ἰσχία δὲ γλουτοῖσιν ὀλισθηροῖσι συνῆψε.σύρετο δὲ πρυμνοῖσιν ἐπʼ ἴχνεσιν ἔκλυτος οὐρὴἄμπελος ὣς γναμπτοῖσι καθελκομένη θυσάνοισιν.οἱ δὲ πόδες βαλίοισιν ἐπερχόμενοι γονάτεσσινεὔπτερον ὥσπερ ἔμελλον ἐπὶ δρόμον ὁπλίζεσθαι, οὕτως ἠπείγοντο· μένειν δʼ ἐκέλευεν ἀνάγκη.οὐ μὲν ὑπὸ κνήμῃσιν ἀχαλκέες ἔξεχον ὁπλαί,μαρμαρέης δʼ ἑλίκεσσι κατεσφήκωντο χελώνηςἁπτόμεναι πεδίοιο μόγις κρατερώνυχι χαλκῷ.κληιστὴν δʼ ἐνέθηκε θύρην καὶ κλίμακα τυκτήν, ἡ μὲν ὅπως ἀίδηλος ἐπὶ πλευρῇς ἀραρυῖαἔνθα καὶ ἔνθα φέρῃσι λόχον κλυτόπωλον Ἀχαιῶν,ἡ δʼ ἵνα λυομένη τε καὶ ἔμπεδον εἰς ἓν ἰοῦσαεἴη σφιν καθύπερθεν ὁδὸς καὶ νέρθεν ὀροῦσαι.ἀμφὶ δέ μιν λευκοῖο κατʼ αὐχένος ἠδὲ γενείων ἄνθεσι πορφυρέοισι πέριξ ἔζωσεν ἱμάντωνκαὶ σκολιῇς ἑλίκεσσιν ἀναγκαίοιο χαλινοῦκολλήσας ἐλέφαντι καὶ ἀργυροδίνεϊ χαλκῷ.αὐτὰρ ἐπειδὴ πάντα κάμεν μενεδήιον ἵππον,κύκλον ἐυκνήμιδα ποδῶν ὑπέθηκεν ἑκάστῳ