Ἰφιδάμας τε καὶ Εὐρυδάμας, Πελίαο γενέθλη,τόξῳ δʼ Ἀμφιδάμας κεκορυθμένος· ὕστατος αὖτετέχνης ἀγλαόμητις ἑῆς ἐπέβαινεν Ἐπειός.εὐξάμενοι δὴ ἔπειτα Διὸς γλαυκώπιδι κούρῃἱππείην ἔσπευδον ἐς ὁλκάδα· τοῖσι δʼ Ἀθήνη ἀμβροσίῃ κεράσασα θεῶν ἐκόμισσεν ἐδωδὴνδεῖπνον ἔχειν, ἵνα μή τι πανημέριοι λοχόωντεςτειρόμενοι βαρύθοιεν ἀτερπέι γούνατα λιμῷ.ὣς δʼ ὁπότε κρυμοῖσιν ἀελλοπόδων νεφελάωνἠέρα παχνώσασα χιὼν ἐπάλυνεν ἀρούρας, τηκομένη δʼ ἀνέηκε πολὺν ῥόον· οἱ δʼ ἀπὸ πέτρηςὀξὺ καταθρῴσκοντα κυβιστητῆρι κυδοιμῷδοῦπον ὑποπτήξαντες ὀριτρεφέος ποταμοῖοθῆρες ἐρωήσαντες ὑπὸ πτύχα κοιλάδος εὐνῆςσιγῇ φρικαλέῃσιν ἐπὶ πλευρῇσι μένουσι, πικρὰ δὲ πεινάοντες ὀιζυρῆς ὑπʼ ἀνάγκηςτλήμονες ἐκδέχαται, πότε παύεται ὄβριμον ὕδωρ·ὣς οἵγε γλαφυροῖο διὰ ξυλόχοιο θορόντεςἀτλήτους ἀνέχοντο πόνους ἀκμῆτες Ἀχαιοί.τοῖσι δʼ ἐπεκλήισσε θύρην ἐγκύμονος ἵππου