ἡ δὲ ἐδήλου γράμμασι τὸν δεσπότην· Φοίβου γὰρ ἐνεγέγραπτο. πρὸς γάρ, οἶμαι, τὴν μεταβολὴν τῆς κόρης ἀλγήσας ἐξέχεε τοὺς ὀιστούς, ἡ δὲ ἀκὶς ἑνὸς διαλυθεῖσα κρύπτεται τῇ γῇ καὶ ἐφυ- λάττετο Σελεύκῳ παραίνεσις εἰς τὸ κοσμῆσαι τὸν τόπον καὶ νομίσαι τοῦθ’ ἅπερ ἦν, ἱερὸν Ἀπόλλωνος.

θαῦμα μὲν οὖν καὶ τὸ ἐν Ἑλικῶνι Ἀρήνην ἵππου κρήνην] 5 cf. IV 1102 περὶ Δάφνης 1 prius τὸ inser C f | ἔνειμεν C 4 εὗρεν ἔργον UI 5 ἐραστὴς Ca 6 μετέβαλλεν UI | π δίκα cum rasura U 9 ἐπὶ supra παρὰ Ι2 περὶ Β 10 τῷ δένδρῳ Μ | ἡ om MCa 12 ψ in ἀνέπεμψεν in ras I2, eras U ἐξέπεμψεν in marg Mo2 13 ἐγέγραπτο Μ 14 μετὰ supra βολὴν C f 15 ἑνὸς in ἐντὸς corr B2 | ἐφυλάσσετο I 16 τῷ σελ. U 18 τὸν supra τὸ Mo2 | ἢν alterum in κρήνην in ras I2 | ἵππου κρήνην cancellavi (Zambecc. p. 200) ut glossema praeeuntibus Sinteni et 6 parte Reiskio qui proposuit Ἑλικῶνι περὶ τὴν Ἱππουκρήνην, ἣν et Iacobsio in exemplari et lectt. Stob. (1827) p. 150, qui κρήνην ἵππου delendum, κατὰ pro καὶ scribendum, ᾗ ante κρήνην inserendum censet, postquam olim (exercitt. critt. in scriptt. vett. t. II Lips. 1796 p. 33) coniecit: θαῦμα μὲν οὖν καὶ τὸ ἐν Ἑλικῶνι· ἐκ πτέρνης ἵππον κρήνην ἐκδοθῆναί φασι, in Animad. ad Anthol. gr. IX 335 (Lips. 1800), lectt. p. 339 et in exemplari πτέρνῃ pro altero κρήνην proposuit ἐκδοθῆναι, φασί, Πηγάσου τῷ ποδὶ τὴν πέτραν πλή- ξαντος, τοσούτῳ δὲ τοῦτο θαυμαστότερον, ὅσῳ μᾶλλον εὔλογον πηγὰς ἐκ γῆς ἢ ἀκίδας ἐκπηδᾶν.

κος δὲ ὁμοῦ τε ταύτην ἀνῃρεῖτο καὶ δράκοντα φερό- μένον ἀντιπρόσωπον ἐώρα μετεώρῳ συρίττοντα τῇ κεφαλῇ. ὁ δὲ ὡς ἐπέλασεν, ἥμερον εἰς αὐτὸν ἰδὼν ἠφάνιστο. προστεθέντος δὴ τοῦ δράκοντος τοῖς ἀπὸ τῆς γῆς ἐκφανεῖσι μείζων ἡ πίστις, ὡς ὁ θεὸς ἐμβα- R 303 τεύοι τὸν τόπον. | καὶ αὐτίκα τέμενός τε ἀπεδέδεικτο καὶ φυτὰ καὶ νεὼς ἐδέχετο καὶ ταχὺ τὸ ἄλσος ἔθαλλε καὶ ἀραῖς ἰσχυραῖς ἐφρουρεῖτο.

καὶ πάντα ἦν ἡ Δάφνη Σελεύκῳ. πρὸς γὰρ τοῖς εἰς ὄψιν ἐλθοῦσι φάσμασιν ἔτι καὶ χρησμὸς αὐτὸν ἦγεν, ὃν παρὰ τὴν δυσκολίαν ἐκ Μιλήτου δεξάμενος ἀνεθάρρησεν, ὃς τήν τε μέλλουσαν ὑπισχνεῖτο τύχην καὶ λαβόντι τὴν Σύρων ἀρχὴν Δάφνην αὐτῷ ποιεῖν ἱερὰν ἐπέταξεν.

οὕτω δὴ τὰ περὶ τοὺς θεοὺς κατεσκευασμένος καὶ ὅθεν ἄξιον ἀρξάμενος, ἀπὸ κρηπῖδος ὁρμηθεὶς παρεχούσης δας, τῆς τε ἐκείνων εὐνοίας λέγω καὶ τῆς ἡμετέρας πόλεως, μεστὸν ἀπέφηνεν ἄστεων τῆς γῆς τὸ κράτιστον 8 Aesch. Pers. 447 Cratin II 182, 22 M. I 106, 321 K. 1 ἣν ante ἐκδ. BMCa | φασὶ in ras P2 3 πηγὴν Re 4 τε scripsi auctore Re ex UI γε reliqui libri (sed in τε corr P2) et edd | ἀνηρῆτο UI 6 ἐς I 8 ἡ om M | οι in ἐμβατεύοι in ras P4 ἐμβατεύει UICa 9 τώ τόπω UI sed in hoc τὸν τόπον suprascr. m2 | αὐτίκα τέμενός] ἀντικαταθέ- μενός Mor correxit Valesius ad Amm. Marc. XXII 13, 1 p. 329 | ἀποδέδεικτο ΒΜ Re et supra ἀπεδείκνυτο Ι2 ἀπεδείκνυτο U 12 γὰρ inser Ι2 | ἐλθοῦσιν ἔτι BMCa 13 ,,malim ἐνῆγεν“ Re | τὴν in ras Α2 16 αὐτῷ ex αὐτοῦ corr P2 αὐτοῦ Α | καὶ οὕτω Β 20 ἀστέων UI et ex ἄστεων corr Ρ2 ἡμερῶν τὴν ἔρημον· οὐ γὰρ εἰς τρυφὴν ἄρα τὴν ἡμε- τέραν ᾤκισεν, ἀλλ’ εἰς ἑτέρων πόλεων ἀφορμήν, ὥστε ἀντὶ τῶν σταθμῶν αἰ πόλεις τοῖς ὁδοιπόροις ἔστησαν.

οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι βασιλεῖς τῷ τὰς οὔσας καθελεῖν σεμνύνονται, τὸν δὲ τὸ τὰς οὐκ οὔσας ἐγεῖραι κεκό- σμηκεν· ὃς τοσαύτας ὑπὲρ γῆν ἔστησεν, ὥστ’ ἀρκέσαι καὶ πρὸς ὁμωνυμίαν τῶν ἐν Μακεδονίᾳ καὶ πρὸς ἐπω- νυμίαν | τῶν ἐν τῇ συγγενείᾳ κλήσεων καὶ πολλάς R 304 γε μιᾶς προσηγορίας ἐπωνύμους ὁρᾶσθαι [καὶ] καθ’ ἑκά- τερον γένος, ἀνδρῶν λέγω καὶ γυναικῶν.

εἰ γὰρ αὖ κρίνειν τις αὐτὸν ἐθέλοι πρὸς Ἀθηναίους καὶ Μι- λησίους, οἱ πλείστας ἀποικίας στεῖλαι δοκοῦσι, νων τ’ ἂν οἰκιστὴς φανείη καὶ τῷ καθ’ ἑκάστην μεγέθει τοσοῦτον νικῶν, ὥστε μίαν ἡντινοῦν ἀνταξίαν εἶναι δέκα. ἔξεστι μὲν ἐπιόντι Φοινίκην τὰς ἐκείνου πόλεις ὁρᾶν, ἔξεστι δὲ ἐπιόντι Συρίαν ταυτηνὶ τὰς ἐκείνου καὶ πλείους καὶ μείζους ὁρᾶν.

ἐξέτεινε δὲ τοῦτο τὸ καλὸν ἕως Εὐφράτου καὶ Τίγρητος, περιλαβὼν δὲ Βαβυλῶνα πόλεσι πανταχόθεν ἐγκατέσπειρε καὶ τῇ Πέρσιδι καὶ ὅλως οὐδένα τόπον ἐπιτήδειον δέξασθαι | 6 sq. Pausan. Damasc. apud Malal. 203, 22 11 Sen. ad Helv. VII 2 Plin. n. h. V 112 1 num ἀνήμερον ut Aesch. Eum. 14 χθόνα ἀνήμερον τιθέντες ἡμερωμένην? at cf. I 412, 3 R | τροφὴν Μο 3 τῶν inser I2 | κατέστησαν ΒΜ Re et in marg Mo2 et ex ἔστησαν corr I2 ἕστησαν AU 4 τὸ U 7 ὁμωνυμίαν Μ ὁμωνυμία Ca | ἂν ἐπωνυμίας Μ ἐπωνυμίασ Β et σ σ e ν corr) I ἐπωνυμία Ca 9 καὶ cancellavi | ἑκάτερον scripsi autore Re ἕτερον libri edd 11 τίς IB 13 καθ’ ἑκάστην in καθεκάστην corr Ι2 15 μὲν — 16 ἔξεστι in marg Mo2 18 τίγρητος Μο sed τίγριδος suprascr. m2 | παραλαβὼν supra περιλαβὼν Α2 et Re, qui commate post Βαβυλῶνα posito aut πόλεις aut τὴν Πέρσιδα scribendum coniecit 20 ἐπιτήδειον om B R 305 πόλιν ἀφῆκε γυμνόν, ἀλλ’ ἑλληνίζων διετέλεσε τὴν βάρβαρον.

οὐ μὴν ὥσπερ ἐπὶ ταύτῃ πολλὰς ᾤκι- σεν, οὕτως ἔστιν εἰπεῖν, ὡς πρὸ ταύτης ἑτέραν ἔθετο, ἀλλ’ αὐτός τε ἐνταῦθα τὸ σκῆπτρον ἱδρύσατο καὶ ταύτῃ κατὰ τῶν ἄλλων τὸ ἴσον ἔδωκεν, ὥσπερ θεραπαίνας αὐτῇ τὰς ἄλλας οἰκοδομούμενος καὶ βασιλείοις πρεπω- δεστέραν ἑτέραν οὐχ ὁρῶν.

105. Ἐν τοιούτοις τοίνυν ἔργοις καὶ βιοὺς καὶ τελευτήσας οὐκ εἰς φαυλοτέρους τὸν κλῆρον παρέπεμ- ψεν, ἀλλ’ ἀγαθοί τε ἐξ ἀγαθῶν πάντες ἔφυσαν καὶ ζηλοῦντες ἀεὶ παῖδες πατέρας τῇ τε ἄλλῃ καὶ τῷ πρὸς τὴν πόλιν ἔρωτι διεδείχθησαν.

ἐπιστὰς δὲ ἐπὶ τὰ τούτων ἔργα καὶ βλέπων ὥσπερ ἔκ τινος περιωπῆς ἐν κύκλῳ τὴν ἀνδραγαθίαν ἑκάστου οὔτε τὴν σιγὴν δικαίαν ἡγοῦμαι τῶν ἀρετῶν οὔτε τὴν ἀφήγησιν ἐν δυνατῷ· τὸ μὲν γὰρ βλάπτοντος ἂν εἴη τούς τε ἀρχη- γέτας καὶ τὸν ἔπαινον, τὸ δὲ μεῖζον ἢ <κατὰ> 13 Luc. de merc. cond. 15. conv. 11 17 Pind. Nem. Χ 35 II. β 488 sq. 1 ἑλληνίζω οὐ μόνον ἐγώ, ἀλλὰ καὶ ἄλλον ἑλληνικῶς ἔχειν ποιῶ Β2 = Thom. Μ. 1. 1.) 1 ἑλληνίζων — 2 βάρβαρον citat Thom. Μ. s. v. ἑλληνίζω p. 161, 10 R ὡς ὁ αὐτὸς Λιβάνιος) ἐν τῷ αὐτῷ λόγῳ (Ἀντιοχικῷ) 4 αὐτ ΄τε cum rasura 2 litterarum U | τὸ σκῆπτρον UI 5 ἴσον ex ἶσον corr I ἶσον in ἴσον corr Α2 κράτος BMCa 10 τε καὶ ἐξ I 11 τῆ τε ἄλλη supra τοῖς τε ἄλλοις Ι2 τοῖς τε ἄλλοις U et in marg Mo2 12 διεδείχθησαν Μ (sed ε supra ει scr. m2) διεδέχθησαν C διεδέχθησαν I (sed δὲ in ras m2) Μο (sed ει suprascr. m2) διεδ χθησαν Ca 12 ἐπιστὰς — 471, 1 μέγιστον citat Plan fol. 103 14 ἐν κύκλῳ inser I3 16 τόν τε ἀρχηγέτην Mor 17 τοὺς ἐπαίνους Re | κατὰ inserui auctore Re στόματα καὶ σοφιστῶν χορὸν | ὡς οἷόν τε μέγιστον. R 306