νήδυμος αὐλὸς ἔτυψεν ὀρειμανέος Διονύσου, ἥτε θεῷ πληγεῖσα παρήορον ὄμμα τιταίνειγυμνὸν ἐπισσείουσα κάρη κυανάμπυκι κισσῷ,ὡς ἥγε πτερόεντος ἀναΐξασα νόοιοΚασσάνδρη θεόφοιτος ἐμαίνετο· πυκνὰ δὲ χαίτηνκοπτομένη καὶ στέρνον ἀνίαχε μαινάδι φωνῇ· ὦ μέλεοι, τίνα τοῦτον ἀνάρσιον ἵππον ἄγοντεςδαιμόνιοι μαίνεσθε καὶ ὑστατίην ἐπὶ νύκτασπεύδετε καὶ πολέμοιο πέρας καὶ νήγρετον ὕπνον;