ἀλλὰ καὶ ἡμετέρῃσιν ἐπαχνυμένη θαλίῃσινἤλυθες, ὁππότε πᾶσιν ἐλεύθερον ἦμαρ ἀνῆψενἡμῖν Ζεὺς Κρονίδης, ἐκέδασσε δὲ νῆας Ἀχαιῶν.οὐδʼ ἔτι δούρατα μακρὰ τινάσσεται, οὐδʼ ἔτι τόξαἕλκεται, οὐ ξιφέων σελαγή, σιγῶσι δʼ ὀιστοί,ἀλλὰ χοροὶ καὶ μοῦσα μελίπνοος, οὐδʼ ἔτι νείκη,οὐ μήτηρ ἐπὶ παιδὶ κινύρεται, οὐδʼ ἐπὶ δῆρινἄνδρα γυνὴ πέμψασα νέκυν δακρύσατο χήρη·ἵππον ἀνελκόμενον δέχεται πολιοῦχος Ἀθήνη.