Συναφὴ τί ἐστι; Συναφὴ μὲν οὗν ἐστιν, ὅταν δυοῖν τετραχόρδων ἑξῆς κειμένων ἐπίκοινος φθόγγος ὥν τοῦ μὲν βαρυτέρου τετραχόρδου ὀξύτερος ῇ τῇ διὰ δ, τοῦ δὲ ὀξυτέρου βαρύτερος ἢ τε διὰ δ συμφωνία καὶ τὰ εἴδη τῶν φθόγγων πρὸς ἀλλήλα τὴν διὰ τεσσάρων συμφωνίαν ἀποτελῇ. συναφαὶ δέ εἰσι τρεῖς. συνῆπται γὰρ τῷ ὑπάτων τὸ μέσων καὶ τῷ μέσων τὸ συνημμένων καὶ τῷ διεζευγμένων τὸ ὑπερβολαίων. τὸ μὲν οὗν ὑπάτων καὶ μέσων συνάπτει ἡ ὑπάτη μέσων κοινὸς ὤν αὐτῶν φθόγγος· τὸ δὲ μέσων καὶ συνημμένων κατὰ τὴν αὐτὴν ἀναλογίαν ἡ μέση 1 ἀόριστοι δὲ τρεῖς M⁴. ἀόριστα δὲ τρία Μ1, ἀορίστων δὲ ?? 2 a συναφή 1. 2 ad ἐπισυναφή 1. 3 aberrat P. 3 συναφή (om. ἐπί) . 4 καὶ ἡ super l. P. ὑπερδ. corr. ex ὑποδ. V. 7 τὸ αὐτὸ Bry, πολὺ τὸ libb. ἐφʼ ἑτέρου τόπου ego, ὑφʼ ἑτέρου τρόπου libb. et Bry. 8 καὶ ἄλλου libb., καὶ αὐτό fortasse Boh.? 11 δυεῖν V. κοιμένων V solus. 12 τοῦ τε β. P. ὀξύτερος εἴη τῇ διὰ δ libb. et Bry. 13 βαρυτέρου O. ἥ τε κτλ. libb.. τῇ τε κτλ. Meib. 14 εἵδη ego (cf. § 70. 82. 43. 86), ἤθη libb. et Bry. τὴν] κατὰ τὴν M 15 τεσσάρων om. V ἀποτελοῖ V, ἀποτελεἔ M4PΟ) 16 τῶν ὑπάτων V τῷ μ.] τὸ μ. Ρ, τῶν μ. V. 17 συνημμένον V. τὸ διεζευγ- μένων P. ὑπερβολέων V. 18 συνάπτει PM4, συνῆπται M1V 19 αὐτοῦ V 20 ἡ μεγίστη P. συνάπτει, ὡς ὁμοίως δὲ καὶ τὸ διεζευγμένων καὶ τὸ ὑπερβολαίων συνάπτει ἡ νήτη διεζευγμένων.

Τί ἐστι διάζευξις; Διάζευξις δέ ἐστιν, ὅταν δυοῖν τετραχόρδων τόνος ἀνὰ μέσον ᾖ καὶ τὰ εἴδη τῶν φθόγγων κατὰ τὴν διὰ e συμφωνῇ πρὸς ἀλλήλα. (p. 21) διαζεύξεις δέ εἰσι δύο. διέζευκται γὰρ τὸ μέσων τετράχορδον ἀπὸ τοῦ διεζευγμένων καὶ τὸ συνημμένων ἀπὸ τοῦ ὑπερβολαίων.

Ἐποδιάζευξις τί ἐστιν; - Τποδιάζευξις δέ ἐστιν. ὅταν δύο τετραχόρδων μεταξὑ τεθῇ ἡ διὰ e συμφωνία καὶ οἱ φθόγγοι κατὰ τὸ διὰ πασῶν συμφωνῶσι πρὸς ἀλλήλους. ὑποδιαζεύξεις δέ εἰσι δύο. ὑποδιέζευκται γὰρ τὸ ὑπάτων τετράχορδον ἀπὸ τοῦ διεζευγμένων καὶ τὸ μέσων ἀπὸ τοῦ ὑπερβολαίων.

Ὑποσυναφὴ τί ἐστιν; - Τποσυναφὴ δέ ἐστιν, ὅταν δύο τετραχόρδων ἀνὰ μέσον γένηται ἡ διὰ b συμφωνία καὶ οἱ ὁμογενεῖς φθόγγοι κατὰ τοὺς e τόνους συναφθῶσι πρὸς ἀλλήλους. ὑποσυνῆπται δὲ τὸ πάτων τετράχορδον τῷ συνημμένων.

Παραδιάζευξις τί ἐστι; — Παραδιάζευξις δέ ἐστιν, ὅταν τὰ εἴδη τῶν φθόγγων τονιαῖον διάστημα πρὸς 1 ὡς om. P. 2 ὑπερβολέων V, item s. 14. 312, e. διε- ζευγμένον inscripto smnno ων Μ. 3 δὲ om. P. 4 δυεῖν V. item p. 312, 3. μέσων P. εἴθ V. ἤθη MP. 5 συμ- φωνεῖ V, συμφωνίαν M. 7 μέσον V. cf. annot. ad § 39. τετραχόρδων M V 9 ὑποδιάζευξις τί ἐστιν om. P. 11 μὲν post οἱ M supra lin. 13 ἀπὸ τῶν P. 14 μέσον ἀπὸ τῶν P. 15 ὑπάτων] ὑπὸ τῶν P. 19 ἀνὰ μέσων MP 20 συνα- φθῶσι M, συμφωνῶσι VP. 24 τα θῆ ἤM V, ταθῇ P, τ ἤη M4. ἄλλήλα ἀποτελῇ. παραδιέζευκται δὲ τὸ συνημμένων τῷ διεζευγμένων.

Ὑπερδιάζευξις δέ ἐστιν, ὅταν δυοῖν τετραχόρδων ἀνὰ μέσον ὑπάρχῃ ἡ διὰ πασῶν συμφωνία. (p. 22) ὑπερδιέζευκται δὲ τὸ ὑπάτων τετράχορδον ἀπὸ τοῦ ὑπερβολαίων.

Αίτίας οὗν πόσας λέγεις εἶναι; — δ.

Τινας ταύτας; Τόπον, τόνον, σύστημα, μελοποιίαν. ἐνίοτε μὲν πάντα ταῦτα αἴτιά εἰσι μεταβολῆς, ἐνίοτε δὲ τὸ πρῶτον ἢ τὸ δεύτερον ἢ τὸ τρίτον.

Μέτρων δὲ καὶ ῥυθμῶν συμμίκτων πάντα μετρεῖται τὰ εἴδη συλλαβαῖς ποσὶ καταλήξεσι.

Συλλαβὴ τί ἐστι; — Σύλληψψις στοιχείων δύο ἢ πλειόνων, πάντως ἑνὸς τῶν φωνηέντων παραλαμβανομένου.

Λέξις τί ἐστι; — Ψωνὴ ἐγγράμματος μέρος λόγου Σπαριστῶσα.

Βάσις δὲ τί ἐστι; — Σύνταξις δύο ποδῶν ἢ ποδὸς καὶ καταλήξεως.

Κατάληξις δὲ τί ἐστιν; — Ἡ παντὸς ἐλλείποντος μέτρου τελευταία συλλαβή.

Συμπλέκεται δὲ οὗτος ἐκ χρόνων πόσων; — Τριῶν. — Ποίων τούτων χρόνων; — Bραχυσυλλάβου τε καὶ μακροῦ καὶ ἀλόγου.

Βραχὺς ποῖός ἐστιν; — Ὁ ἐλάχιστος καὶ εἰς μερισμοὺς μὴ πίπτων.

Μακρὸς δὲ ποῖος; — Ὁ τούτου διπλάσιος.

Ἄλογος δὲ ποῖος; — Ὁ τοῦ μὲν βραχέος μακρότερος, τοῦ δὲ μακροῦ ἐλάσσων ὑπάρχων.

Ὁπόσῳ δέ ἐστιν ἐλάσσων ἢ μείζων διὰ τὸ λόγῳ εἶναι δυσαπόδοτον, ἐξ αὐτοῦ τοῦ συμβεβηκότος ἄλογος ἐκλήθη.

Πάς δὲ φθόγγος ἔχει σχῆμα, ὄνομα, δύναμιν. (p. 24) — Σχῆμα τί ἐστιν; — Ὁ τὸ στοιχεῖον σημαίνων τύπος. — Ὄομα δὲ τί ἐστι; — Τὸ κατὰ τοῦ σχήματος τιθέμενον. Δύναμις δέ ἐστιν ἡ ἑκάστου τῶν φθόγγων ἐν ὀργάνοις ἐκφώνησις.