εἶδε καὶ ῥήτωρ ἄγλωττος ἐκκλησίαν καὶ τῶν ὅτε εἶχε τὴν φωνὴν ἀνεμνήσθη πραγμάτων. πάντως ἐνεθυμήθη που πρὸς αὑτόν· ἐγώ ποτε παρῄ 1 Dem. cor. p. 323, 1 7 sq. ἐργασία ἀπὸ τοῦ ὁμοίου ἁ β΄ γ’ La s 19 ἔτι τὰ λοιπὰ τῆς ἀπ’ ἀρχῆς ἀχρηστίας La s 1 λαβυρίζοντος Par sed in λαρυγγίζοντος corr m 2 | ῥητο- ρεύειν L 3 πρόσθεν Par 4 αὐτοῦ libri edd 7 εἴ τῳ scripsi e ClPar εἰ τῷ MLLaViVi II BVa edd | σταδιοδρόμῳ Par sed ω in ου corr m 2 8 πηρώσας scripsi e ClPar πηρώ- σαις MLaViVi II B sed in hoc η in ras, edd πυρώσαις Va πειρώσεις L | εἶτα Μ edd | ἄγεις ParVa ἄγεις Vi | πρὸς B Va 9 ὁμοῦ om Mor 11 ἄγεις ViCl | τῷ] τὰ Vi 12 τῆς] τὴν Vi II 13 ζωγράφου Vi 17 εἰ δὲ Cl | ἄφωνος Cl | ἐπ’ ante ἐκκλησίαν Cl, εἰς inser Par 2 19 ποῦ ClB Re τοῦ LaVi II Par sed in που in που corr m 2 om Μ | τοῦτο ante πρὸς Μ edd delevi | ἑαυτόν Μ αὐτὸν LaViVi II ClPar | παρείην Vi Mor εἰν ἐνταῦθα καὶ ἀνέβαινον ἐπὶ τὸ βῆμα καὶ εἰσηγούμην καὶ ἐκροτούμην καὶ δι’ ἐμοῦ τὰ πλεῖστα τῶν αὑτῆς ἡ πόλις ἐποιεῖτο, νῦν δὲ ἔστη- κα δίκην εἰκόνος, μάρτυς ἀλλοτρίων ἀγαθῶν. ἰδοὺ καὶ ὑμεῖς, ὦ δικασταί, δακρύετε. τί οὖν τοῦτον εἰκὸς ἦν παθεῖν;

42. Εἰ δ’ ἑαυτὸν μὲν οὐκ ἐδάκρυσε, γνώμην δὲ εὑρὼν συμφέρουσαν εἶτ’ ἀδυνατῶν εἰπεῖν ἐδάκρυσε τὴν πόλιν οἴων ἐστέρηται συμβούλων, διὰ τοῦτο δίκην ὀφείλει τῇ πόλει; τίνος δὲ καὶ τιμωρίαν ἀπαιτεῖς; εἰ RIV 719 μὲν | τῶν δακρύων, ἐξῆν δακρύειν· εἰ δ’ ὅτι τὸν δῆμον ἐκίνησεν, οὐκ ἦν μάντις οὐδὲ προῄδει τὸ μέλ- λον. ἀγνοίας δὲ οὔκ εἰσι δίκαι. τίς γάρ, ὅτι μὴ τὸ συμβησόμενον προεώρακε, κεκόλασται; σὺ δ’ εἰ μὲν ᾔδεις τὴν ἐσομένην ὀργήν, τί τάχιστα οὐκ ἀπήλαυνες 7 γνώμη ἀφ’ ὑποθέσεως ποίᾳ γνώμη ἐδάκρυσε La s 11 παραγραφὴ καὶ ὃ παρευρίσκεται ἐν ἀντιλήψει La s 2 εἰσηγούμην La sed εἰ in ras 2 litt p εἰσηγόμην ClPar „num ἐπῃνούμην laudabar“ Re | ἐκρατούμην Vi sed τούμην in marg m 2 ἐκεντούμην Par sed κεν del 3 τῆς Vi sed τῶν in marg m 2 | αὐτῆς libri edd 5 γὰρ ante καὶ BVa et inser Par 2 edd delevi | δικασταί scripsi e MLVi ἄνδρες LaVi II ClParBVa edd cf. ad p. 207, 11 | οὖν om LLaViVi II Cl ParB Va | τούτων Par 7 εἰ δ’ ἑαυτὸν scripsi e ClPar sed in hoc ex οὐδὲ αὐτὸν corr, Β εἰ δὲ ἑαυτὸν MLLaVi II Va edd sed γρ εἰ δὲ αὐτὸν in marg Mor εἰ δὲ αὐτὸν Vi | δ’ ClPar 8 εἶτα Vi II | ἀδύνατον Mor 9 συμβόλων Vi II | διατοῦτο ViVi II ClVa 10 τῇ πόλει om BVa 13 ἀγνοίας — δίκαι omissa particula δὲ citat Macarius fol 79 v | δ’ ClParVa συμ 14 ἐκβησόμενον L ἐκβησόμενον ClPar cf, p. 230, 8 | προεώρα Β ἑώρα ClPar | δὲ ClPar 15 ὀρ(??)ν L πρὶν παθεῖν τι τὸν δῆμον; εἰ δ’ οὐ προῄδεις, τί μᾶλ- λον λαμβάνεις ἢ δίδως δίκας;

ἀλλὰ γὰρ οὐ λέληθας τοῦτον μὲν πρόφασιν θέμενος, κατηγορῶν δὲ τοῦ δή- μου. ἐγὼ δὲ τί φημι; ὁ δῆμος ἔμελλε τοῦτο δράσειν ὅ δὴ καὶ πεποίηκε, κἂν εἰ μηδεὶς πένης μήτε ἧκε μήτε ἐδάκρυσεν. οἶ γὰρ ἃ μὴ βούλονται δοῦναι βιασθέντες, ἐπειδὰν εἰς ἐξουσίαν ἔλθωσιν ὧν ἄκοντες παρεχώρη- σαν, τιμωρίαν ἀπαιτοῦσιν ἐξ αὐτῶν ὧν ἔδοσαν πολε- μοῦντες τῷ λαβόντι. τίς γὰρ πολέμου τύχη, τίς ἀκαι- ρία χαλεπὴ τοιοῦτον ἠνάγκασεν ἐν τῇ πόλει κυρωθῆ- ’ναι ψήφισμα· ἀποκοπήτω γλῶττα πολίτου; διὰ τί; ὅτι μικρὰ κεκτημένος ἀντιπολιτεύεται τῷ πλουσίῳ.

τούτῳ δέ, ὦ δικασταί, τῷ ψηφίσματι κατελύετο μὲν ἡ δημοκρατία, κατελύοντο δὲ νόμοι καὶ ἱερὰ καὶ ὅσια, ἐχραίνετο δὲ ἡ γῆ καὶ ὁ πάντα ἐφορῶν ἥλιος, ἐταράττετο δὲ ὁ θεσμὸς καὶ μεθίστατο πρὸς δεσπο- τείαν τὸ τῆς ἰσηγορίας καλόν, ἐπληροῦτο δὲ τοῦ μύσους ἡ πόλις, ἐκοινωνεῖτε δὲ τῆς ὠμότητος τῇ χειροτονίᾳ. 2 γνώμη ποίᾳ γνώμῃ κατηγορεῖ La s 4 ἀντέγκλημα La s 1 (??)αθεῖν L | οὐ ante μᾶλλον LMonVi 2 οὐ Par sed ex ἢ corr m 2, Va et γρ in marg Mor | δίδου Vi sed ὡς supra οὐ m 2 | γὰρ om BVa Mor 3 πρόφασιν μὲν τοῦτον L et e τοῦτον μὲν πρόφασιν corr Vi 2 4 ἤμελλε Β edd 5 καὶ inser L om ViBVa | πεποίηκεν, ἂν LaVi II | κἂν Vi sed ἂν in marg m 2 6 ἐδάκρυεν Vi II ClPar 8 ἀπαιτοῦσιν inser Vi 2 | καὶ ante πολεμοῦντες LaViVi II ClPar Va Mor sed in hoc om γρ in marg, ras 3 litt L delevit Re 9 ἀγκαρία Cl 10 τῇ om Vi II | κριθῆναι Vi 11 γλῶσσα edd | διατί LaViVi II Cl ParB Va 12 κεκτημένος La sed κε inser p | τῷ om MLLa ViVi II ClPar 13 τούτω — 228, 2 πλουσίῳ in marg Par 2 | ὦ δικασταί om L | δικασταί scripsi e MViCl ΄ ἄνδρες La Vi II Par 2 BVa edd cf. ad p. 207, 11 14 ἱεροὶ καὶ ὅσιοι LMonVi „non male“ Re 17 μίσους LViVa sed in hoc ι in υ corr m2,Mor 18 ἐκοινώνει La Vi II δῆλον οὖν ἦν ὅτι καταστάντων τῶν πραγμάτων ὁ τῆς ἡσυχίας καιρὸς καιρὸς ἔσται καὶ τιμωρίας τῷ πλουσίῳ καὶ συνέπεσε τοῖς τοῦ πένητος δάκρυσιν ἡ τοῦ δήμου κρίσις.

Οὔκουν ἡμάρτετε, ὦ δικασταί, τοῖς λίθοις τότε χρησάμενοι κατ’ ἀνδρὸς ἐν τοῖς ὑμετέροις τρυ- φήσαντος κακοῖς, ἀλλ’ οὐδ’ ἂν ἀπετρίψασθε τοὔνειδος RIV 720 μὴ τοὺς λίθους ἁρπάσαντες. | πῶς γὰρ ἂν εἰς τοὺς νεὼς ἤλθετε; πῶς ἂν ἐθύσατε; πῶς ἂν τὰς ἐορ- τὰς ἐπληρώσατε; πῶς ἂν ᾐτήσατε παρὰ τῶν θεῶν τἀγαθὰ τοῦ πλουσίου τῇ μιαρᾷ χειρὶ συνεφαπτομένου . τῶν ἱερῶν; τίς δ’ ἂν σύμμαχος καλούμενος εἰς κοινω- νίαν ἔργων ὑπήκουσεν;

οὐκ ἴστε ὅτι τὰ τῶν πό- λεων ἤθη τοῖς ψηφίσμασι γνωρίζεται καὶ πρὸς τὴν ἐκείνων ἀρετὴν ἢ κακίαν καὶ ταῦτα δοξάζεται; τίνες οὖν ἐνομίσθητ’ ἂν τοὺς τρόπους στάντες ἐπὶ τῆς δω- ρεᾶς καὶ μὴ καθηράμενοι τῷ φόνῳ; ἐγὼ μὲν γὰρ οἶ- μαι, τῶν βαρβάρων ἀγριώτεροι. ἀλλὰ νῦν δέδεικται πᾶσιν ὅτι οὐκ ἄρα τῆς πόλεως ἦν ἡ δόσις καὶ τοῖς δευτέροις τὰ πρότερα συσκιάζεται. πέπτωκεν ἄνθρωπος 14 ἐπιχείρημα ἀπὸ τοῦ πράγματος La s 1 τῶν inser LaP 2 καὶ τιμωρίας ἔσται καιρὸς BVa 4 κρίσις in marg Vi 2 | ἡμάρτομεν LMonCl ἡμάρτητε Vi sed μὲν supra τε m 2, Vi II ἥμαρτεν Far sed in ἡμάρτετε corr m 2 | δικασταί scripsi e MLVi ἄνδρες LaViClParBVa edd cf. ad p. 207, 11 5 ἡμετέροις ViClParBVa Mor ὑμετέροις L 7 ἂν om BVa 8 πῶς ἂν ἐθύσατε om Va Mor | ἂν(2) om ἁ Par 9 ἂν om LVi | παρὰ La sed ambo α in ras f περὶ Va | τοῦ θεοῦ Μ 10 τὰ ἀγαθὰ MLLaViVi II Bva cf. p. 20, 4 | μιᾷ La sed in μιαρὰ corr, Vi II ἱερὰ Par sed del et μιαρὰ suprascr m 2 | χερὶ Cl edd 12 ἐπήκουσεν LaVi II 14 καὶ ταῦτα om Vi 16 μὴ inserui e libris cum lacobsio Lect 138 om edd | γὰρ μὲν Cl | γὰρ Va sed ἂρ in ras m 2 18 ἄρα] ἐκ Vi II 19 συσκιάζετε Mor ἐν ἐλευθερίᾳ τυραννίδος ὠμότητα παρελθών. πέπτωκεν ἄνθρωπος μαθὼν ὑπερβαίνειν δημοκρατίας ἔθη. κατε- λεύσθη πλούσιος ἐπὶ τοῖς νόμοις εὐπορῶν. εἶτ’ ἀγαν- ακτεῖ τις τῇ τελευτῇ καὶ γράφεται καὶ κρίνει;

φο- βοῦμαι, ὦ δικασταί, τὸν κατήγορον, τυράννου τεθνεῶ- τος ἀλγεῖ. καίτοι πότερον μεθ’ ὑμῶν ἠφίει τῶν λίθων ἢ οὔ; εἰ μὲν γὰρ μετεῖχε τῆς βολῆς, πῶς ὧν ἔπραξε κατηγορεῖ; εἰ δὲ μόνος ἀπείχετο, μανίαν κατεγνώκει τοῦ δήμου.

εἰ δέ μοι λέγεις τὴν νύκτα καὶ τὴν νίκην, τέχνην λέγεις, ἀπάτην λέγεις, χρημάτων ἔργον λέγεις. εἰ δέ γε τοσοῦτον ἴσχυεν ὥστε φανεὶς τρέ- πεσθαι καὶ πλέον ἀπάσης ἐδύνατο τῆς πόλεως μόνος, οὐκ ἂν μὲν ἔλαθε τοὺς πολεμίους ἡ φήμη τῆς ἀν- δρείας, οὐκ ἂν δὲ ἐπεστράτευσαν | πόλει παρ’ ᾗ RIV 721 τοιοῦτος στρατιώτης τρέφεται, ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν δυοῖν ἔδωκε δίκην, τῆς τε πολιορκίας ἣν κατεσκεύασε καὶ τῆς δωρεᾶς ἢν ᾔτησεν.