Ἰλιάδος δὲ λιπόντες ἐρημαίην χθονὸς ἀκτὴνπλώετε πασσυδίῃ ψευδώνυμον οἴκαδε νόστον,εἰσόκεν εὐόρμου τετανυσμένον ὲκ περιωπῆςὔμμι συναγρομένοις ἐπὶ γείτονος αἰγιαλοῖοσημαίνῃ παλίνορσον ἐπὶ πλόον ἑσπέριον πῦρ. καὶ τότε μήτε τις ὄκνος ἐπειγομένων ἐρετάωνγινέσθω μήτʼ ἄλλο φόβου νέφος, οἷά τε νύκτεςἀνθρώποισι φέρουσιν ἐλαφροῦ δείματα θυμοῦ.ἔστω δὲ προτέρης ἀρετῆς ἐμφύλιος αἰδώς,μηδέ τις αἰσχύνειεν ἑὸν κλέος, ὥς κεν ἕκαστος ἄξιον ὧν ἐμόγησε λάβῃ γέρας ἱπποσυνάων.ὣς φάμενος βουλῆς ἐξήρχετο· τοῖο δὲ μύθοιςπρῶτος ἐφωμάρτησε Νεοπτόλεμος θεοειδής,πῶλος ἅτε δροσόεντος ἐπειγόμενος πεδίοιο,ὅστε νεοζυγέεσσιν ἀγαλλόμενος φαλάροισιν ἔφθασε καὶ μάστιγα καὶ ἡνιοχῆος ἀπειλήν.Τυδείδης δʼ ἐπόρουσε Νεοπτολέμῳ Διομήδηςθαυμάζων, ὅτι τοῖος ὄην καὶ πρόσθεν Ἀχιλλεύς.ἕσπετο καὶ Κυάνιππος, ὃν εὐπατέρεια ΚομαιθὼΤυδηὶς θαλάμοιο μινυνθαδίοιο τυχοῦσα