hic mihi isti singulari ingenio videntur esse qui et id quod mihi contra
illos datum est ipsi adripiunt et scopulo atque saxis pro portu stationeque utuntur.
nam in dolo malo volunt delitisceredelitescere Peyron, in quo, non modo cum omnia ipsi fecerunt
quae fatentur, verum etiam si per alios id fecissent, haererent ac tenerentur.
ego non in una re sola, quod mihi
satis est, neque in universa re solumsolum quod mihi satis est
add. T: ego delevi (re solum
... satis est del. Francken), sed
singillatimsingilatim T: corr.
Klotz in omnibus dolum malum exstare dico. consilium
capiunt ut ad servos M. Tulli veniant; dolo malo faciunt. arma capiunt;
dolo malo faciunt. tempus ad insidiandum atque celandum idoneum eligunt;
dolo malo faciunt. vi in tectum inruunt; in ipsa vi dolus est.
occidunt homines, tectum diruunt; nec homo occidi nec consulto alteri
damnum dari sine dolo malo potest. ergo si omnes partes sunt eius modi ut
in singulis dolus malus haereat, universam rem et totum facinus sine dolo malo
factum iudicabitis?
quid ad haec Quinctius? sane nihil certum neque unum, in quo
non modo possit verum putet se posse consistere. primum enim illud
iniecitini. c. t T: suppl. Peyron, nihil posse dolo malo familiae
fieri. hoc loco non solum fecit ut defenderet Fabium, sed ut omnino
huiusce modi iudicia dissolveret. nam si venit id in iudicium de familia
quod omnino familia nulla potest committere, nullum est iudicium, absolvantur omnes
de similide ... mili T (Krüger): suppl. Peyron causa necesse
estest hoc solum add. T: del. Madvig (ex si hoc solum repetitum), bona me hercule!
si hoc solum essetesset ex est T, tamen vos, tales viri, nolle
deberetis maximam rem coniunctam cum summa re publicapublica p.
T (Keller): om. Peyron fortunisque privatorum, severissimum
iudicium maximaque ratione compositum per vos viderivideri T1: videretur T2 (ne severissimum ...
videretur Huschke) esse dissolutum.
sed non id solum agitur
Priscian 6.1.5 hoc iudicium sic exspectatur ut non unae rei statui, sed
omnibus constitui putetur.
ego intellego, et tamen dicendum est ad ea quae dixit Quinctius, non quo ad
rem pertineat, sed ne quid, quia a me praetermissum sitsit Baiter: est Peyron (de T
incertum), pro concesso putetur.
dicis oportere quaeri, homines M. Tulli iniuria occisi sintsint Madvig: essent T necne.
de quo hoc primum quaero, venerit ea res in hoc iudicium necne.
si non venit, quid attinet aut nos dicere aut hos quaerere?
si autem venit, quid attinuit te tam multis verbis a praetore
postulare ut adderet in iudicium 'inivria
,' et, quia non impetrasses,
tribunos pl. appellare et hic in iudicio queri praetoris iniquitatem, quod de
iniuria non addidissetaddidisset Huschke: addiderit
(vel addidebet) T?
haec cum praetorem postulabas, cum
tribunos appellabas, nempe itanempe ita Peyron: ... m ... a T dicebas,
potestatem tibi fieri oportere ut, si posses, recuperatoribusreciperatores T: corr. Beier
persuaderes non esse iniuria M. Tullio damnum datum. quod ergo ideo in
iudicium addi voluisti, ut de eo tibi apud recuperatores dicere liceret, eo non
addito nihilo minus tamen ita dicis, quasi id ipsum a quo
depulsusdepulsus Peyron: e ... s. s T es impetraris?
at quibus verbis in decernendo
Metellus usus est ceterique-que suppl.
Madvig quos appellasti? nonne haec omnium fuit
oratio, quod vi hominibus armatis coactisve familia fecisse diceretur, id tametsi
nullo iure fieri potuerit, tamen se nihil addituros? et recte,
recuperatores.
nam cum perfugio nullo
constituto tamen haec scelera servi audacissime faciant, domini impudentissime
confiteantur, quid censetis fore, si praetor iudicet eius modi caedis fieri iure
posse? an quicquam interest utrum magistratus peccato defensionem
constituant an peccandi potestatem licentiamque permittant?