ἐξέτεινε δὲ τοῦτο τὸ καλὸν ἕως Εὐφράτου καὶ Τίγρητος, περιλαβὼν δὲ Βαβυλῶνα πόλεσι πανταχόθεν ἐγκατέσπειρε καὶ τῇ Πέρσιδι καὶ ὅλως οὐδένα τόπον ἐπιτήδειον δέξασθαι | 6 sq. Pausan. Damasc. apud Malal. 203, 22 11 Sen. ad Helv. VII 2 Plin. n. h. V 112 1 num ἀνήμερον ut Aesch. Eum. 14 χθόνα ἀνήμερον τιθέντες ἡμερωμένην? at cf. I 412, 3 R | τροφὴν Μο 3 τῶν inser I2 | κατέστησαν ΒΜ Re et in marg Mo2 et ex ἔστησαν corr I2 ἕστησαν AU 4 τὸ U 7 ὁμωνυμίαν Μ ὁμωνυμία Ca | ἂν ἐπωνυμίας Μ ἐπωνυμίασ Β et σ σ e ν corr) I ἐπωνυμία Ca 9 καὶ cancellavi | ἑκάτερον scripsi autore Re ἕτερον libri edd 11 τίς IB 13 καθ’ ἑκάστην in καθεκάστην corr Ι2 15 μὲν — 16 ἔξεστι in marg Mo2 18 τίγρητος Μο sed τίγριδος suprascr. m2 | παραλαβὼν supra περιλαβὼν Α2 et Re, qui commate post Βαβυλῶνα posito aut πόλεις aut τὴν Πέρσιδα scribendum coniecit 20 ἐπιτήδειον om B R 305 πόλιν ἀφῆκε γυμνόν, ἀλλ’ ἑλληνίζων διετέλεσε τὴν βάρβαρον.