μοῦνος δὲ πληγῇσιν ἑκούσια γυῖα χαραχθεὶςΑἰσιμίδης ἐλέλειπτο Σίνων, ἀπατήλιος ἥρως, κρυπτὸν ἐπὶ Τρώεσσι δόλον καὶ πήματα κεύθων.ὡς δʼ ὁπότε σταλίκεσσι λίνον περικυκλώσαντεςθηρσὶν ὀριπλανέεσσι λόχον πολυωπὸν ἔπηξανἀνέρες ἀγρευτῆρες· ὁ δʼ ἐκκριδὸν οἶος ἀπʼ ἄλλων,λαθρίδιος πυκινοῖσιν ὑπὸ πτόρθοισι δεδυκώς, δίκτυα παπταίνων ἔλαθεν θηροσκόπος ἀνήρ·ὣς τότε λωβητοῖσι περίστικτος μελέεσσιΤροίῃ λυγρὸν ὄλεθρον ἐμήδετο. κὰδ δέ οἱ ὤμουςἕλκεσι ποιητοῖσι κατέρρεε νήχυτον αἷμα.