Εἰκὸς μὲν ἦν με, ὦ Ἀθηναῖοι, τοὺς νόμους RIV 447 ὑμῖν ἀποδεδωκότα διὰ τοιαύτης σφαγῆς οἴαν οὐδεὶς ἄν ποτε προσεδόκησεν ἔσεσθαι μήτ’ ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ὁρᾶ- σθαι μήτε λέγειν ἐν ὑμῖν περὶ μηδενὸς ὑπομένειν, ἀλλ’ ἐν σκότῳ καθήμενον δακρύειν ἔτι τὰ Κριτίᾳ τετολμημένα· ἐπεὶ δὲ καὶ σφόδρα με τοῦτο βουλόμενον ποιεῖν ὰνα- Μ = Codex Marcianus gr. 439La = Laurentianus LVII 44Vi = Vindobonensis Philos. et Philol. IV 82Ma = Matritensis 4679, olim N-49Cl = Berolinensis gr. 195 olim ClaromontanusVa = Vaticanus gr. 82Β = Barberinus II 41 1 ἄλλη μελέτη. θεωρία ante Νόμος edd delevi | τὸν inser Ma 3 om Cl 2 κάλαισχρος libri ut constanter corr Mor 3 τὸν υἱὸν τυραννοῦντα inser Ma 3 om LaViClVa 5 ἀντι- νομία ante Εἰκὸς Μ et in marg Ma 2, μελέτη δ’ La Καλλαίσχρου λόγος Β edd delevi | ἡ στάσις πραγματική in marg Mor μοι Ma | ὦ in ras 4 litt Laf | ἄνδρες La 7 ποτε in ras 5 litt Va 2 πώποτε La | μήτεπὶ La sed μήθ’ ὅλως ἀνασχέσθαι περὶ οὐδενὸς λέγειν ἐν ὑμῖν in marg y 8 μηδενὸς Va sed ὸς in ras m 2 10 με τοῦτο scripsi e MViVa τοῦτό με La edd τοῦτο MaClB στῆσαν ἄγει πρὸς ὑμᾶς ὅ μόνον, ἂν ὑμεῖς ἐθελήσητε, δύναιτ’ ἂν λυθῆναι τῶν ἡμετέρων κακῶν, δέομαι πάν- των ὑμῶν πρῶτον μὲν ἔχειν μοι συγγνώμην τοῦ δεῦρο ἐλθεῖν ὑπομεῖναι, ἔπειτα τῶν τε λόγων ἀκοῦσαι πρᾴως καὶ δοῦναί μοι χάριν ἀντὶ τῆς ἐπανελθούσης ὑμῖν πολιτείας τὸ γῇ κρυφθῆναι μικρᾷ τὸν ὑπὸ τοῦ πατρὸς δεξάμενον τὴν πληγήν.