<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi048.perseus-lat1:2.100-2.115</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi048.perseus-lat1:2.100-2.115</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="la"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi048.perseus-lat1"><div type="textpart" n="2" subtype="book"><div type="textpart" n="100" subtype="section"><p>

Sed ut epistulam laudandam arbitror eam, quam
modo totidem fere verbis interpretatus sum, quamquam
ea cum summa eius philosophia<note>philosophia BE philosophi</note> nullo modo congruebat, sic eiusdem testamentum non solum <add>a</add>
                     <note><hi rend="italics">add. P. Man.</hi></note> philosophi gravitate, sed etiam ab ipsius sententia iudico discrepare. scripsit enim et multis saepe verbis et breviter
arteque<note>arteque
<hi rend="italics">Se.</hi> apteque ARNV aperteque BE</note> in eo libro, quem modo nominavi, mortem
nihil ad nos pertinere. quod enim dissolutum
sit, id esse sine sensu, quod autem sine sensu
sit, id nihil ad nos pertinere omnino. hoc ipsum
elegantius poni meliusque potuit. nam quod ita positum est, quod dissolutum sit, id esse sine sensu,
id eius modi est, ut non satis plane dicat quid sit dissolutum. sed tamen intellego quid velit.<note>qui velit A<hi rend="sup">1</hi>R</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="101" subtype="section"><p>quaero autem
quid sit, quod, cum dissolutione, id est morte, sensus
omnis extinguatur, et cum reliqui nihil sit omnino, quod
pertineat ad nos, tam accurate tamque diligenter caveat
et sanciat ut Amynomachus et Timocrates, heredes sui, de Hermarchi sententia dent quod
satis sit ad diem agendum natalem suum quotannis mense Gamelione itemque omnibus mensibus vicesimo die lunae dent ad eorum epulas,
qui una secum philosophati sint, ut et<note><w>ut et</w> et ut A</note> sui et
Metrodori memoria colatur.

</p></div><div type="textpart" n="102" subtype="section"><p>haec ego non possum
dicere non esse hominis quamvis et belli et humani,
sapientis vero nullo modo, physici praesertim, quem se
ille esse vult, putare<note>putare <hi rend="italics">edd.</hi> putari</note> ullum esse cuiusquam diem natalem. quid? idemne potest esse dies saepius, qui semel
fuit? certe non potest. an eiusdem modi? ne id quidem, nisi multa annorum intercesserint milia, ut omnium siderum eodem, unde profecta sint,<note>sunt R</note> fiat ad unum
tempus reversio. nullus est igitur cuiusquam dies natalis. <quote>At habetur!</quote> Et ego id scilicet nesciebam! Sed
ut sit, etiamne post mortem coletur? idque testamento <pb n="p.79"/>
cavebit is, qui nobis quasi oraculum ediderit nihil post
mortem ad nos pertinere?<note>ad nos pertinere post mortem A</note> haec non erant eius, qui innumerabilis mundos infinitasque regiones, quarum nulla
esset ora, nulla extremitas, mente peragravisset. num
quid tale Democritus? ut alios omittam, hunc appello,
quem ille unum secutus est.

</p></div><div type="textpart" n="103" subtype="section"><p>quodsi dies notandus fuit,
eumne potius, quo natus, an eum, quo sapiens factus
est? Non potuit, inquies, fieri sapiens, nisi natus esset.
<del>et<note><hi rend="italics">sustul. P. Man. et
Lamb.</hi></note>
                     </del> Isto modo, ne si avia quidem eius nata non esset.
res tota, Torquate, non doctorum hominum, velle post
mortem epulis celebrari memoriam sui nominis. quos
quidem dies quem ad modum agatis et in quantam hominum facetorum urbanitatem incurratis, non dico—
nihil opus est litibus—; tantum dico, magis fuisse vestrum agere Epicuri diem natalem, quam illius testamento cavere ut ageretur.
</p><milestone unit="chapter" n="32"/></div><div type="textpart" n="104" subtype="section"><p>

Sed ut ad propositum<note><w>propositum</w> propositum revertamur N<hi rend="sup">2</hi> (rev. <hi rend="italics">in
marg. add.</hi>), V</note>—de dolore enim cum diceremus, ad istam epistulam delati sumus—, nunc totum
illud concludi sic licet: qui in summo malo est, is tum,<note>is tum <hi rend="italics">Lamb.</hi> istum A<hi rend="sup">1</hi>RN iste A<hi rend="sup">2</hi>BEV</note>
cum in eo est, non est beatus; sapiens autem semper
beatus est et est aliquando in dolore; non est igitur
summum malum dolor.</p><p>Iam illud<note><w>illud</w><hi rend="italics">p. 18, 19 sq.</hi></note> quale tandem est, bona praeterita non effluere sapienti, mala meminisse non oportere? primum
in nostrane potestate est,<note>est potestate A</note> quid meminerimus? Themistocles quidem, cum ei Simonides an quis alius artem
memoriae polliceretur, 'Oblivionis', inquit, <quote>mallem. Nam
memini etiam quae nolo, oblivisci non possum quae
volo.</quote>

                  </p></div><div type="textpart" n="105" subtype="section"><p>Magno hic ingenio, sed res se tamen sic habet,
ut nimis imperiosi philosophi sit vetare meminisse. vide
ne ista sint Manliana vestra aut maiora etiam, si imperes quod facere non possim.<note>possum BE</note> quid, si etiam iucunda
memoria est praeteritorum malorum? ut proverbia non <pb n="p.80"/>
nulla veriora sint quam vestra dogmata. vulgo enim
dicitur: 'Iucundi<note>iocundi V iucunde A iocunde BERN</note> acti labores', nec male Euripides—
concludam, si potero, Latine; Graecum enim hunc versum nostis omnes—: <quote>Suavi/s laborum est praeteritorum
me/moria.</quote>
                     <note>memoria est praeteritorum BE</note> Sed ad bona praeterita redeamus. quae si
a vobis talia dicerentur, qualibus Caius<note><w>Caius</w> graius B gravis E</note> Marius uti poterat, ut expulsus, egens, in palude demersus tropaeorum recordatione levaret dolorem suum, audirem et plane
probarem. nec enim absolvi beata vita sapientis neque
ad exitum perduci poterit, si prima quaeque bene ab
eo consulta atque facta ipsius oblivione obruentur.<note>obruentur <hi rend="italics">dett.</hi> obruerentur</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="106" subtype="section"><p>sed
vobis voluptatum perceptarum recordatio vitam beatam
facit, et quidem corpore perceptarum. nam si quae sunt
aliae, falsum est omnis animi voluptates<note><w>animi voluptates</w> voluptas animi BE
e <hi rend="italics">om.</hi> A<hi rend="sup">1</hi>BEN</note> esse e corporis
societate. corporis autem voluptas si etiam praeterita
delectat, non intellego, cur Aristoteles Sardanapalli epigramma tantopere<note>tanto opere B tanta opere R</note> derideat, in quo ille rex Syriae glorietur se omnis<note>se omnis N se omnes BEV omnis A se causas R</note> secum libidinum voluptates abstulisse.<note>abstulisse libidinum
voluptates BE</note>
Quod enim ne vivus quidem, inquit, diutius sentire poterat, quam dum fruebatur, quo modo
id potuit mortuo<note>mortuo potuit BE</note> permanere? effluit<note>effluit <hi rend="italics">Se. (cf. p. 18, 19;
79, 23; inter e et</hi> f <hi rend="italics">excidit</hi> ef); fluit ARNV; <hi rend="italics">in</hi> B <hi rend="italics">et</hi> E <hi rend="italics">pro hac
voce compendium est, quod in</hi> E <hi rend="italics">apud Mdv. sumitur pro</hi> etc.,
<hi rend="italics">deinde in utroque cod. littera prima in</hi> igitur <hi rend="italics">solito maior et
rubro colore exarata; in</hi> E <hi rend="italics">praeterea spatio relicto novus
versus incipit</hi>
                     </note> igitur voluptas
corporis et prima quaeque avolat saepiusque relinquit causam paenitendi<note>penitendi</note> quam recordandi. itaque beatior Africanus cum patria illo modo loquens: <quote>Desine,
Roma, tuos hostes</quote> reliquaque praeclare: <quote>Nam tibi <pb n="p.81"/>
moenimenta<note>moenimenta <hi rend="italics">RKl.</hi> monimenta AERN monumenta BV mu-
nimenta <hi rend="italics">Mur.</hi> 
                           <hi rend="italics">(Var. lect. XI 1)</hi>
                        </note> mei peperere<note>peperere BE repperere A
reperere NV reperire R</note> labores.</quote>
                     <note>Nam E namque (<hi rend="italics">fuitne</hi>
praeclare, nam Quae tibi ... labores!? <hi rend="italics">in quo dubitari possit,
utrum Ciceroni an Ennio tribuendum sit illud</hi> nam)</note> Laboribus hic praeteritis gaudet, tu iubes voluptatibus, et hic se ad ea
revocat, e quibus nihil umquam rettulerit ad corpus,
tu totus haeres in corpore.
</p><p>Illud autem ipsum qui optineri potest, quod dicitis,<note><w>dicitis</w><hi rend="italics">p. 24, 15—22</hi> (—referri)</note>
omnis animi et voluptates et dolores ad corporis voluptates ac dolores<note>ad corporis voluptates ac<note><w>ac</w> et R nihilne te] nichil tene BE</note> dolores <hi rend="italics">om.</hi> BE</note> pertinere?
	<milestone unit="chapter" n="33"/>
                  </p></div><div type="textpart" n="107" subtype="section"><p>nihilne te delectat umquam
—video, quicum loquar—, te igitur, Torquate, ipsum
per se nihil delectat? omitto dignitatem, honestatem,
speciem ipsam virtutum, de quibus ante dictum est,
haec leviora ponam: poe+ma,<note>ponam poëma <hi rend="italics">dett.</hi> poema
ponam ABEN postea ponam V ponam (<hi rend="italics">om.</hi> poëma) R</note> orationem cum aut<note><w>cum aut</w> aut cum BE</note> scribis
aut legis, cum omnium factorum, cum regionum conquiris historiam, signum, tabula, locus amoenus, ludi,
venatio, villa Luculli<note>Luculli <hi rend="italics">dett.</hi> lucilli</note>—nam si <quote>tuam</quote> dicerem, latebram haberes; ad corpus diceres pertinere—, sed ea,
quae dixi, ad corpusne refers? an est aliquid, quod te
sua sponte delectet? aut pertinacissimus fueris, si in
eo<note>in eo ARNV <hi rend="italics">om.</hi> BE</note> perstiteris ad corpus ea, quae dixi, referri,<note>referri Lamb.<hi rend="italics"/> referre</note> aut deserueris totam Epicuri voluptatem, si negaveris.
</p><p>Quod vero a te disputatum est<note><w>disputatum est</w><hi rend="italics">p. 24, 22</hi>
(nec ob eam) —30</note> maiores esse voluptates et dolores animi quam corporis, quia trium temporum particeps animus sit, corpore autem praesentia
solum sentiantur, qui id<note>qui id B quid id E quid ARNV</note> probari potest, ut is, qui propter me aliquid gaudeat, plus quam ego ipse gaudeat?<note>plus quam ego ipse gaudeat E <hi rend="italics">om.</hi> ABRNV</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="108" subtype="section"><p><del>animo voluptas oritur propter voluptatem corporis, et
maior est animi voluptas quam corporis. ita fit, ut gratulator<note>animo voluptas ... gratulatur <hi rend="italics">(v. 27)</hi> 
                           <hi rend="italics">del. Brem.</hi>
                        </note> laetior sit quam is, cui gratulatur.</del> Sed dum <pb n="p.82"/>
efficere vultis beatum sapientem, cum maximas animo
voluptates percipiat omnibusque partibus maiores<note>maioris ABEN<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> quam
corpore, quid occurrat non videtis. animi enim quoque
dolores<note>animi enim dolores quoque <hi rend="italics">Mdv.</hi>
                     </note> percipiet omnibus partibus maiores quam corporis. ita miser sit aliquando necesse est is, quem vos
beatum semper vultis esse, nec vero id, dum omnia ad
voluptatem doloremque referetis, efficietis umquam.
</p></div><div type="textpart" n="109" subtype="section"><p>

Quare aliud aliquod,<note>aliquod <hi rend="italics">Lamb.</hi> aliquid</note> Torquate, hominis summum bonum reperiendum est, voluptatem bestiis concedamus,
quibus vos de summo bono testibus uti soletis. quid,
si etiam bestiae multa faciunt duce sua quaeque<note>quaeque N<hi rend="sup">2</hi>V quaque ABER
quamque N<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> natura partim indulgenter vel cum labore, ut in gignendo,
in educando, perfacile <add>ut</add>
                     <note><hi rend="italics">add. C. F. W. Mue.</hi></note> appareat aliud quiddam iis
propositum, non voluptatem? partim cursu et peragratione laetantur, congregatione aliae coetum quodam
modo civitatis imitantur;

</p></div><div type="textpart" n="110" subtype="section"><p>videmus in quodam volucrium<note>volucrium <hi rend="italics">Charis.</hi>
                        <hi rend="italics">(gramm. Lat. ex rec. H. Keil I p. 146);</hi> volucrum ARNV voluerunt BE</note>
genere non nulla indicia pietatis, cognitionem, memoriam, in multis etiam desideria videmus. ergo in bestiis
erunt secreta e voluptate humanarum quaedam simulacra virtutum, in ipsis hominibus virtus nisi voluptatis
causa nulla erit? et homini, qui ceteris animantibus
plurimum praestat, praecipue<note>praecipui <hi rend="italics">P. Man. sec. Mdv.</hi>
                     </note> a natura nihil datum esse
dicemus?<note>esse dicemus datum BE</note>
                  </p><milestone unit="chapter" n="34"/></div><div type="textpart" n="111" subtype="section"><p>

Nos vero, siquidem in voluptate sunt omnia, longe
multumque superamur a bestiis, quibus ipsa terra fundit ex sese<note>ex sese fundit BEV</note> pastus varios atque abundantes nihil laborantibus, nobis autem aut vix aut ne vix quidem suppetunt multo labore<note><w>multo labore</w> labores multo B labore multo E</note> quaerentibus. nec tamen ullo modo
summum pecudis bonum et hominis idem mihi videri
potest. quid enim tanto opus est instrumento in optimis
<pb n="p.83"/>
 artibus comparandis? quid tanto concursu honestissimorum studiorum, tanto virtutum comitatu, si ea nullam
ad aliam rem nisi ad voluptatem conquiruntur?

</p></div><div type="textpart" n="112" subtype="section"><p>ut, si
Xerxes, cum tantis classibus tantisque equestribus et
pedestribus copiis Hellesponto iuncto Athone perfosso
mari ambulavisset terra<note>mari ... terra <hi rend="italics">Bai. in ed. min.;</hi> maria ... terram</note> navigavisset,<note>navigasset NV</note> si, cum tanto impetu in Graeciam venisset, causam quis ex eo quaereret tantarum copiarum tantique belli, mel se auferre ex
Hymetto voluisse diceret, certe sine causa videretur
tanta conatus, sic nos sapientem plurimis et gravissimis
artibus atque virtutibus instructum et ornatum non, ut
illum, maria pedibus peragrantem, classibus montes,
sed omne caelum totamque cum universo mari terram
mente complexum voluptatem petere si dicemus, mellis
causa dicemus tanta molitum.

</p></div><div type="textpart" n="113" subtype="section"><p>ad altiora quaedam et
magnificentiora, mihi crede, Torquate, nati sumus, nec
id ex animi solum partibus, in quibus inest memoria
rerum innumerabilium, in te<note>in te AN inte R vite V inde BE</note> quidem infinita, inest coniectura consequentium non multum a divinatione differens, inest moderator cupiditatis pudor, inest ad humanam societatem iustitiae fida custodia, inest in perpetiendis laboribus adeundisque periculis firma et stabilis doloris mortisque contemptio—ergo haec in animis, tu autem etiam membra ipsa sensusque considera,
qui tibi,<note>que tibi B</note> ut reliquae corporis<note>corporis <hi rend="italics">om.</hi> BE</note> partes, non comites solum
virtutum, sed ministri etiam videbuntur.<note>videbantur R</note>

                  </p></div><div type="textpart" n="114" subtype="section"><p>Quid?<note>quod BE
<hi rend="italics">cf.</hi> p. 3, 6 <hi rend="italics">sqq.</hi>
                     </note> si in
ipso corpore multa voluptati praeponenda sunt, ut vires,
valitudo, velocitas, pulchritudo, quid tandem in animis
censes? in quibus doctissimi illi veteres inesse quiddam caeleste et divinum putaverunt.</p><p>Quodsi esset in voluptate summum bonum, ut dicitis, optabile esset maxima in voluptate<note>in maxima voluptate BE in voluptate maxima R</note> nullo intervallo <pb n="p.84"/>
interiecto dies noctesque versari, cum omnes sensus
dulcedine omni quasi perfusi moverentur. quis est autem
dignus nomine hominis, qui unum diem totum velit esse
in genere isto voluptatis? Cyrenaici quidem non recusant; vestri haec verecundius, illi fortasse constantius.
</p></div><div type="textpart" n="115" subtype="section"><p>

sed lustremus animo non has maximas artis, quibus
qui<note>qui <hi rend="italics">om.</hi> AN<hi rend="sup">1</hi>
                     </note> carebant inertes a maioribus<note>a maioribus EVN<hi rend="sup">2</hi> maioribus N<hi rend="sup">1</hi> amori-
bus ABR</note> nominabantur, sed
quaero num existimes, non dico Homerum, Archilochum, Pindarum, sed Phidian, Polyclitum, Zeuxim ad
voluptatem artes suas direxisse. ergo opifex plus sibi
proponet ad formarum quam civis excellens ad factorum pulchritudinem? quae autem est alia causa erroris
tanti tam longe lateque diffusi, nisi quod is, qui voluptatem summum bonum esse decernit,<note><w>esse decernit</w> esse <hi rend="italics">om.</hi> BE decerit B dicerint
E decreverit esse R</note> non cum ea parte
animi, <add>in</add>
                     <note><hi rend="italics">add. edd.</hi></note> qua inest ratio atque consilium, sed cum
cupiditate, id est cum animi levissima parte, deliberat?
Quaero enim de te, si sunt di,<note>dii AR dy BE dij
NV</note> ut vos etiam putatis, qui
possint<note>possint <hi rend="italics">Lamb.</hi> possunt</note> esse beati, cum voluptates corpore percipere<note>percipere V p<gap reason="illegible"/>cip<gap reason="illegible"/>e N
percipe AR percipi BE</note>
non possint, aut, si sine eo genere voluptatis beati sint,
cur similem animi usum in sapiente<note>in sapienti B insapienti E</note> esse nolitis.
</p><milestone unit="chapter" n="35"/></div></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>