<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:1-20</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1:1-20</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text xml:lang="lat"><body><div xml:lang="lat" type="edition" n="urn:cts:latinLit:phi0474.phi040.perseus-lat1"><div type="textpart" n="1" subtype="section"><p><milestone n="1" unit="chapter"/>VTRVM difficilius aut maius esset negare tibi saepius
idem roganti an efficere id quod rogares diu multumque,
Brute, dubitavi. Nam et negare ei quem unice diligerem
cuique me carissimum esse sentirem, praesertim et iusta
petenti et praeclara cupienti, durum admodum mihi videbatur,
et suscipere tantam rem, quantam non modo facultate
consequi difficile esset sed etiam cogitatione complecti,
vix arbitrabar esse eius qui vereretur reprehensionem doctorum
atque prudentium.
</p></div><div type="textpart" n="2" subtype="section"><p><reg>quid</reg> enim est maius quam, cum
tanta sit inter oratores bonos dissimilitudo, iudicare quae
sit optima species et quasi figura dicendi? <reg>quod</reg> quoniam
me saepius rogas, aggrediar non tam perficiendi spe quam
experiendi voluntate; malo enim, cum studio tuo sim
obsecutus, desiderari a te prudentiam meam quam, si id
non fecerim, benevolentiam.</p><p/></div><div type="textpart" n="3" subtype="section"><p><reg>quaeris</reg> igitur idque iam saepius quod eloquentiae
genus probem maxime et quale mihi videatur illud, quo<note>quo <hi rend="italics">L</hi>: cui <hi rend="italics">codd. dell.</hi>
                  </note>
nihil addi possit, quod ego summum et perfectissimum
iudicem. In quo vereor ne, si id quod vis effecero eumque
oratorem quem quaeris expressero, tardem studia multorum,
qui desperatione debilitati experiri id nolent<note>nolent <hi rend="italics">FPM</hi>: <hi rend="italics">et Columella R. R.</hi> i. <hi rend="italics">praef.</hi> 28: nollent <hi rend="italics">O</hi>
                  </note> quod se
assequi posse diffidant<note>diffidant <hi rend="italics">FPO</hi>: diffident <hi rend="italics">Columella</hi>
                  </note>.
</p></div><div type="textpart" n="4" subtype="section"><p><reg>sed</reg> par est omnis omnia experiri,
qui res magnas et magno opere expetendas concupiverunt.

<pb n="p.2003"/>

                  <reg>quod</reg> si quem aut natura sua <del>aut<note>natura sua aut <hi rend="italics">delevit Sauppe</hi>: aut <hi rend="italics">secl. Madvig. 'post</hi> sua <hi rend="italics">intercidisse aliquid videtur' Heerdegen</hi>
                     </note>
                  </del> illa praestantis ingeni vis
forte deficiet aut minus instructus erit magnarum artium
disciplinis, teneat tamen eum cursum quem poterit; prima
enim sequentem honestum est in secundis tertiisque consistere. Nam<note>nam <hi rend="italics">vulg.</hi>: an <hi rend="italics">L</hi> 
                     <hi rend="italics">et Colum.</hi>
                  </note> in poetis
non Homero soli locus est, ut de
Graecis loquar, aut Archilocho aut Sophocli aut Pindaro,
sed horum vel secundis vel etiam infra secundos;
</p></div><div type="textpart" n="5" subtype="section"><p>nec vero
Aristotelem in philosophia deterruit a scribendo amplitudo
Platonis, nec ipse Aristoteles admirabili quadam scientia et
copia ceterorum studia restinxit.
<milestone n="2" unit="chapter"/>
                  <reg>nec</reg> solum ab optimis
studiis excellentes viri deterriti non sunt, sed ne opifices
quidem se <hi rend="italics">ab</hi>
                  <note>ab <hi rend="italics">add. Lambinus</hi>
                  </note> artibus suis removerunt, qui aut Ialysi, quem
Rhodi vidimus, non potuerunt aut Coae Veneris pulchritudinem
imitari, nec simulacro Iovis Olympii aut doryphori
statua<note>statua <hi rend="italics">vulg.</hi>: statuae <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> deterriti reliqui minus experti sunt quid efficere aut
quo progredi possent; quorum tanta multitudo fuit, tanta
in suo cuiusque genere laus, ut, cum summa miraremur,
inferiora tamen probaremus<note>miraremur... probaremus <hi rend="italics">L</hi>: miremur... probemus <hi rend="italics">Norwann</hi>
                  </note>.
</p></div><div type="textpart" n="6" subtype="section"><p><reg>in</reg> oratoribus vero, Graecis
quidem, admirabile est quantum inter omnis unus excellat;
ac tamen, cum esset Demosthenes, multi oratores magni et
clari fuerunt et antea fuerant nec postea defecerunt. Qua re
non est cur eorum qui se studio eloquentiae dediderunt
spes infringatur aut<note>aut spes <hi rend="italics">maluit Lambinus</hi>
                  </note> languescat industria; nam neque illud
ipsum quod est optimum desperandum est et in praestantibus
rebus magna sunt ea quae sunt optimis proxima.
</p></div><div type="textpart" n="7" subtype="section"><p><reg>atque</reg> ego in summo oratore fingendo talem informabo
qualis fortasse nemo fuit. Non enim quaero quis fuerit,
sed quid sit illud, quo nihil esse possit praestantius, quod in
perpetuitate dicendi non saepe atque haud scio an numquam<note>numquam <hi rend="italics">vulg.</hi>: unquam <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>,
in aliqua autem parte eluceat aliquando, idem apud

<pb n="p.2004"/>

alios densius, apud alios fortasse rarius.
</p></div><div type="textpart" n="8" subtype="section"><p><reg>sed</reg> ego sic statuo,
nihil esse in ullo genere tam pulchrum, quo non pulchrius id
sit unde illud ut ex ore aliquo quasi imago exprimatur; quod
neque<note>quod neque <hi rend="italics">L</hi>: quod tamen neque <hi rend="italics">Friedrich</hi>: quod quoniam neque <hi rend="italics">Heerdegen</hi>
                  </note> oculis neque auribus neque ullo sensu percipi potest,
cogitatione tantum et mente complectimur. Itaque et Phidiae
simulacris, quibus nihil in illo genere perfectius videmus, et eis
picturis quas nominavi cogitare tamen possumus pulchriora;
nec vero ille artifex cum faceret Iovis formam aut Minervae,
</p></div><div type="textpart" n="9" subtype="section"><p>contemplabatur aliquem e quo similitudinem duceret, sed
ipsius in mente insidebat species pulchritudinis eximia quaedam,
quam intuens in eaque defixus ad illius similitudinem
artem et manum dirigebat.
<milestone n="3" unit="chapter"/>
                  <reg>vt</reg> igitur in formis et figuris
est aliquid perfectum et excellens, cuius ad cogitatam
speciem imitando referuntur eaque<note>eaque <hi rend="italics">Heerdegen</hi>: ea quae <hi rend="italics">OPM</hi>: eas quae <hi rend="italics">F</hi> non <hi rend="italics">secl. Victorius</hi>
                  </note> sub oculos ipsa <del>non</del>
cadit<note>cadit <hi rend="italics">Heerdegen</hi>: cadunt <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>, sic perfectae eloquentiae speciem animo videmus,
effigiem auribus quaerimus.
</p></div><div type="textpart" n="10" subtype="section"><p><reg>has</reg> rerum formas appellat
<foreign xml:lang="greek">i)de/as</foreign> ille non intellegendi solum sed etiam dicendi gravissimus
auctor et magister Plato, easque gigni negat et ait
semper esse ac ratione et intellegentia contineri; cetera
nasci occidere fluere labi nec diutius esse uno et eodem
statu. Quicquid est igitur de quo ratione et via disputetur,
id est ad ultimam sui generis formam speciemque
redigendum.</p><p/></div><div type="textpart" n="11" subtype="section"><p><reg>ac</reg> video hanc primam ingressionem meam non ex oratoriis<note>oratoriis <hi rend="italics">codd. dett.</hi>: oratoris <hi rend="italics">L et Nonius</hi>
                  </note>
disputationibus ductam sed e media philosophia
repetitam, et eam quidem cum antiquam tum subobscuram<note>eam... antiquam ... subobscuram <hi rend="italics">L</hi>: ea...antiqua...subobscura <hi rend="italics">Bake</hi>
                  </note>
aut reprehensionis aliquid aut certe admirationis habituram.
Nam aut mirabuntur quid haec pertineant ad ea quae quaerimus—quibus
satis faciet res ipsa cognita, ut non sine
causa alte repetita videatur—aut reprehendent, quod inusi-

<pb n="p.2005"/>

tatas vias indagemus, tritas relinquamus.
</p></div><div type="textpart" n="12" subtype="section"><p><reg>ego</reg> autem et me
saepe nova videri dicere intellego, cum pervetera dicam
sed inaudita plerisque, et fateor me oratorem, si modo sim
aut etiam quicumque sim<note>sum ... sum <hi rend="italics">maluit Stangl</hi>
                  </note>, non ex rhetorum officinis sed ex
Academiae spatiis exstitisse; illa enim sunt curricula
multiplicium variorumque sermonum, in quibus Platonis primum
sunt impressa vestigia. Sed et huius et aliorum philosophorum
disputationibus et exagitatus maxime orator est et
adiutus; omnis enim ubertas et quasi silva dicendi ducta
ab illis est nec satis tamen instructa ad forensis causas,
quas, ut illi ipsi dicere solebant, agrestioribus Musis reliquerunt.
</p></div><div type="textpart" n="13" subtype="section"><p><reg>sic</reg> eloquentia haec forensis spreta a philosophis et
repudiata multis quidem illa<note>illa quidem <hi rend="italics">ed. Rom.</hi> 1469, <hi rend="italics">cf. Madvig de Fin.</hi> iv. 16, 43</note> adiumentis magnisque caruit,
sed tamen ornata verbis atque sententiis iactationem habuit
in populo nec paucorum iudicium reprehensionemque pertimuit:
ita et doctis eloquentia popularis et disertis elegans
doctrina defuit.</p><p><milestone n="4" unit="chapter"/></p></div><div type="textpart" n="14" subtype="section"><p><reg>positum</reg> sit igitur in primis, quod post magis intellegetur,
sine philosophia non posse effici quem quaerimus eloquentem, non ut in ea tamen omnia sint, sed ut sic adiuvet ut
palaestra histrionem; parva enim magnis saepe rectissime
conferuntur. Nam nec latius atque copiosius de magnis
variisque rebus sine philosophia potest quisquam dicere;—
</p></div><div type="textpart" n="15" subtype="section"><p>si quidem etiam in Phaedro Platonis hoc Periclem praestitisse
ceteris dicit<note>dicit <hi rend="italics">codd. dett.</hi>: dicat <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> oratoribus Socrates, quod is Anaxagorae
physici fuerit auditor; a quo censet eum, cum alia praeclara
quaedam et magnifica didicisse tum uberem<note>didicisse tum uberem <hi rend="italics">Schütz</hi>: didicisset uberem <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> et fecundum
fuisse gnarumque, quod est eloquentiae maximum, quibus
orationis modis quaeque animorum partes pellerentur; quod
idem de Demosthene existimari potest, cuius ex epistulis
</p></div><div type="textpart" n="16" subtype="section"><p>intellegi licet quam frequens fuerit Platonis auditor;—nec

<pb n="p.2006"/>

vero sine philosophorum disciplina genus et speciem cuiusque
rei cernere neque eam definiendo explicare nec tribuere
in partis possumus nec iudicare quae vera quae falsa sint
neque cernere consequentia, repugnantia videre, ambigua
distinguere. Quid dicam<note>dicam <hi rend="italics">secl. Stangl</hi>
                  </note> de natura rerum, cuius cognitio
magnam orationi<note>orationi <hi rend="italics">vulg.</hi>: orationis <hi rend="italics">L</hi>: oratori <hi rend="italics">Ernesti</hi>
                  </note> suppeditat copiam, de vita<note>quid de vita <hi rend="italics">Sandys</hi>: iam de vita <hi rend="italics">Nixon</hi>: nam de vita <hi rend="italics">Piderit</hi>
                  </note>, de officiis, de
virtute, de moribus? <hi rend="italics">satisne</hi>
                  <note>satisne <hi rend="italics">Reid</hi>: de quibus nihil sine <hi rend="italics">Schenkl</hi>: quidquamne <hi rend="italics">Bake</hi>
                  </note> sine multa earum ipsarum
rerum disciplina aut dici aut intellegi. potest?
<milestone n="5" unit="chapter"/>
               </p></div><div type="textpart" n="17" subtype="section"><p><reg>ad</reg><note>potest! sed ad <hi rend="italics">Lambinus et Sauppe</hi>: posse ad <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> has tot
tantasque res adhibenda sunt ornamenta innumerabilia;
quae sola tum quidem<note>tum quidem <hi rend="italics">L</hi>: iam pridem <hi rend="italics">Vollbehr</hi>
                  </note> tradebantur ab eis qui dicendi
numerabantur magistri<note>quae...magistri <hi rend="italics">secl. Kayser</hi>
                  </note>; quo fit ut veram illam et absolutam
eloquentiam nemo consequatur, quod alia intellegendi alia
dicendi disciplina est et ab aliis rerum ab aliis verborum
doctrina quaeritur.
</p></div><div type="textpart" n="18" subtype="section"><p><reg>itaque</reg> M. Antonius, cui vel primas
eloquentiae patrum nostrorum tribuebat aetas, vir natura
peracutus et prudens<note>vir... prudens <hi rend="italics">secl. Bake</hi>
                  </note>, in eo libro quem unum reliquit
disertos ait se vidisse multos, eloquentem omnino neminem.
Insidebat videlicet in eius mente species eloquentiae, quam
cernebat animo, re ipsa<note>rem ipsam <hi rend="italics">maluit Bake</hi>
                  </note> non videbat. Vir autem acerrimo
ingenio—sic enim fuit—multa et in se et in aliis desiderans
neminem plane qui recte appellari eloquens posset videbat;
quod si ille nec se nec L. Crassum eloquentem putavit,
</p></div><div type="textpart" n="19" subtype="section"><p>habuit profecto comprehensam animo quandam formam
eloquentiae, cui quoniam nihil deerat, eos quibus aliquid
aut plura deerant in eam formam non poterat includere.
Investigemus hunc igitur, Brute, si possumus, quem numquam
vidit Antonius aut qui omnino nullus umquam fuit;
quem si imitari atque exprimere non possumus, quod idem
ille vix deo concessum esse dicebat, at qualis esse debeat
poterimus fortasse dicere.</p><pb n="p.2007"/><p/></div><div type="textpart" n="20" subtype="section"><p><reg>tria</reg> sunt omnino genera dicendi, quibus in singulis
quidam floruerunt, peraeque autem, id quod volumus,
perpauci in omnibus. Nam et grandiloqui, ut ita dicam,
fuerunt cum ampla et sententiarum gravitate et maiestate
verborum, vehementes varii, copiosi graves, ad permovendos
et convertendos animos instructi et parati—quod ipsum<note>quod ipsum <hi rend="italics">L</hi>: quorum ipsorum <hi rend="italics">Lambinus</hi>: quo in ipso sunt <hi rend="italics">Reid</hi>
                  </note>
alii aspera tristi horrida oratione neque perfecta atque conclusa
<hi rend="italics">consequebantur,</hi>
                  <note>consequebantur <hi rend="italics">add. Piderit</hi> (<hi rend="italics">post</hi> terminata consecuti sunt <hi rend="italics">add. Aldus</hi>)</note> alii levi<note>levi <hi rend="italics">codd. dett.</hi>: leui <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> et structa<note>structa <hi rend="italics">Ernesti</hi>: instructa <hi rend="italics">L</hi>
                  </note> et terminata—, et
contra tenues acuti, omnia docentes et dilucidiora, non
ampliora facientes, subtili quadam et pressa oratione limati<note>elimati <hi rend="italics">maluit Reid</hi> (<hi rend="italics">ad Acad.</hi> ii. 66): limata <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>;
in eodemque genere alii callidi,
<milestone n="6" unit="chapter"/>sed impoliti et consulto<note>consulto <hi rend="italics">vulg.</hi>: in consulto <hi rend="italics">L</hi>
                  </note>
rudium similes et imperitorum, alii in eadem ieiunitate
concinniores, id est<note>id est <hi rend="italics">O</hi>: idest <hi rend="italics">P2F</hi>: idem <hi rend="italics">P1</hi>
                  </note> faceti, florentes etiam et leviter ornati.
</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>