Μὴ δὴ φθόνει μηδὲ φιλοσοφίᾳ ἀπίστει. τί δέδοικας μὴ θεοῖς εὔξηται καθ’ ὑμῶν, ἂν διαλέγηται; 0 ἀλλὰ λέγων μὲν οὐδὲν τοιοῦτον εἶπε, ταῦτα δ’ ἄν τις δύναιτο καὶ σιωπῶν. ὀκνεῖς τὸ κώνειον προσενεγκεῖν αὐτῷ λαλοῦντι; σιωπῶν γὰρ οὐ Σωκράτης ἐστίν. ἔασον αὐτὸν < ὡς> κἀν συμποσίῳ λαλεῖν. εἰπάτω τι πρὸς τὴν τοῦ δαιμονίου φιλοτησίαν.

ἐναντία ταῦτα | ἐπιτάτ- Mor p. 252 τεις τῷ θεῷ. ὦ Ἄπολλον, σὺ μὲν κατέχεις ἐξεπίτηδες τὴν Δηλίαν ὅμηρον τοῦ Σωκράτους καὶ τὴν ἱερὰν ναῦν οὐ πέμπεις Ἀθηναίοις πλείους ποιῶν τῷ σῷ θεράποντι τὰς βιωσίμους ἡμέρας καὶ τὰ πνεύματα κελεύεις ἐπ’ Ἀθήνας μὴ φέρειν, ἔνα μακρότερα φιλο- σοφῇ Σωκράτης· οὗτοι δ’ ἀνόνητον ποιοῦσι τὴν σὴν χάριν.

Μὴ λαλείτω, φησί, μηδ’ εἰ ἀκροαταὶ πάρ- εισι μηδὲ εἰ τοῦτο αἱρεῖται Σωκράτης. ἡνίκα 20 δὲ ἀλγῶν ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ | τὸ σκέλος ἀνατείνας Mor p. 254 ἀναπαύεται, μηδὲ περὶ τούτου λέγῃ; μηδὲ περὶ συγγε- 1 Plat. ep. 8 p. 354 E 3 Plat. Crit. p. 53 B sq.; 45 C 7 Plat. Phaed. p. 60 D. Dio Chr. or. 43 t. II p. 580 R 8 Socr. fr. 2 Poet lyr. fr. ed. Bergk II p. 287 4 13 cf p. 119, 9 sq.; 146, 10. Plat. Phaed. p. 58 A sq. 15 Eur. Alc. 650 21 sq. Plat. Phaed. p. 60 B sq. 4 μενεῖν scripsi ut coni Mor μένειν libri Mor 8 καὶ 0111 Ma | κεκελευσμένος Ma sed ε et ελ in ras m 2 | καὶ ante τοὺς MaB 9 ποιήματα in lac 7 litt om Β πᾶσαν Ma 15 θεράποντι Ma sed ερ in ras m 2 17 ἀνόητον Β 19 εἰ inserui e libris om Mor 20 τηνίκα δὲ Ma τηνικάδε Β 21 ἀποτείνας Ma 22 μὴ δὲ (1 et 2) Β | τούτου scripsi e MaB τοῦτο M Mor νοῦς ἡδονῆς καὶ λύπης φιλοσοφῇ; ἐρωτῶσί τι Σιμμίας καὶ Κέβης ὑπὲρ ψυχῆς. μηδὲ ὑπὲρ τούτου λέγῃ; ἀλλ’ Ἀθηναῖοι μὲν φιλοσοφοῦσιν, ἄνθρωπος δὲ Ἀθηναῖος σιωπᾷ; φαιδρός ἐστιν ἀποθανούμενος. τοῦτο θαυμά- ζοῦσι μᾶλλον οἱ ἐκείνου φίλοι. μὴ διαλέξηται, πόθεν; <μηδέ>, εἴ τις ἀθάνατον ψυχὴν εἶναι πείθεται; ἂν ὀφείλῃ θυσίαν τινὶ τῶν θεῶν, μηδὲ ταύτην ἀποδοῦναι κελεύσῃ τῶν ἑταίρων τινί; κἂν μέλλῃ πιεῖσθαι τὸ κώνειον, μὴ σπείσῃ μηδὲ εὔξηται τὸ σύνηθες αὑτῷ;

τί γὰρ περίεργον, τί δὲ ἄκαιρον λέγει; ἄλλος μέν τις τελευτῶν ὑπὲρ χρημάτων ἢ παίδων ἐπισκήπτει καὶ περὶ τοῦ σώματος ἢ τῆς ταφῆς, Σωκράτης δὲ κάθηται Mor p. 256 λέγων, ὧς οὐ χρὴ | κλαίειν καὶ στένειν οὐδὲ τὸν παρόντα βίον μόνον ἔσεσθαι νομίζειν, ἀλλ’ ὡς ἐκδέ- χεταί τις ἡμᾶς ἕτερος μακρότερος τοῦ σὺν τι σώματι <καὶ> ἐπειδὰν λυθῶμεν ὀστῶν τε καὶ σαρκῶν καὶ τοῦ παντὸς τούτου δεσμωτηρίου, εἴτε σώματος εἴτε σήμα- τος χρὴ λέγειν, ἄπιμεν ἐπὶ τὴν ἀξίαν ἕκαστοι διανο- μήν, καὶ χρὴ ζῶντας μὲν φιλοσοφεῖν καὶ θανάτου 4 Plat. Phaed. p. 117 B 7 Plat. Phaed. p. 118 A 9 Plat. Phaed. p. 117 B sq. 13 Plat. Phaed. p. 117 D 17 Plat. Gorg. p. 493 A; Cratyl. p. 400 B 2 περὶ Β | ἀλλ’ om Ma 5 μὴ — 6 πείθεται om in lac fere 27 litt Β | διαδέξη Ma 6 μηδέ inserui | λέγων ante ἀθάνατον εἷναι τὴν ψυχὴν Ma | πείθεται scripsi e Ma πύθε- ται Μ Mor 8 κελεύσῃ scripsi κελεύσειε Μ Mor ἐκέλευσε MaB | τινὶ τῶν ἑταίρων Ma | μέλη ποεῖσθαι Ma 9 μηδ’ Mor | εὔχηται Β | αὑτῷ scripsi αὐτῷ libri Mor 12 κάθηται om Μ κάθεται Mor 16 ἡμῶν Β 16 καὶ inserui auctore Mor om libri | τε om Β 18 ἔπιμεν Ma 19 χρὴ — 145, 1 βίον citat Macar fol 88 r post 145, 5 — 13 τοὺς μὲν — τιμωρίαι ταμιεύον- ται addita particula διὸ ante χρὴ (Villois. Anecd. II p. 14. Lib. t. I praef. p. XXVIII R) | μὲν] ἡμᾶς Macar μελέτην ποιεῖσθαι τὸν βίον ἀναμιμνησκομένους τὰ πολλὰ τῶν ἀρχαίων | μαθημάτων ἐν οἶς ἐνταῦθα Mor p. 258 δοκοῦμεν μένειν, ἐλθούσης δὲ τῆς μοίρας τῆς εἱμαρ- μένης κούφους καὶ μετεώρους φέρεσθαι παρὰ δεσπότας θεοὺς καὶ δαίμονας ψυχῶν δικαστάς, οἱ νέμουσι τοῖς μὲν καθαρῶς καὶ δικαίως βεβιωκόσι καὶ μετὰ φιλο- σοφίας ἀληθοῦς ἀνασχομένοις τῶν ἐν τῇ γῇ πραγμά- των θεῶν ἀκολουθίαν καὶ τὴν ὑπερουράνιον περίοδον καὶ θέαν αὐτοῦ <τοῦ> δικαίου καὶ καλοῦ καὶ ἀθανάτου καὶ ψυχῶν εὐδαιμόνων, τοῖς δὲ ἀθέσμως καὶ ἀδίκως βιώ- σασι καὶ πολλῶν τὰς ψυχὰς μεστοῖς ἀνοσιουργημάτων Τάρταροί τε καὶ Κωκυτοὶ καὶ Πυριφλεγέθοντες ὑπο- δοχαὶ καὶ δειναὶ κολάσεις καὶ πολυχρόνιοι τιμωρίαι ἐν | πυρὶ καὶ σκότῳ καὶ ἀλλοκότοις ῥεύμασιν ἄλη- Mor p. 260 κτον ἐλαυνομένοις φοράν.