καὶ θαρροῦσί γε
εἰκότως. ὁ γὰρ οὗ πλεῖσται σύνοδοι, τῆς αὑτοῦ γνώμης
σπουδὴν ἐνδείξας εἰς ἀείμνηστον κατέθετο τὴν δόξαν,
ὥσπερ, οἶμαι, τῶν ζωγράφων οἱ τὴν σοφίαν τῶν χει-
ρῶν εἰς Δελφοὺς ἀναθέντες. καὶ οὐχ οἱ μὲν ἄρχοντες,
οἷς ἔνι τούτου τυχεῖν ἐκ βασιλικῶν χρημάτων, ῥᾳδίως
ἐπὶ τὰς προσθήκας τῆς πόλεως ὥρμησαν, οἷς δὲ
θεν ἡ δαπάνη, πρὸς τοῦτο ἀπώκνησαν, | ἀλλ’ οἳ τῆς
ταῦθα ἀναλώσεως ἢ τοῦ προσλαβεῖν ἔσχον ἔρωτα καὶ
πανταχόθεν κάλλη λίθων ἀθροίσαντες ἐγκατέμιξαν
δομημάτων κάλλη τῷ ἄστει δίκην ἀστέρων
καὶ γενόμενοι τῆς μεγαλοπρεπείας ἡγεμόνες πολλοὺς
ἔσχον τοὺς ἀκολουθήσαντας λαμπρότερα τῆς δυνάμεως
βεβουλευμένους.