi> sunt</note> qui curari se passi sint, continuo etiam
convalescant,<note>convalescunt G</note> animi autem, qui se sanari voluerint
praeceptisque sapientium paruerint, sine ulla dubitatione sanentur?

</p></div><div type="textpart" n="6" subtype="section"><p>est profecto animi medicina, philosophia;<note>Cur igitur cum constemus ... 319,4 philosophia H</note> cuius auxilium non ut in corporis morbis petendum est foris, omnibusque opibus viribus,<note>et <hi rend="italics">ante</hi> viribus <hi rend="italics">add. V<hi rend="sup">c</hi>
                           <foreign xml:lang="greek">s</foreign> viribus om.</hi> Gr.</note> ut nosmet ipsi nobis mederi possimus, elaborandum est.
Quamquam de universa philosophia, quanto opere
et expetenda esset et colenda, satis, ut arbitror, dictum
est in Hortensio.<note>ortensio G</note> de maxumis autem rebus nihil fere
intermisimus postea nec disputare nec scribere. his
autem libris exposita sunt ea quae<note>eaque G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> a<note>a <hi rend="italics">om.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nobis cum familiaribus nostris in Tusculano erant disputata. sed quo
niam duobus superioribus de morte et de dolore dictum est, tertius dies disputationis hoc tertium volumen efficiet.

</p></div><div type="textpart" n="7" subtype="section"><p>ut enim in Academiam nostram descendimus inclinato iam in postmeridianum tempus die,
poposci eorum aliquem, qui aderant,<note>aliquid quid adherant G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> causam disserendi.
tum res acta sic est:
<quote rend="blockquote"><l>Videtur mihi cadere in sapientem aegritudo.</l></quote>
                  </p><p>Num reliquae quoque perturbationes animi, formidines libidines<note>libidines <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> iracundiae? haec enim fere sunt eius
modi,<note>eiusmodi V (<hi rend="italics">ss.</hi>
                        <hi rend="sup">c</hi>)</note> quae Graeci <foreign xml:lang="greek">pa/qh</foreign>
                     <note>pathe X</note> appellant; ego poteram <quote>morbos</quote>, et id verbum esset e verbo, sed in consuetudinem nostram non caderet. nam misereri, invidere, gestire, laetari, haec omnia morbos Graeci appellant,
motus animi rationi non obtemperantis, nos autem hos
eosdem motus concitati animi recte, ut opinor, perturbationes dixerimus, morbos autem non satis usitate,<note>relique ... 29 usitate (<hi rend="italics">libere</hi>) H</note>
                     <note>uisit. G<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">sic etiam 322, 10; 325,16</hi>)</note>
nisi quid aliud tibi videtur. <pb n="p.320"/>
                  </p><p>Mihi vero isto modo.

</p></div><div type="textpart" n="8" subtype="section"><p>Haecine<note>haeccine R<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> igitur cadere in sapientem putas?</p><p>Prorsus existimo.</p><p>Ne ista gloriosa sapientia non magno aestimanda
est, siquidem non multum differt ab insania.</p><p>Quid? tibi<note>quid tibi <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> tibine G (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>)</note> omnisne animi commotio videtur insania?</p><p>Non mihi quidem soli, sed, id quod admirari<note>amirari G<hi rend="sup">1</hi>(āmirari<hi rend="sup">2</hi>) R<hi rend="sup">1</hi>V</note> saepe
soleo, maioribus quoque nostris hoc ita visum intellego
multis saeculis ante Socratem,<note>socrantĕ G<hi rend="sup">1</hi> (n <hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) socraten KR</note> a quo haec omnis, quae
est de vita et de moribus, philosophia manavit.</p><p>Quonam<note>quoniam G (i <hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">1?</hi>)</note> tandem modo?</p><p>Quia nomen insaniae significat mentis aegrotationem et morbum, id est insanitatem et aegrotum animum, quam appellarunt insaniam.<note>id est . . 14 insaniam (<hi rend="italics">quae C. addidit quia eius
aequalibus nomen insaniae non insanum animi habitum sed
furorem significabat) del. Bentl.</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="9" subtype="section"><p>(omnis autem perturbationes animi morbos philosophi appellant negantque stultum quemquam his morbis vacare. qui autem in
morbo sunt, sani non sunt; et omnium insipientium
animi in morbo sunt: omnes insipientes igitur insaniunt<note>omnis ... 18 insaniunt <hi rend="italics">del.
Ba.</hi> (<hi rend="italics">post</hi> sanos 321, 2 <hi rend="italics">ponit Margrander Trans. and proc.
of the American phil. ass. XXX p. 34</hi>). <hi rend="italics">verum non mirus nescio
qui glossator sed Cicero ipse haec postea addidisse videtur,
cum intellegeret se illud 'omnisne animi commotio videtur
insania?' in argumentatione neglexisse.</hi>
                     </note>). sanitatem enim<note>enim <hi rend="italics">om.</hi> H<foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                     </note> animorum positam in tranquillitate quadam constantiaque censebant; his rebus mentem vacuam appellarunt insaniam, propterea quod in
perturbato animo sicut in corpore sanitas esse non
posset.<note>posset <hi rend="italics">Ern.</hi> possit ille G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>

                  </p></div><div type="textpart" n="10" subtype="section"><p>nec minus illud acute, quod animi adfectionem lumine mentis carentem nominaverunt amentiam
eandemque dementiam.<note>omnis... 25 dementiam H</note> ex quo intellegendum est eos
qui haec rebus nomina posuerunt sensisse<note>senisse GR<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> hoc idem, <pb n="p.321"/>
quod a Socrate acceptum diligenter Stoici retinuerunt,
omnis insipientes esse non sanos. qui est<note>quis X (qus G<hi rend="sup">1</hi>) <hi rend="italics">sed</hi> s <hi rend="italics">in</hi> R <hi rend="italics">fort. postea additum</hi>
                     </note> enim animus in aliquo morbo—morbos autem hos perturbatos
motus,<note>morbos ... 4 motus (<hi rend="italics">sine</hi> hos)</note> ut modo dixi, philosophi appellant—, non magis
est sanus quam id corpus quod<note>corpus quod <hi rend="italics">punctis not.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> in morbo est. ita fit
ut sapientia sanitas sit animi, insipientia autem quasi
insanitas quaedam, quae est insania eademque dementia;<note>insipientia... 7 dementia (<hi rend="italics">sine</hi>
quaedam) <hi rend="italics">Non. 122,24</hi>
                     </note> multoque melius haec notata sunt verbis Latinis
quam Graecis.

</p></div><div type="textpart" n="11" subtype="section"><p>quod aliis quoque multis locis reperietur;<note>reperitur G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sed id alias, nunc, quod instat. totum igitur id<note><hi rend="italics">alt.</hi>id <hi rend="italics">om.</hi> H <foreign xml:lang="greek">s</foreign>
                     </note>
quod quaerimus quid et quale sit,<note><w>sit</w> fit V</note> verbi vis ipsa declarat. eos enim sanos quoniam intellegi necesse est, quorum mens motu quasi morbo perturbata nullo<note>nulla X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1?</hi>
                     </note> sit, qui<note>quia K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
contra adfecti<note>affecti GR<hi rend="sup">2</hi> insani G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> sint, hos insanos appellari necesse est.
itaque nihil melius, quam quod est in consuetudine sermonis Latini, cum exisse ex potestate dicimus eos,
qui ecfrenati<note>hecfrenati G (h <hi rend="italics">del.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) hęc fr. V effr. R<hi rend="sup">rec</hi>V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> feruntur aut libidine aut iracundia—
quamquam ipsa iracundia libidinis est pars; sic enim
definitur: iracundia ulciscendi libido<note>ulciscendi libido
<hi rend="italics">cf. Aug. civ. 14,15</hi> quis V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>—; qui igitur
exisse ex potestate<note>dicimus ... 20 ex potestate <hi rend="italics">om.</hi> H</note> dicuntur, idcirco dicuntur, quia non
sint in potestate mentis, cui regnum totius animi a
natura tributum est. Graeci autem <foreign xml:lang="greek">mani/an</foreign>
                     <note>manian X (man <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>)
appellant X</note> unde appellent, non facile dixerim; eam tamen ipsam<note>ipsa KGH (ipsāR, <hi rend="italics">sed<figure/> vix m. 1</hi>)</note> distinguimus nos melius quam illi. hanc enim insaniam, quae
iuncta stultitiae<note>stultitiae K<hi rend="sup">2</hi>V<hi rend="sup">c</hi>BGr.(?) stultitia X</note> patet latius,<note>nos <hi rend="italics">post</hi> latius <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> a furore disiungimus.<note>distinguimus R</note>
Graeci volunt illi quidem, sed parum valent verbo: <pb n="p.322"/>
quem nos furorem, <foreign xml:lang="greek">melagxoli/an</foreign>
                     <note>melancholian GV -iam KRH</note> illi vocant; quasi vero
atra bili<note>atribili V<hi rend="sup">1</hi>K (-bi<figure/>li) atra-
bili GR</note> solum mens ac non<note>non <hi rend="italics">add.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> saepe vel iracundia graviore vel timore<note>vel timore <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> vel dolore moveatur;<note>totum . . 322, 3 moveatur H</note> quo genere Athamantem Alcmaeonem<note>alomeonem K<hi rend="sup">1</hi> alc<figure/>meonem V (on <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">c</hi>)</note> Aiacem Orestem furere dicimus.
qui ita sit adfectus, eum dominum esse rerum suarum
vetant duodecim<note>duodecem R<hi rend="sup">1</hi>V <hi rend="italics">tab. 5, 7.
Ciceronis locus obversatur Horatio s. 2, 3, 217</hi>
                     </note> tabulae; itaque non est scriptum <quote>si
insanus</quote>, sed <quote>si furiosus<note>insanus et fur. <hi rend="italics">Non.</hi>
escit <hi rend="italics">Bouhier</hi> esse incipit <foreign xml:lang="greek">W</foreign> esset <hi rend="italics">Non.</hi>
                        </note> escit</quote>. stultitiam<note>stultiam V (<hi rend="italics">ss</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>)
stultia K (- <hi rend="italics">2</hi>) stultitia GR<hi rend="sup">1</hi> (-ă<hi rend="sup">2</hi>) H</note> enim censuerunt constantia,<note>inconstantiam KR (<hi rend="italics">etiam</hi>
m <hi rend="italics">a m. 1 ut. v.</hi>) V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">sed</hi> in <hi rend="italics">et</hi> m <hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) H inconstantia G insaniam enim censuerunt constantiam, id est sanitatem, tamen
posse tueri <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> id est sanitate, vacantem posse
tamen tueri mediocritatem officiorum et vitae communem cultum atque usitatum; furorem autem<note>autem <hi rend="italics">om. Non.</hi>
                     </note> esse rati
sunt mentis ad omnia caecitatem. quod cum maius<note>magis R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note>
esse videatur quam insania, tamen eius modi est, ut
furor in sapientem cadere possit, non possit insania.<note>itaque stultitia censuerunt ... 13 insania</note>
                     <note>itaque ... 13 cadere possit, insania non <hi rend="italics">Non. 443, 2</hi>
                     </note>
sed haec alia quaestio est; nos ad propositum revertamur.
</p></div><div type="textpart" n="12" subtype="section"><p>
</p><p>Cadere, opinor, in sapientem aegritudinem tibi
dixisti videri.</p><p>Et vero ita existimo.</p><p>Humanum id quidem, quod ita existumas. non enim
silice nati sumus, sed est naturale in animis tenerum<note>e <hi rend="italics">ante</hi> silice <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">c</hi> 
                        <hi rend="italics">non male</hi> naturabile X <hi rend="italics">sed</hi> bi <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">1</hi>
(<hi rend="italics">cf.</hi> animabili <hi rend="italics">codd. nat. deor. 2,91</hi>) natura <hi rend="italics">Lb.</hi>
                     </note>
quiddam<note>quidam R<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>) -ddā <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> atque molle, quod<note><w>quod</w> quā G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> aegritudine quasi tempestate quatiatur,<note>sed humanum... 22 quatiatur H</note> nec absurde Crantor ille, qui in<note>in <hi rend="italics">om. X</hi> 
                        <hi rend="italics">add.</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> V<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> 
                     <pb n="p.323"/>
nostra Academia vel in primis fuit nobilis, <quote>minime</quote>
inquit<note>inquid G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> 
                     <quote>adsentior is qui istam nescio quam indolentiam magno opere laudant, quae<note>quae V<hi rend="sup">2</hi>B qui X</note> nec potest ulla<note>ulle G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> esse
nec debet. ne aegrotus sim;<note>sim <foreign xml:lang="greek">s</foreign> si inquit (inquid G<hi rend="sup">1</hi>P <hi rend="italics">cf. 2</hi>) fuerat X (<figure/>
fuat V<hi rend="sup">2</hi> si <hi rend="italics">exp. et</hi>
                           <figure/> 
                           <hi rend="italics">ss.</hi> V<hi rend="sup">rec</hi>) <hi rend="italics">corr. Sey. cf. Ps. Plut.
Cons. ad Ap. 102c, qui primum</hi> 
                           <foreign xml:lang="greek">ou) ga\r sumfe/romai</foreign> — <foreign xml:lang="greek">e)/cw kai\ tou= dunatou= kai\ tou= sumfe/rontos ou)=san</foreign> 
                           <hi rend="italics">ut sua profert, paulo
post addit</hi>: '<foreign xml:lang="greek">mh\ ga\r nosoi=men</foreign>', <foreign xml:lang="greek">fhsi\n o( a)kadhmaiko\s Kra/ntwr</foreign>, '<foreign xml:lang="greek">nosh/sasi de\ parei/h tis ai)/sqhsis</foreign>' <foreign xml:lang="greek">ktl</foreign>. inquit <hi rend="italics">ut 303, 21</hi> ergo,
inquit <hi rend="italics">al.</hi>
                        </note> si</quote>
                     <note>debet nec aegrotassem. Si X (a <hi rend="italics">apertum post</hi> t <hi rend="italics">in</hi> V) c <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">2?</hi> ne
aegrotus</note> inquit <quote>fuero,<note>sin quid fuerit <hi rend="italics">Vict.</hi>
                        </note> sensus
adsit,<note><w>adsit</w> d <hi rend="italics">in r.</hi> G<hi rend="sup">2</hi> absit V<hi rend="sup">c</hi>
                        </note> sive secetur quid sive avellatur a corpore. nam
istuc nihil dolere<note>dolere <hi rend="italics">ex</hi> dolore
K<hi rend="sup">1</hi>R<hi rend="sup">1</hi> 
                           <hi rend="italics">ex</hi> dobere (b= lo) V<hi rend="sup">1</hi> contigit G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note> non sine magna mercede contingit
inmanitatis in animo, stuporis in corpore.<note>non sine... 7 corpore <hi rend="italics">Aug. civ. 14, 9</hi>
                        </note>
                     </quote>

                  </p></div><div type="textpart" n="13" subtype="section"><p>sed videamus ne haec oratio sit hominum adsentantium nostrae
inbecillitati et indulgentium mollitudini; nos autem
audeamus non solum ramos amputare miseriarum, sed
omnis radicum fibras<note>fybras X</note> evellere. tamen aliquid relinquetur fortasse; ita sunt altae<note>alta GKV (<hi rend="italics">corr.</hi>
                        <hi rend="sup">2?</hi>) H</note> stirpes stultitiae; sed relinquetur id solum quod erit necessarium. Illud quidem
sic habeto, nisi sanatus animus sit, quod sine philosophia fieri non potest, finem miseriarum nullum fore.<note>sed... 15 fore</note>
quam ob rem, quoniam coepimus, tradamus nos ei curandos: sanabimur, si volemus. et progrediar quidem
longius: non enim de aegritudine solum, quamquam id
quidem<note>quidem <hi rend="italics">in mg. add.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> primum, sed de omni animi, ut ego posui, perturbatione, morbo, ut Graeci volunt, explicabo. et
primo, si placet, Stoicorum more agamus, qui breviter
astringere solent argumenta; deinde nostro instituto
vagabimur. <pb n="p.324"/>
                  </p></div><div type="textpart" n="14" subtype="section"><p/><p>Qui fortis est, idem est fidens (quoniam confidens<note>sqq. <hi rend="italics">St. fr. 3, 570</hi>
                     </note>
mala consuetudine loquendi<note>loquendum <hi rend="italics">Non. L</hi>
                        <hi rend="sup">1</hi>
                     </note> in vitio ponitur, ductum
verbum a<note>a <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> confidendo, quod laudis<note>in <hi rend="italics">ante</hi> laudis <hi rend="italics">add.</hi> V<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> est). qui autem est
fidens, is profecto non extimescit; discrepat enim a
timendo<note>qui... 4 a timendo fidens (fidere <hi rend="italics">Quich.</hi>)
<hi rend="italics">Non. 443, 9</hi>
                     </note> confidere.<note>confidens <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> atqui,<note>atqui R<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">cf. We.</hi>) atque</note> in quem cadit aegritudo, in
eundem timor; quarum enim rerum praesentia sumus
in aegritudine, easdem inpendentes et venientes<note>inpendentis..venientis <hi rend="italics">e corr.</hi> V<hi rend="sup"> aut 2</hi>
                     </note> timemus. ita fit ut fortitudini aegritudo repugnet.<note>ita. ... repugnet <hi rend="italics">del.
Hei.</hi>
                     </note> veri
simile est igitur, in quem cadat<note>cadit G</note> aegritudo, cadere in
eundem<note><w>eundem</w> eum <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> timorem et infractionem<note>infractionem V (<hi rend="italics">exp.</hi>
                        <hi rend="sup">rec</hi>)</note> quidem<note><w>quidem</w> quandam <hi rend="italics">ut v. in mg.</hi> R<hi rend="sup">rec</hi>
                     </note> animi<note>in quem... 10 animi <hi rend="italics">Non. 122,28</hi>
                     </note> et demissionem.<note>demisionem GKR<hi rend="sup">1</hi> dimis<figure/>ionem V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quae in quem cadunt, in eundem cadit, ut
serviat, ut victum, si quando,<note><w>si quando</w> aliquando (ali <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi>) V</note> se esse fateatur. quae
qui recipit, recipiat idem necesse est timiditatem et
ignaviam. non cadunt autem haec in virum fortem:
igitur ne aegritudo quidem. at nemo sapiens nisi fortis:
non cadet<note>cadit V<hi rend="sup">2</hi>H cadat K</note> ergo in sapientem aegritudo.

</p></div><div type="textpart" n="15" subtype="section"><p>Praeterea necesse est, qui fortis sit, eundem esse magni animi;<note>qui magni animi BK<hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">om.</hi> X qui autem magni animi V<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">ft. rec-
tius cf. 326,11 Str. Phil. 49 p. 60</hi>)</note> qui
magni animi sit, invictum; qui invictus sit, eum<note>eum <hi rend="italics">om.</hi> H</note> res
humanas despicere atque infra se positas arbitrari. despicere autem nemo potest eas res,<note>eas res nemo potest H</note> propter quas aegritudine adfici potest;<note><hi rend="italics">post</hi> potest <hi rend="italics">add.</hi> nisi fortis V<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> ex quo efficitur fortem virum aegritudine numquam adfici. omnes autem sapientes fortes:
non cadit igitur in sapientem aegritudo. Et quem ad
modum oculus conturbatus<note>turbatus H</note> non est probe adfectus ad
suum munus fungendum,<note>fugendum K<hi rend="sup">1</hi>V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> et reliquae partes totumve
corpus statu cum est motum, deest officio suo et muneri,
<pb n="p.325"/>
 sic conturbatus<note>siconturbatus G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> adxequendum V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> animus non est aptus ad exequendum<note>ad ex seq. G</note> munus suum. munus autem animi est ratione bene
uti; et sapientis animus ita semper adfectus est, ut
ratione optime utatur; numquam igitur est perturbatus.
at<note>ad G<hi rend="sup">1</hi> (14 G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi>)</note> aegritudo perturbatio est animi: semper igitur ea
sapiens vacabit.<note>primo iam si  <gap reason="omitted"/> 325, 6 vacabit H</note>
                  </p></div><div type="textpart" n="16" subtype="section"><p>
</p><p>Veri etiam simile illud<note>illi G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> est, qui sit temperans—
quem Graeci <foreign xml:lang="greek">sw/frona</foreign> appellant eamque virtutem
<foreign xml:lang="greek">swfrosu/nhn</foreign> vocant, quam soleo equidem tum temperantiam, tum moderationem appellare, non numquam etiam modestiam; sed haud<note>-d haut <hi rend="italics">in r.</hi> K<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> scio an recte ea
virtus frugalitas appellari possit, quod angustius apud
Graecos valet, qui frugi homines <foreign xml:lang="greek">xrhsi/mous</foreign> appellant,
id est tantum modo utilis; at illud est latius; omnis
enim abstinentia, omnis innocentia (quae apud Graecos usitatum nomen nullum habet, sed habere potest<note>potest <hi rend="italics">om.</hi> H</note>
                     <foreign xml:lang="greek">a)bla/beian</foreign>;<note><foreign xml:lang="greek">a</foreign>B<foreign xml:lang="greek">La</foreign>BEl <hi rend="italics">in r.</hi> V<hi rend="sup">1</hi> AB<foreign xml:lang="greek">D</foreign>AB<foreign xml:lang="greek">e</foreign>lAN <hi rend="italics">fere</hi> K<hi rend="sup">1</hi>RG<hi rend="sup">2</hi> (<hi rend="italics">in litt.
evan. aut eras.</hi>) abdabeian H <foreign xml:lang="greek">a</foreign>B<foreign xml:lang="greek">La</foreign>BEl<foreign xml:lang="greek">a</foreign>N V<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> nam est innocentia adfectio<note>affectio KRH</note> talis animi<note><hi rend="italics">sed praeter</hi><foreign xml:lang="greek">a</foreign>N <hi rend="italics">in r.</hi></note>
quae noceat nemini)—reliquas etiam<note>etiam <hi rend="italics">om.</hi> H</note> virtutes frugalitas continet.<note>omnis abst.... 19 continet</note> quae nisi tanta esset, et si is angustiis,
quibus plerique putant, teneretur, numquam esset L.
Pisonis cognomen tanto opere laudatum.

</p></div><div type="textpart" n="17" subtype="section"><p>sed quia, nec
qui propter metum praesidium reliquit,<note>relinquit (-id G<hi rend="sup">1</hi>)
X <hi rend="italics">corr.</hi> V<hi rend="sup">1 aut 2</hi>
                     </note> quod est ignaviae, nec qui propter avaritiam clam depositum<note>depositi G</note> non
reddidit, quod est iniustitiae, nec qui propter temeritatem male rem gessit, quod est stultitiae, frugi appellari solet, eo tris virtutes, fortitudinem iustitiam prudentiam, frugalitas complexa est (etsi hoc quidem
commune est virtutum; omnes<note>omnis X</note> enim inter se nexae <pb n="p.326"/>
et iugatae sunt<note>hoc quidem est commu-
ne ... 326, 1 sunt (<hi rend="italics">sine</hi> nexae et) <hi rend="italics">Non. 47, 7</hi>
                     </note>): reliqua igitur et quarta virtus sit<note><w>sit</w> ut sit X <hi rend="italics">sed</hi> ut <hi rend="italics">exp.</hi> V<hi rend="sup">2</hi> reliqua igitur est, quarta v. ut
sit, ipsa fr. <hi rend="italics">Mdv.</hi>
                     </note> ipsa
frugalitas. eius enim videtur esse proprium motus animi adpetentis regere et sedare semperque<note>semper quae X <hi rend="italics">corr.</hi> R<hi rend="sup">c</hi>
                     </note> adversantem<note>aversantem X
<hi rend="italics">corr.</hi> VCR<hi rend="sup">2</hi>
                     </note>
libidini moderatam in omni re servare constantiam. cui
contrarium vitium nequitia dicitur.

</p></div><div type="textpart" n="18" subtype="section"><p>frugalitas, ut opinor, a fruge, qua nihil melius e<note><add>est</add> e <hi rend="italics">We.</hi>
                     </note> terra, nequitia ab eo
(etsi erit hoc fortasse durius, sed temptemus: lusisse<note>lu<figure/>sisse V (l <hi rend="italics">m.</hi>
                        <hi rend="sup">2?</hi>) iusisse R<hi rend="sup">1</hi>
iussisse GKR<hi rend="sup">2</hi>H</note>
putemur,<note>putatos V (ato <hi rend="italics">in r.</hi>
                        <hi rend="sup">2</hi> 
                        <hi rend="italics">ut v.; voluitne</hi>
putato ?) nil GR<hi rend="sup">c</hi> (<hi rend="italics">totum verbum del.</hi> R<hi rend="sup">2</hi>)</note> si nihil sit) ab eo, quod nequicquam est in
tali homine, ex quo idem <quote>nihili</quote>
                     <note><hi rend="italics">St. fr. 3, 570</hi> nihili
V<hi rend="sup">2</hi> nihil<figure/>dic. G (<hi rend="italics">2 litt. erasae</hi>) nihil KRV<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> dicitur.—qui sit frugi
igitur vel, si mavis, moderatus et temperans, eum
necesse est esse<note>esse <hi rend="italics">add.</hi> G<hi rend="sup">2</hi>
                     </note> constantem; qui autem constans, quietum; qui quietus, perturbatione omni vacuum, ergo
etiam aegritudine. et sunt illa sapientis:<note>sed ... 326, 13 sapientis H</note> aberit igitur
a sapiente aegritudo.</p><p>Itaque non inscite Heracleotes Dionysius<note><hi rend="italics">St. fr. 1, 434</hi> dyonisius KR dioni<figure/>ius V</note> ad ea disputat, quae apud Homerum Achilles queritur hoc, ut
opinor, modo:
<quote rend="blockquote"><l>Corque meum penitus turgescit tristibus iris,<note><hi rend="italics">I 646</hi></note>
                        </l><l>Cum decore atque omni me orbatum laude recordor.</l></quote>
num manus adfecta recte est, cum in tumore est, aut
num aliud quodpiam<note>aliud quodpiam <hi rend="italics">Turn. ex</hi> 
                        <foreign xml:lang="greek">s</foreign> aliquod (<hi rend="italics">ex</hi> aliquid K<hi rend="sup">1</hi>) quippiam X alia
quippiam H</note> membrum tumidum ac turgidum
non vitiose se habet?

</p></div><div type="textpart" n="19" subtype="section"><p>sic igitur inflatus et tumens
animus in vitio est. sapientis autem animus semper
vacat vitio, numquam turgescit, numquam tumet; at
irati<note>irati V e <hi rend="italics">corr.</hi> iratus X <hi rend="italics">cf. 23</hi> sapientis</note> animus eius modi est: numquam igitur sapiens
irascitur. nam si irascitur, etiam concupiscit; proprium <pb n="p.327"/>
est enim irati cupere, a quo laesus videatur, ei quam
maxumum dolorem inurere. qui autem id concupierit,
eum necesse est, si id<note><w>si id</w> sit G<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> consecutus sit, magno opere<note>magnopere K H (magno opere R)</note>
laetari. ex quo fit, ut alieno malo gaudeat; quod
quoniam non cadit in sapientem, ne ut irascatur quidem cadit.<note>sapientis... 24 timet (<hi rend="italics">pro</hi> tumet) 21 num ... 23 est 24
at... 327, 6 cadit (<hi rend="italics">hoc ordine</hi>) H</note> sin<note>sin, <hi rend="italics">non</hi>
si (<hi rend="italics">ut dicit Ha.</hi>) R</note> autem caderet in sapientem aegritudo,
caderet etiam iracundia; qua quoniam vacat, aegritudine etiam vacabit.

</p></div><div type="textpart" n="20" subtype="section"><p>Etenim si sapiens in aegritudinem<note><w>aegritudinem</w> -ne G</note> incidere posset,<note>posset <hi rend="italics">semel</hi> R<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> posset etiam in misericordiam,
posset in invidentiam (non dixi <quote>invidiam</quote>, quae tum<note><w>tum (cum G)</w>
etiam <hi rend="italics">Bouh., alii aliter, Ciceronem corrigentes</hi>
                     </note>
est, cum invidetur; ab invidendo autem invidentia
recte dici potest, ut effugiamus<note>ut et fug. <hi rend="italics">Non.</hi>
                     </note> ambiguum nomen invidiae.<note>posset (posse <hi rend="italics">codd.</hi>)
etiam... 12 invidiae <hi rend="italics">Non. 443,15</hi> (10 in invidiam. non dixi
in invidentia 11 invidia)</note> quod verbum ductum<note>dictum G<hi rend="sup">1</hi>K<hi rend="sup">1</hi> (<hi rend="italics">cf. Isidor. 10,134</hi>)</note> est a nimis intuendo fortunam alterius, ut est in Melanippo: <quote>quisnam florem<note><hi rend="italics">Acc. fr. 424</hi>
(unde aut quis mortalis fl. <hi rend="italics">Non. 500, 13</hi> num quis non mortalis
fl. <hi rend="italics">Ri. num</hi> quisnam <hi rend="italics">poetae sit, dubium</hi>) quasnam G<hi rend="sup">1</hi>
                        </note>
liberum invidit meum?</quote> male Latine videtur, sed praeclare Accius; ut enim <quote>videre</quote>, sic <quote>invidere florem</quote>
                     <note>flore X florē K<hi rend="sup">2</hi>R<hi rend="sup">c?</hi>
                     </note>
rectius quam <quote>flori</quote>. nos consuetudine prohibemur;
</p></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>