nunc adeo nisi mi huc argenti ádfert viginti minas,
ne ille ecastor hinc trudetur largus lacrumarum foras.hic dies summust apud me inópiae excusatio.Phil.Patiar, si cibo carere me iubes, mater mea.Clear.Non voto téd amare qui dant quoia amentur gratia.Phil.Quid si hic animus occupatust, mater, quid faciam? mone.C.Em,
meum caput contemples, si quidem ex re consultas tua.Phil.Etiam ópilio qui pascit, mater, alienas ovis,aliquam habet peculiarem, qui spem soletur suam.sine me amare unum Argyrippum ánimi causa, quem volo.Clear.Intro abi, nam te quidem edepol nihil est impudentius.Phil.
Audientem dicto, mater, produxisti filiam.
LibanvsPerfídiae laudes grátiasque habémus merito mágnas,quom nostris sycophantiis, dolis astutiisque,scapularum confidentia, virtute ulmorum fretiqui advorsum stimulos, lamminas, crucesque compedesque,
nervos, catenas, carceres, numellas, pedicas, boias†indoctoresque acerrumos gnarosque nostri tergi,qui saepe ante in nostras scapulas cicatrices indiderunt