χερσὶν ὕπο Τρώων ἱκέτην καὶ ξεῖνον ὀλέσθαι. αὐτὰρ ἐγὼ πάντεσσιν ἐπάρκιος ἔσσομαι ὑμῖνμηκέτι δειμαίνειν πόλεμον παλίνορσον Ἀχαιῶν.ὣς φάτο· τὸν δʼ ὁ γέρων ἀγανῇ μειλίξατο φωνῇ·ξεῖνε, σὲ μὲν Τρώεσσι μεμιγμένον οὐκέτʼ ἔοικετάρβος ἔχειν· ἔφυγες γὰρ ἀνάρσιον ὕβριν Ἀχαιῶν. αἰεὶ δʼ ἡμέτερος φίλος ἔσσεαι, οὐδέ σε πάτρηςοὐδὲ πολυκτεάνων θαλάμων γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.ἀλλʼ ἄγε καὶ σύ μοι εἰπέ, τί τοι τόδε θαῦμα τέτυκται,