hominem appellat. iste sane adroganter
quod commodum fuit respondit. Nequedum finis auctor demonstraverat.
mittit ad procuratorem litteras et ad vilicum Tullius
facturum negavit; illis absentibus finis
Acerronio demonstravit neque tamen hanc centuriam Populianam vacuam tradidit.
Acerronius, quo modo potuit, se de tota rese de tota me Niebuhr: sedetorare A ex
minemine A:
discrimine Heinrich eius modi semustilatus
effugit. adducit iste interea in saltum homines electos maximis animis et
viribus et eisiis Mai: is A arma quae cuique habiliahabilia Heinrich: abitalia A atque apta essent
comparat, prorsus ut quivis intellegeret non eos ad rem rusticam, verum ad caedem ac
pugnam comparari.
brevi
illoillo illi Cramer
tempore Q. Cati Aemiliani, hominis honesti, quem vos nostis, duo homines occiderunt;
multa alia fecerunt; passim vagabantur armati, non obscure, sed ut plane intellegere
viderentur ad quam rem parati essent; agros, vias denique infestas habebant.
venit in ThurinumTyrinum A (cf. § 14) interea Tullius. deinde iste
pater familias Asiaticus beatus, novus arator et idem pecuarius, cum ambularet in
agro, animadvertit in hac ipsa centuria Populiana aedificium non ita magnum
servumque M. Tulli PhilinumPhilinum Mai (e § 22): filium A
sticnegotiimmeost A: 'stic negoti immeo est (`vulgarem pronuntiationem expressit orator') Peyron.
'quid vobis,' inquit, 'istic negoti in meo est?' servus
respondit pudenter, at non stulte, dominum esse ad villam; posse eum cum eo
disceptare si quid vellet. rogat Fabius Acerronium—nam ibi tum erat—ut
secum simul veniat ad Tullium. venitur. ad villam erat
Tullius. appellat Fabius ut aut ipse Tullium deduceret aut ab eo
deduceretur. dicit deducturum se Tullius, vadimonium Fabio Romam
promissurum. manet in ea condicione Fabius. mature disceditur.
proxima nocte, iam fere cum lux
adpropinquaret, ad illud aedificium de quo antea dixi, quod erat in centuria
Populiana, servi P. Fabi frequentes armatique veniunt; introitum ipsi sibi
vivi suppl. Heinrich manuque
patefaciunt; homines magni preti servos M. Tulli nec opinantis adoriuntur;
quodquodque Huschke facile factu fuit,
neque tam multos neque repugnantis multi armati paratique occidunt tantumque odi
crudelitatisque habuerunthabuerunt Mai: ...
uerunt A ut eos omnis gurgulionibus insectis
relinquerent, ne, si quem semivivum ac spirantem etiam reliquissent, minor
eisiis Huschke: his A: is
Heinrich honor haberetur; praeterea tectum
villamque disturbant.
hanc rem tam
atrocem, tam indignam, tam repentinam nuntiat M. Tullio Philinus, quem antea
nominavi, qui graviter saucius e caede effugerat. Tullius statim dimittit ad amicos,
quorum exex Beier: ea A
vicinitate ThurinaThurina Pluygers: tum illa A bona atque honesta copia praesto fuit.
omnibus acerba res et misera
videbatur. Cum amici in comm turbarunt.
audite, quaeso, in eas res quas commemoro hominum honestorum testimonium.
haec quae mei testes dicunt, fatetur adversarius eos vere dicere;
quae mei testes non dicunt, quia non viderunt nec sciunt, ea dicit ipse adversarius.
nostri testes dicunt occisos homines; cruorem in locis
pluribusplurimb. T, deiectum aedificium se
vidisse dicunt; nihilvidisse dicunt; nihil Madvig:
vidisse; dicunt nihil priores amplius.
quid Fabius? Horum nihil negat. quid ergo addit amplius?